Browsing Category

Lijden

Lijden

De nieuwe dimensie

De nieuwe dimensie is de moeiteloze staat zonder overmatig zwoegen en afweer. De tijden veranderen. We weten nu hoe we kunnen omgaan met lijden en stress. We weten ook hoe je een ervaring van pure essentie kunt bereiken met het lichaam. De nieuwe dimensie is niet zweverig. Het is simpel en gewoon.

De nieuwe dimensie is overal voor handen. Ik begrijp dat wanneer je honger hebt of in oorlogsgebied leeft dit niet je prioriteit is. Toch is het voor handen. De bevrijding ging vroeger vooral door lijden, afzien en zware beproevingen. Dat is niet meer nodig. Er zijn nu verfijndere technieken. En er zijn al zo veel mensen voorgegaan, het wordt steeds makkelijker.

Er zijn niet voor niets zo veel leraren en systemen die aangeven dat alles makkelijker kan. Die komen voort uit hun persoonlijke ervaring en in het grotere plaatje uit de ontwikkeling van het bewustzijn.

In elk kind zit dat archetypische beeld dat er een hemel is. Hoe slecht een ouder ook is, er blijft hoop op verbinding of dat het beter wordt. Deze drive is zo sterk dat bijna ieder mens doorgaat. Wat is jou reden om door te gaan met leven?

Die tijd is er NU. Het ligt voor handen. In mijn ervaring heeft het zich vertaald in een focusreeks die deze nieuwe dimensie subtiel en eenvoudig aangeeft. En zo zijn er nog duizenden vormen in deze periode. Het is te simpel. Sta je er voor open?

We komen van een eeuwenlange periode van hard werken, vaste rollen en concepten. Dat zit schijnbaar ook nog in ons. Materieel succes nastreven, pijn vermijden. Dat zijn oude structuren. We bewegen meer en meer naar eenvoud, vrijheid en vreugde. Je hoeft in deze tijd in Nederland niet meer te zwoegen, te trekken, te lijden. Er zijn eenvoudige oplossingen. De vraag is alleen; sta je er open voor?

Een topervaring is een ervaring waarin je jezelf compleet voelt. Die topervaringen zijn er elke dag. Kijk maar eens terug naar de laatste 48 uur. Er zijn zoveel van die fijne momenten. Daar zit de verlichting, de zelfrealisatie. Niet in grote ideaalbeelden, transformaties, bijdrage aan de wereld, en al die dingen.  Het is klein en dichtbij. Intiem in contact.

Lijden

Omgaan met lijden

Bewust ervaren van lijden is een middel tot herstel

Lijden komt voort uit (langdurig) onvervulde verlangens. Het gaat meestal om het niet hebben van een woning, geld, gezondheid, succes of een relatie. Deze (langdurige) onvervulde verlangens  gaan samen met gevoelens van onmacht, frustratie, hulpeloosheid, eenzaamheid, afhankelijkheid, angst, geen grip hebben, etc. Deze gevoelens vertalen zich in het lichaam in bepaalde sensaties. Meestal een of andere vorm van zeurende pijn (in de keel, borst of buik gebied). Wanneer je deze sensatie kunt dragen ontstaat er een gevoel van veiligheid, vertrouwen en herstel.

Iemand die lijdt zoekt steun. De onuitgesproken hulpvraag is;

Telt het voor jou, dat ik, steeds maar weer, in het zelfde kringetje ronddraai?

Een complete en eenvoudige manier om deze steun te geven is de vaardigheid focussen. Focussen is een ontdekking van een filosoof Eugene Gendlin. Hij stelde zichzelf de vraag; wat brengt nu wezenlijke verandering bij mensen? Door het beluisteren en analyseren van opgenomen psychotherapie sessies kwam hij tot de ontdekking dat het lichaam de sleutel is naar wezenlijke verandering. Focussen bestaat uit enkele stappen die je toepast in de directe ervaring. Geniaal simpel.

Het lichaam weet wat geluk, veiligheid, zelfrealisatie en de volgende stap in het leven is. Wanneer lichaamssensaties, beelden, stemming en beweging er volledig mogen zijn is er er vertrouwen en verbinding. Bewust ervaren van lijden is een middel om tot vrijheid/veiligheid te komen. Volg je lichaam en alles wordt duidelijk.

Ik heb een instructieboekje herstel gericht luisteren geschreven voor het dagelijkse leven en de hulpverlening in het algemeen.

Een stap verder is de non duale essenties ervaren. In een non duale essentie is er geen lijden. Wanneer je actief verblijft als deze non duale essentie door innerlijk steeds weer de beweging naar ontspanning te maken ontstaat er verlichting in het leven. Voor deze beweging heb ik ook een instructieboekje geschreven.

Het leven is echt!

Essentie, Lijden, Satsang op youtube

Pema Chodron

Er is niets verkeerd aan negativiteit

Deze tachtigjarige boeddhistische vrouw heeft een mooi uitzicht over het leven. Haar focus in haar overdracht ligt bij de essentie warmte. Hoe kun je elke situatie in het dagelijkse leven met een open gewaarzijn ontvangen en tegelijk menselijk en warm zijn. Door te leren hoe je pijnlijke situaties steeds weer toe kan laten wordt elke (moeilijke) situatie een deur naar liefdevol mens zijn. Wat zij onder andere ziet is dat niemand wil lijden en dat de meeste mensen geluk nastreven op een manier die het lijden juist in stand houdt.

Hoe doorbreek je dit patroon?

1.erken je triggers (hook ups), voel de lading en ontspan er in
2.doe iets anders, kies een fris alternatief
3.maak er een manier van leven van

Verlangen, agressie en onwetendheid zijn wegen naar verlichting. Iedere dag weer bewust zijn van de spanningen in het lichaam en de lading eruit laten laten vloeien door er bij te blijven en te zien waar het vandaan komt. Dit is het proces wat er tijdens een focussessie keer op keer gebeurt. Ik hoor ook letterlijke focus taal zoals felt bodily experience in verschillende video’s van haar.

Haar website.

 

 

 

Community building, Lijden

Mensen zijn moe van de huidige structuren

Stap in je dienend meesterschap en creëer mee

Wat de meesten van ons waarschijnlijk waarnemen in onszelf en in de wereld is dat we genoeg hebben van de huidige maatschappelijke structuren. Van nature leven we in groepen van maximaal tachtig mensen, dienen we een leider die we aanvaarden en leven we sober.

In de moderne tijd zijn al deze menselijke verhoudingen zoek geraakt. Door het internet hebben we de informatie over zeven miljard mensen, zijn we in het westen geïndividualiseerd geraakt en werken we in organisaties waarbij we ons aan leiders en structuren moeten aanpassen die we niet kiezen.

We hebben gaande weg onnatuurlijke vormen van samen zijn gemaakt. Een manier om daar mee om te gaan is minder gaan voelen. Een grote groep mensen is moe en wil iets anders.

Kunnen we nieuwe vormen van samen leven creëren waarbij menselijkheid de maat is? Wat voelt nu echt als familie?

Het lichaam geeft zelf aan door pijn en lijden dat er iets niet in balans is. We zijn slecht voedsel, beperkte sexualiteit, burnout, scheidingen, individualiteit als gewoon gaan zien, maar klopt dit allemaal wel?

De richting van en het verlangen naar verandering zal ieder voor zichzelf opvangen in zijn of haar eigen vakgebied en/of leven. Voor mij is dat onder andere de techniek focussen.

Vanochtend raak ik helemaal opgewonden over een nieuwe toevoeging aan de techniek focussen. Ik had al een deel rondom essenties en zelfrealisatie toegevoegd door focusvragen te formuleren die werken bij het ervaren in het lichaam. Nu ontstaat er een toevoeging van toekomst creatie vanuit wat er nu is. Het komt voort uit de U theorie. Door enkele eenvoudige vragen toe te voegen aan het focussen ontstaat er vanzelf uit de felt sense een visioen voor de toekomst. Tot actie komen zag Eugene Gendlin altijd als een blinde vlek in het focussen, omdat je na een focussessie in balans bent en er geen reden is om actie te ondernemen.

Deze ontwikkeling sluit ook aan bij de stroom van bewustzijn die steeds sterker wordt waarbij je als gerealiseerd individu in actie komt en start met co-creëren met het universum.

De nieuwe focusstappen integreren paradoxen zoals volledig in vrede zijn met wat er nu is, doen door niet te doen, volgen van visioenen en verlangens voor een betere toekomst, de velden ik-wij-non dualiteit, bewuste actie met intentie, er is geen doener en alles gaat zoals het gaat.

Deel, speel, werk, leef, realiseer jezelf als bewustzijn en laat actie ontstaan uit ruimere bewustzijnsvelden…

Een oefening die ik tegenkwam op internet;

Lijden, Relaties en sexualiteit

De drang om te leven

Alleen wanneer je instemt met wat er is gebeurd kan er verwerking plaatsvinden

Een 93 jarige vrouw vertelt een paar doordringende ervaringen uit haar leven. Hoe sterk mensen zijn en hoe belangrijk het is om contact te maken. Ik weet uit eigen onderzoek dat het begin van de genezing van een traumatische stress stoornis bijvoorbeeld kan beginnen door een eenvoudige begroeting van een vreemde in de metro.

Docter Frankl heeft zelf meerdere concentratiekampen overleefd en kwam er achter dat zingeving (stellen van hogere doelen) een belangrijke factor was in het overleven. Het gaat om doelen zoals het weer zien van geliefden (relaties) en iets achterlaten in de wereld (werk). Het ultieme doel ziet hij als innerlijke harmony, het meebewegen met de stroom van het leven. Hij heeft een simpel advies; stel je doelen hoog en dan kan het altijd wat minder uitpakken.

 

Lichaamswerk, Lijden, Zelfherinnering, Zelfregulatie

Er is geen uitweg

Dit weekend zat ik in een paar zweethutten onder leiding van Michael Steinau. Het lichaam komt door de hitte in een overlevingsmodus en wil een oplossing. Door mezelf over te geven aan de suggestie van Michael dat er geen uitweg is ontstaat er een houding van zijn met wat er is. In een zweethut is het omgaan met fysieke pijn en geestelijke onrust. Het lichaam is echter ontzettend intelligent en creatief. Het regelt bijvoorbeeld zijn eigen temperatuur. Iedereen over de hele wereld heeft ongeveer dezelfde temperatuur in allerlei extreme situaties. De overlevingsmodus in een zweethut is slechts een dun laagje in de lichaam en geest constructie. Toch voelt het af en toe alsof het niet te dragen is en door daarmee te zijn gaat het lichaam zich op een gegeven moment innerlijk reguleren. Dit gebeurt het beste wanneer ik  de hitte in mijn huid en longen toelaat met een zachte houding, de ondraaglijke instabiele reactie in mijn onderbuik er te laten zijn (die is voor mij doorgaans het moeilijkst) en vervolgens de krampreacties rondom mijn sexorgaan en anus te volgen en te blijven ontspannen. Deze cyclus blijft in golven terugkomen. Ik weet inmiddels dat mijn lichaam en geest zich in koud water, hete zweethutten, verwarrende medicijn planten en dagelijkse stress feilloos aanpassen. Het enige wat ik hoef te doen is rusten in de sensaties en de gedachten die opkomen.

Er ontstond nog een grappige aanvulling op mijn motto in de slider van deze website; Zelfrealisatie komt voort uit ontspanning….van de anus. In het dagelijkse leven spant het lichaam zich voortdurend aan vanuit een overlevingsstrategie. Ik heb veel hierover in mijn boek uitgewerkt (krijg je gratis toegestuurd bij aanmelding op de nieuwsbrief).

Ik benader alles vanuit een focusing perspectief. Dit betekent dat ik alle percepties en sensaties laat opkomen en via de felt sense betekenis laat krijgen. Zo ontstaan ook alle texten op deze website. Wanneer ik de zweethut ervaring van afgelopen weekend algemeen maak dan kom ik tot de volgende text;

door jezelf te realiseren dat er geen uitweg is stopt het zoeken naar iets beters. Dit is een eerste stap om volledig in het NU te komen. Wat als er geen enkele oplossing of hulp is? Dan kun je jezelf alleen nog ontspannen en zijn met wat er is. In deze overgave breekt het ego en geeft het zich over aan de diepe hulpeloosheid, de pijn en het leven. De paradox is dat het geluk van aanwezigheid je tegemoet komt wanneer je stopt met zoeken naar iets beters. Daarvoor zul jij wel die eerste stap moeten zetten en te stoppen met het zoeken naar een uitweg.

Wanneer ik ontspan en door de lagen van lijden en hulpeloosheid heen zak ontstaat er een onzichtbare gevoelde basis. Een ruimte in de ruimte waarvan ik weet dat ik dat bent. Onverwoestbaar transparant. Door hier vertrouwt mee te raken verandert mijn persoonlijke beleving. Kennendheid of Bewustzijn komt meer naar de voorgrond. Het is geen logische ervaring, maar het is belangrijk dat je weet dat deze optie bestaat. In het besef dat er geen uitweg in het leven is ontstaat er toch nog een leuke optie; noem het Zelfrealisatie.

In de zweethut werd mijn lichaam door de situatie en de woorden van de zweethutleider geïnspireerd tot een verhaal. Ik voelde modder tussen mijn vingers en die kreeg de betekenis van alle samengestelde dingen die Zelfrealisatie bedekken. Dit kunnen ervaringen, verlangens, overtuigingen of gevoelens zijn. Door mijn vingers te bewegen ging er steeds wat modder weg. De samengesteldheid van de modder werd minder. Het ging echter langzaam en uiteindelijk bleef er een dun laagje modder aan mijn vingers zitten. Wat ik ook deed. Toen ontstond er een beeld in mijn geest van een straal helder water die mijn vingers schoonspoelde. Het verdwijnen van de laag modder tussen mij en Zelfrealisatie (een lege geest). Het heldere straaltje water stond voor de heldere lakota teaching die de zweethutleider gebruikte. Het inzicht ontstond dat iedereen een zuivere teaching of leraar nodig heeft om tot Zelfrealisatie te komen.

Zuivere teachings en leraren zijn misschien moeilijk te vinden en het ligt er ook aan of het bij jouw past. Elke geest heeft iets anders nodig op een willekeurig moment. De echte teaching maakt je innerlijke leraar. Dit is een subtiel onderscheidingsvermogen wat iedereen van nature heeft. Iedereen is in de oorsprong al gerealiseerd en verlicht. Het enige wat het bedekt is onwetendheid. Vandaar dat een heldere teaching of leraar het je direct kan laten zien. Het is niet iets aanleren, maar iets openbaren wat er al is. Dit kan op meerdere manieren. Volg je hart, neem een stap en vertrouw erop dat het leven jou het juiste geeft om jezelf te realiseren wanneer je dit verlangen hebt.

Als laatste was er nog een ervaring van tijdloosheid. Ik merkte dat het lichaam omging met de pijn en de geestelijke onrust. Er waren laagjes van beginnende dissociatie waarbij de neiging ontstond niet meer te voelen en aanwezig te zijn. Door steeds weer actief te ervaren en niet af te dwalen ontstond er een op een gegeven moment een balans die ik pas achteraf kon plaatsen. Ik zat naar de hete stenen te kijken en het gewone denken werkte niet meer. Er was alleen het zien. Ik wist niet meer in welke ronde we zaten (het ritueel heeft vier rondes) en wat ik ook deed ik kreeg het proces van tijd niet meer aan de gang. De ervaring was helder, simpel en aanwezig met als achtergrond de kennendheid van wat ik ben.

Ik ken een dergelijke ervaring ook uit satsang. Ik hoorde de woorden, maar er was op dat moment geen begripsvermogen. Ik wilde de woorden wel begrijpen maar het ging simpelweg niet.  Er komen zo veel ervaringen in de weg naar en na Zelfrealisatie. Ze zijn niet belangrijk en belangrijk. Ik vind het leuk om ze te beschrijven en op te schrijven. Het geeft mij een vorm van genot.

 

Lijden

Four Seals

Er zijn net zoveel boeddhistische teachings als leerlingen. Dit maakt boeddhisme toegankelijk voor iedereen en ook verwarrend. De vier zegels zijn de kern teachings in het boeddhisme. Deze vier inzichten zouden in elke teaching te vinden moeten zijn.

De vier zegels zijn;

1.Alle samengestelde dingen zijn tijdelijk
Het waarnemen is meestal samengesteld uit percepties. Percepties zijn samengestelde overtuigingen. Overtuigingen zijn samengestelde gedachtes, etc. Tijd is ook een samengesteld begrip waar andere begrippen uit voortvloeien zoals verleden, heden en toekomst. Alle materie is ook samengesteld uit deeltjes (atomen, moleculen, etc.). Het gaat er hier om dat het niet goed of slecht is, maar dat er erkenning is voor het feit dat alle samengestelde dingen lijden veroorzaken. Vreugde en pijn komen voort uit dualiteit en zijn samengestelde fenomenen. Dus ook zogenaamde positieve emoties zijn een bron van lijden.

Iedereen wil 100% geluk. De basis onwetendheid die een blokkade vormt voor dit geluk is de tijdelijkheid van de dingen aanzien als permanent. Tijdelijkheid is ook niet goed of slecht. Het is tijdelijk. Het mooie van tijdelijkheid is bijvoorbeeld dat alles voortdurend veranderd.

Je lichamelijke leven als oneindig zien kan ervoor zorgen dat er een neiging ontstaat om jezelf te hechten aan tijdelijke dingen alsof deze permanent zouden zijn (status, relaties, materie, overtuigingen). Het brengt emotionele verwarring en lijden. Wanneer er werkelijk inzicht ontstaat dat het geluk voortkomt uit het loslaten van tijdelijke dingen vindt er een perceptieverandering plaats; er is niets meer om vast te houden, wij zijn verandering.

2.Alle besmette dingen hebben een lijden in zich
Het begrip is hier dat een oorzaak (een onwetende perceptie) altijd een een gevolg heeft (lijden). Wanneer de geest onwetend is hecht het zich aan tijdelijke dingen en/of maakt verwarrende projecties. Beiden zijn oorzaken van lijden.

3.Alles is van nature leeg
De oplossing van de onwetendheid uit de eerste twee zegels is het zien en ervaren dat alles leeg is. Dat niets een onafhankelijk bestaan heeft. Alles is samengesteld en afhankelijk van de context. Uiteindelijk valt elk object en perceptie uit elkaar in leegte. Leegte is permanent.

4.De transformatie van verdriet leidt naar vrede en ultieme deugd (verlichting)
Omdat alles verandert en steeds weer terugvalt in leegte is het nodig om elk moment los te laten. Dit brengt verdriet aan de oppervlakte, omdat het een voortdurende verlies ervaring kan zijn. Wanneer dit verdriet steeds weer transformeert door te zien dat alles tijdelijk en leeg is ontstaat er werkelijke innerlijke vrede.

Algemene informatie.
Hoewel er weinig over non dualiteit wordt gezegd in het boeddhisme is het wel de basis. In het boeddhisme is de oorspronkelijke geest permanent en leeg. Dit is hetzelfde als non duaal.

De Dharma (de leer) is in het boeddhisme je beste vriend en leraar. Je kunt als beoefenaar steeds weer terugvallen op de texten. Ik zie bij veel boeddhistische lama’s een fijne nederigheid en eenvoud. Hoe meer ze studeren en ouder worden des te speelser en onschuldiger ze lijken te worden.

Twee houdingseigenschappen die vaak terugkomen in het boeddhisme zijn compassie en eerlijkheid. Deze zijn nodig, omdat de lange en subtiele weg van zelfonderzoek ongeduld en boosheid kunnen oproepen.

Hieronder een introductie in de uitgestrektheid van de boeddhistische teaching.

Lijden

Omgaan met lijden en de techniek focussen

Lijden.
De hulpvraag in het lijden is in de kern altijd zoiets als;

telt het voor jou dat ik steeds maar weer in diezelfde pijn terechtkom?

Als vriend(in), geliefde of begeleider is het belangrijk om er simpelweg bij te zijn. Het er voor iemand zijn gaat in eerste instantie niet om het oplossen van het leedfeit (ziekte, scheiden, trauma, etc.), maar of jij als mens er bent voor een ander mens zonder iets in te vullen of op te lossen. Een goed gesprek gaat over hoe iemand met dit gevoel van lijden omgaat. Door het op deze manier te benaderen ontstaat er een diep empathisch contact en dat geeft verlichting en een gevoel van er niet alleen voor staan.

De pijn is meestal een vorm van deficiënte leegte. Een ervaring van een gat, een gemis, een tekort in combinatie met machteloosheid, betekenisloosheid, etc. In het contact vindt er een overdracht van deze pijn plaats. Het bij gevoelens van pijn en lijden zijn betekent dat de luisteraar, vriend of begeleider in zichzelf moet kunnen omgaan met heftige gevoelens van pijn en lijden. Wanneer hij of zij dat niet kan zal er steeds een neiging ontstaan om uit contact te gaan of het lijden te willen oplossen. De ander ervaart dit als niet gezien, gehoord of serieus genomen worden.

Uiteindelijk helpt dit erbij zijn de ander om er weer voor zichzelf te kunnen zijn. Dat er ruimte ontstaat tussen het ik en de pijn.

Focussen.
Het erbij zijn kun je oefenen met de techniek focussen. Focussen is een eenvoudige en tegelijk krachtige lichaamsgerichte techniek. Het is voor mij de kern van bewustzijnsonderzoek. Het leven is een voortdurend ervaren door het lichaam met bewustzijn als basis. Wanneer je de ervaring in je lichaam er helemaal laat zijn, laat je jezelf, de ander en de wereld er ook helemaal zijn.

De zeven focus stappen zijn; 1.ruimte maken, 2.felt sense, 3.handvat, 4.resoneren, 5.erbij zijn/vragen stellen en 6.ontvangen/afsluiten. Soms is er nog een zevende stap die in gaat op een mogelijke 7.actie in het dagelijkse leven.

Het lijkt heel technisch, maar wanneer je het leert merk je juist dat het een organisch proces is. Ik vind het belangrijk dat iedereen weet dat deze eenvoudige techniek bestaat, omdat het ons niet geleerd wordt in onze opvoeding en opleidingen.

Van lijden via focussen naar essentie.
Mijn ervaring met mezelf en het begeleiden van mensen is dat door ruimte te geven aan lichaamssensaties het lijden vroeg of laat verandert in essentie (ruimte, liefde, sereniteit, stilte en de ervaring dat ik/jij bewustzijn bent). Dit kan, omdat onze kern essentie is.

Wat me steeds weer opvalt is dat de pijn van het lijden eerst toeneemt tot een niveau van ik kan het niet meer dragen en door er dan nog even bij te zijn het door de pijn heen zakt en transformeert naar ruimte en liefde. Ik zie het als alchemie; hoe je van lijden liefde maakt.

Voordat het lijden transformeert in essentie is de aandacht wel een paar keer van de pijn naar een  hulpbron bewogen. Een hulpbron is een ontspannen, een goed gevoel in het lichaam, lachen, een tijdelijk weggaan van de pijn, dissociëren, etc. Dit zeg ik erbij, omdat het alleen maar bij het lijden blijven het patroon van lijden juist kan versterken. De kunst is om het lichaam van de ander subtiel te volgen en als vriend, begeleider en luisteraar niet te sturen in deze transformatie die geheel vanzelf gaat. Bij de een gebeurt dit snel bij de ander kan het jaren duren.

Focussen is een doeltreffende techniek om ergens met liefde bij te zijn en het proces van bewustzijn te laten ontvouwen. Het geniale vind ik dat het op alle niveaus van begeleiding en vriendschap werkt.

Lijden, Waarnemen

Samsara is oneindig

Samsara is de gemanifesteerde wereld zoals jij en ik die ervaren. In deze ervaring is er oneindig pijn en genot. In Zelfrealisatie gaat het (onder andere) om vrij te worden van pijn en genot door een bepaalde houding te ontwikkelen. Deze houding ontstaat wanneer jij je realiseert dat jij bewustzijn bent en daarmee de waarnemer bent van pijn en genot. De persoon, de wereld, pijn en genot blijven functioneren zoals het altijd gedaan heeft. Er komt alleen een dimensie bij waardoor pijn en genot niet zo’n probleem meer zijn.

De verwarring ontstaat wanneer de wetten van non dualiteit en dualiteit doorelkaar gehaald worden.

Nondualiteit (ik ben niets).
In een non duale ervaring is alles 1, is er niets te doen, er is geen lijden, ervaar je jezelf als bewustzijn of niets, er is geen ervaring van een lichaam of persoon.

Dualiteit (ik ben alles).
In de non duale ervaring zijn er oneindig veel objecten, is er van alles te doen en te verbeteren, is er lijden, is er een gevoelsidee van een lichaam en een persoon, is er voortdurend pijn en genot.

De ontspanning ontstaat wanneer je deze verschillende perspectieven tegelijk ervaart en de hechting aan een voorkeur voor een van beiden opgeeft. Het nonduale perspectief ontspant het duale perspectief. Alle wetten spelen zich tegelijkertijd af en de aandacht verplaatst zich vanzelf tussen deze de polen ik ben niets en ik ben alles.

Inquiry, Lijden

Het werk

Het realiseren van je zelf (in satsang, tijdens een ayuhuasca sessie of intens lichaamswerk) is niet moeilijk, want je bent al wat je bent. Het echte werk zit in het doorwerken van de persoon (lichaam, denken en voelen) en het ervaren van de betekenis van zelfrealisatie (ik ben niet de persoon, ik ben bewustzijn). Hoe ga je om met de identificatiestroom die steeds weer in het bewustzijn komt? Wat betekent het om bewustzijn te zijn?

Het omgaan met lijden is in eerste instantie essentieel, omdat er steeds weer een sterke afwijzing ontstaat naar gevoelens van pijn, weerstand en te kort die blijven opkomen in bewustzijn. Er zijn verschillende manieren om hiermee om te gaan.

1.Het ontwikkelen van een juiste houding. Een juiste houding is om alles te laten zijn zoals het is. Hecht je niet meer aan persoonlijke voorkeuren. Doe wat jij vindt dat juist is en ontkoppel het resultaat van jouw actie en verwachting. Neem alles zoals het komt. In het oefenen met een dergelijke houding ontstaat er ruimte om jezelf  te realiseren als bewustzijn, omdat het vechten met wat is stopt. Pas dan raakt de aandacht gericht op zichzelf.

2.Steeds weer terugkeren naar de ik ben. Wanneer de aandacht op zichzelf gericht wordt is er alleen aanwezigheid. In aanwezigheid is er geen enkel probleem.

3.Een derde manier is door middel van inquiry alle waarneming, hechting en identificatie structuren van de persoon te ontrafelen. In inquiry is de stelling waarheid is wat er nu is. Om tot zelfrealisatie te komen onderzoek je wat er nu is met een open houding. Alles leidt uiteindelijk direct naar jezelf.

Alle drie de manieren kunnen ervoor zorgen dat je gestabiliseerd raakt in zelfrealisatie. Het kan echter jaren duren. Er bestaat geen snelle verlichting. Ik weet het, het is slecht nieuws.

Er moet een vurig en vasthoudend verlangen zijn om jezelf te bevrijden.

Lijden

God en pijn

God komt alleen wanneer je actief omgaat met wat er is. Dat is een enorme inspanning, ook al is het een niets doen. Pijn vermijden is het goddelijke uitstellen. De kern van de zoektocht gaat vaak gepaard met de aanraking van de pure hulploosheid. Het niet meer weten wat te doen in volledige pijn. Wanneer je deze pijn kan ervaren door geen afleiding meer te zoeken verdwijnt alle zelfmedelijden. Dat is kracht. Totale kwetsbaarheid is pure kracht.

Een deur naar God is het energetisch ervaren dat de diepste pijn een vervorming van goddelijke vreugde is. Elke beweging zoekt naar geluk en bevrijding van pijn. Dat is een eerbetoon aan het grote geluk van zelfrealisatie. Dit kan alleen door de pijn naakt te ervaren. Duik diep het lichaam in en ervaar elke sensatie die je tegenkomt. Wanneer je elke innerlijke sensatie kan ervaren kun je de wereld en je leven ervaren zoals die zijn. Dat is werkelijke overgave.  In deze overgave begint het Absolute door te dringen in de ervaring. Dit geeft gevoelens van dankbaarheid, eenheid, liefde, aanwezigheid, etc. Dat zijn tekenen van ontwaking.

Wees moedig en ervaar alles.

Alles toelaten betekent niet dat iedereen over je grenzen heen gaat of dat je alles maar moet slikken. Grenzen ontstaan in de ervaring van alles toelaten. De grens kan langzaam ontstaan of als een directe kracht ervaren worden. Neem je gevoel serieus. Er is intiem contact nodig met je innerlijke kern. Hierin wordt alles ervaren, verwerkt en tot een handeling omgevormd. Dit gaat allemaal vanzelf en daar hoef je je niet mee te bemoeien. Dat is de zoveelste paradox. De nee ontstaat in een ja. 

Lijden

Het stoppen van lijden

In alle religies en new age denken is er een idee of belofte dat er een einde van het lijden bestaat. Een belangrijke stap is dan ook het uitzoeken wat de wortel van het lijden is. Het onderzoek bestaat uit luisteren, analyseren en ervaren. Tijdens het onderzoek zul je langzaam overtuigd raken dat er zoiets bestaat als ultiem geluk. Dit werkelijk ervaren brengt overgave in je beoefening. Het is meetbaar, omdat het onderzoek een positief effect heeft op het dagelijkse leven. Je zult meer geluk en minder lijden gaan ervaren. In het verminderen van het lijden worden ervaringen van non dualiteit toegankelijker.

Hoe ontstaat lijden?
Lijden komt voort uit een (langdurig) onvervuld verlangen en dat komt voort uit de identificatie met het lichaam. Al het denken gaat over het vermijden van pijn en de lichamelijke dood en het vasthouden of bereiken van genot. Wanneer je dit streven opgeeft ben je met wat is. Dat is de kracht van nu. In het zijn met wat is ontstaat er een stoppen van het lijden, omdat er een totale aanvaarding is van alles. In andere woorden; lijden is lichamelijk en komt voort uit het niet zijn met wat is.

Het stoppen van het lijden heeft in mijn ervaring twee vormen:

1. Absolute stop door te verblijven als ik ben of het absolute.
In deze staat is er geen enkel lijden of pijn. Er is een en al goedheid en helderheid.

2. Relatieve stop door het aanvaarden van wat is.
De aandacht beweegt zich vanzelf steeds weer naar het lichamelijke leven van pijn vermijden en genot nastreven. In het dagelijkse leven wordt jouw unieke potentie neergezet en persoonlijk gemaakt.

Lichaamswerk, Lijden, Ontspannen, Verslaving, Zelfregulatie

Aanwezigheid is vrij van stress

Wanneer het lichaam ontspannen is ben je vrij

Het lichaam is voortdurend in stress, omdat het wil overleven. Stress kan erg subtiel zijn. Een voortdurend gevoel van onrust of piekeren zijn gevolgen van chronische stress. Stress is er in vele vormen en in dit artikel doel ik op de meer subtielere vormen zoals; een innerlijk te kort, een gevoel van machteloosheid, een niet goed genoeg zijn en een onprettige (deficiënte) leegte. Dit is in onze maatschappij zo gewoon geworden dat de meeste mensen niet eens meer herkennen dat er stress in het zenuwstelsel zit.

Over het algemeen kun je zeggen dat wanneer je de situatie anders wil hebben dan het is, er stress ontstaat. De situatie anders willen hebben dan het is vertaalt zich in onvervulde verlangens. Een (langdurig) onvervuld verlangen is stress. Het goede nieuws is dat er een manier is om verlangenloos en daarmee stressloos te zijn. Om dit te ervaren is het belangrijk om het lichamelijke stress mechanisme te begrijpen.

Lichamelijke stress mechanisme.
Stress activeert de vries, vlucht of vecht reactie. Dit is een subtiel lichamelijk mechanisme. De stress reacties lopen op in mate van ernst. Een vries reactie is heftiger dan  een vlucht of vecht reactie. In een vries reactie is er geen actieve lichamelijke reactie meer op gevaar. Het systeem kan niet meer adequaat reageren en de persoon raakt opgesloten in zichzelf (en stort misschien zelfs fysiek in elkaar). Een ingrijpend (jeugd) trauma kan er voor zorgen dat het hele systeem in een chronisch terugkerende stress reactie verblijft. De heling kan gebeuren door via de vlucht en vecht reacties weer in beweging te komen. Dit kan een langdurig fysiek leerproces zijn.

Vries.
Dit is een passieve staat van afgenomen gevoeligheid en resulteert in een isoleren en uiteindelijk in een ineenstorting van het systeem. In een geïsoleerde en in elkaar gestorte staat is de persoon in zichzelf teruggetrokken, gefragmenteerd en alleen. Er is weinig of geen contact met de buitenwereld. Dit kan eruit zien als doods. Er lijkt niemand aanwezig. Het kan een onmiddellijke en tijdelijk reactie op pijn zijn en het kan een hele karakterstructuur worden.

Voorbeelden: piekeren, angstaanval, uit contact gaan, oppervlakkigheid, jezelf in de computer verliezen (gamen, sociale media, etc,) depressie, burnout, dissociatie van het lichaam, gefragmenteerd, uit elkaar vallen, geen houvast, angst om gek te worden, dreigende paniek, gevangen zijn in jezelf.

Vlucht.
Dit is een actieve staat van weglopen, ontkennen, uitstellen, fantaseren en wachten op een beter moment. Er is een gevoel van angst. Angst is een overprikkeling van het zenuwstelsel en een ontwijking van pijn. Er ontstaan allerlei reacties en verlangens naar een beter moment. Dit kan ook een zoektocht naar verlichting in gang zetten. Ook hier geldt het kan een eenmalige reactie zijn op pijn of een hele karakterstructuur worden.

Voorbeelden: verslaving (kopen, seks, drugs, gokken), onmatigheid, verslaafd aan relaties, achterdochtig zijn, obsessief denken aan een ander leven, weglopen, plannen maken, conflict vermijden, uitstellen, niet doen wat je moet doen, angst voor de ander, geen grenzen stellen. Een spirituele houding van alles laten zijn zoals het is kan ook een vluchtreactie zijn.

Vecht.
Dit is een actieve staat van verdedigen, aanvallen en jezelf groot maken. De pijn en kwetsbaarheid wordt hier vermeden door een gevoel van boosheid en kracht. Dit kan een korte overlevingsreactie zijn en ook weer een (narcistische) karakterstructuur worden.

Voorbeelden; ruzie maken, boos en geïrriteerd zijn, alles beter weten, je op de ander richten ipv op jezelf, de overtuiging en het gevoel gelijk te hebben, niet kwetsbaar zijn, leven van conflicten, de ander beschuldigen.

Gevolgen van (chronische) stress.
Een vries, vlucht of vecht reactie kan heel passend zijn in een situatie. In Aanwezigheid zal een stressreactie kort en functioneel zijn. Het is een probleem wanneer de stressreactie langdurig in het systeem blijft zitten of zelfs een karakterstructuur wordt.

In een stress reactie gaat de energie en het bloed naar de armen en benen ten koste van essentiële lichaamsfuncties zoals creatief denken, herstel van het lichaam en de spijsvertering. Dit leidt uiteindelijk naar psychosomatische klachten, burn-out en ziekte.

Hoe kom ik uit een chronische toestand van stress?
Aanwezig kunnen zijn in stress komt over het algemeen voort uit een bewuste beoefening van lichaamswerk en vormen van mindfullnes. Het is het opgeven van de hechting aan de voorkeur van pijn en genot. Dit is een hoofdzakelijk fysiek verhaal.

Wanneer ik onvervulde verlangens en gevoelens van te kort volledig toelaat (er “hallo” tegen zeg) kom ik steeds weer in de pure en probleemloze Aanwezigheid terecht. Ik gebruik hiervoor de vaardigheid focussen In Aanwezigheid kan er nog steeds een probleem zijn, alleen de lading is eruit. Een probleem kan worden opgelost of niet. In principe hoef je daar niet heel lang mee bezig te zijn.

Al het lijden is gebaseerd op stress. Stress komt voort uit de identificatie met het lichaam. De identificatie met het lichaam heeft direct of indirect met overleven te maken. De identificatie met het lichaam verstoort de non duale ervaring van Aanwezigheid. Het moment van identificatie met het lichaam en daarmee stress gebeurt vanzelf en onbewust.  De enige manier om er steeds weer uit te komen is bewust Aanwezig zijn (ik ben). Dit is de bron van rust en herstel van het lichaam.

 

Ik ben, Inquiry, Lichaamswerk, Lijden, Meditatie, Ontspannen, Relaties en sexualiteit, Zelfregulatie

De paradoxen van lijden

Jij bent ervaren

In je opvoeding gaan je ouders je grenzen over en bevredigen nooit al je verlangens. Dit brengt een diep ongedifferentieerd verlangen in het systeem naar liefde en verbinding. Dit speelt je hele leven door en wordt op allerlei manieren geprojecteerd op je relaties. Het is een steeds terugkomende zeurende en soms overweldigende pijn van gezien, gehoord en bevredigd willen worden. Vaak wordt dit proces vertaalt in relationele en sexuele verlangens.

Er is een voortdurende (bewust of onbewust) beweging van verlangen, pijn en lijden in het lichaam en de innerlijke (stress) reactie om er vanaf te komen.  

Kun je hier contact mee maken? Herken je dit?

Echter…niets helpt.

In het verblijven van ´dit moment´ (satsang, meditatie, mindfulnes, ik ben) wordt dit proces en de sensaties die hierbij horen subtieler en zichtbaarder. Er kunnen ook sensaties van vreugde ontstaan en zelfs het weten ´wat je bent´, maar vroeg of laat komt het lijden weer boven.

Wees volkomen eerlijk en laat je steeds weer raken door het verlangen, de pijn en het lijden. Hoe ver je ook bent of denkt te zijn er ontstaat vanzelf weer een gevoel van innerlijke leegte of een verlangen naar een diepe lichamelijke bevrediging. Deze behoeftige kern wordt keer op keer niet bevredigd met als gevolg een scala aan pijn: wanhoop, angst, verdriet, boosheid, hulpeloosheid, waardeloosheid, etc. Vooral in intieme relaties kunnen deze gevoelens zichzelf uitspelen. Twee personen met een dergelijke onderliggende dynamiek staan garant voor strijd en ongeluk. De ander moet jouw ´te kort´ wegnemen, maar zit tegelijk in hetzelfde dilemma. Het is zo gewoon om in een relatie dynamiek van aantrekken en afstoten te leven dat we er niet aan denken dat het ook anders kan.

De kwetsbare sensaties (niet gehoord, gezien of geliefd worden) in een relatie worden meestal onmiddellijk overstemt door stressreacties zoals vechten (in actie zijn, oplossen, verzetten, ruzie maken), vluchten (dissociëren, isoleren, weglopen), bevriezen (niets voelen, verkrampen) of instorten (niet meer kunnen reageren). Door deze stressreacties te herkennen op steeds subtielere niveaus ontstaat er de mogelijkheid om er vrij van te worden. In het vrij voelen in of vrij zijn van stress stop je met projecteren, analyseren, oplossen en ben je volledig aanwezig. Daar begint liefde.

Het wordt steeds duidelijker dat er niemand is die jouw pijn en verlangen kan bevredigen of oplossen. Zelfs jijzelf kan niets doen. Het is echt een hopeloze situatie.

De paradox van lijden is dat je er alleen doorheen komt door het er helemaal te laten zijn en een innerlijke houding te ontwikkelen van ´niets doen´. En dat lijkt ondragelijk. De stressreacties nodigen heel sterk uit om juist iets te doen. Daarom is het belangrijk hier ´controle´ over te hebben door te zien hoe het in jouw werkt.

Wat kan helpen is het zijn met iemand die deze kern van pijn en het omgaan met stress heeft doorwerkt en een lichamelijke houding beheerst van ´niets doen´. Lichamen leren van elkaar door in elkaars aanwezigheid te zijn. Op de een of andere manier wordt er informatie ´gedownload´. Dit kan een reden zijn om tijdelijk bij een leraar te zijn.

Door te verblijven in de lichamelijke conceptloze aanwezigheid (ik ben) ontstaat er een vertrouwen dat elke sensatie ervaren kan worden zonder dat het lichaam sterft. In dit vertrouwen begint er vreugde en liefde zonder reden in het lichaam te verschijnen. Alles wordt langzaam en zeker doordrongen door licht.

De realisatie dat niemand jouw kan helpen, dat je totaal alleen bent maakt jouw volledig verantwoordelijk en in controle over je eigen geluk. Het rusten in ´wat je bent´ en in de pijn die steeds weer opkomt is een steeds diepere lichamelijke ontspanning.

De deur,
is het breken van het hart,
de ondragelijkheid van het lijden,
keer op keer.

In dit onmiddelijke ervaren ontstaat er meer en meer vertrouwen, ruimte en onthechting.

Is er een einde aan de cyclus van verlangen, pijn en lijden? De paradox van lijden is, het lichaam wil er vanaf en creëert het opnieuw. Het lichaam wil er vanaf en dat lukt alleen door het steeds weer toe te laten.

Komt er ooit een einde aan het lijden?

Ik heb geen idee. Ik zie alleen de oneindige verdieping in het ervaren van deze patronen, de ontwikkeling van een helder aanwezig zijn en tijdelijke periodes van een afwezigheid van verlangen, pijn en lijden..