fbpx

Focusing is een lichaamsgerichte en meditatieve manier van levensthema’s te onderzoeken. De centrale vraag is; wat staat er tussen mij en mezelf goed voelen in? Er staan meestal zo’n vier tot zes thema’s tussen mij en mezelf volledig goed voelen in. In deze periode is voor mij de dreiging rondom het Corona virus er ook bij. Hoe daarmee om te gaan vanuit een focusing perspectief?

Met focusing stel je bepaalde vragen aan het lichaam, waardoor je persoonlijke antwoorden krijgt. Deze antwoorden gaan voorbij mentale, wetenschappelijke en culturele kennis. Het lichaam heeft een eigen taal en intelligentie. Het lichaam staat altijd in contact met de omgeving, waardoor de antwoorden altijd in relatie zijn tot de omgeving.

Voorbeeld van wat ik vandaag voelde;

Ik voel een jeukende sensatie aan bij mijn hart. De eerste reactie vanuit mijn lichaam is; dit wil ik niet voelen en de gedachte; is dit een beginnende longontsteking? Dit riedeltje komt meerdere keren per uur op. Tijd om er dieper in te gaan.

Lijflijke gvoel.
De eerste focusing instructie is kan ik innerlijk hallo zeggen tegen die jeukende ietwat pijnlijke sensatie in mijn borst? Als ik er innerlijk hallo of ja tegen heb gezegd vergroot het de sensatie en straalt verder uit mijn borst in. Het krijgt ruimte om er te zijn.

Handvat.
De tweede stap is de vraag; is er een zinnetje, een woord, een beeld, een kleur, een gebaar of geluis wat er bij hoort? In mijn geval is het een zinnetje; het zal mij toch niet gebeuren? Dit is de taal van het lichaam en hoort bij het lijflijke gevoel. Ik hoef niet te weten wat het zinnetje betekent. Het is alleen volgen wat zich ontvouwt.

Resoneren.
Ik voel of het lijflijke gevoel en het zinnetje bij elkaar horen door heen en weer te gaan. Naar het lijflijke gevoel en dan weer naar dat zinnetje. Het blijft een stabiele combinatie. Dit betekent vanuit focusing dat ik naar de vragen fase kan gaan.

Vragenfase.
In de vragenfase stel ik een aantal vastgestelde vragen aan het lijflijke gevoel. In het instructieboekje kun je alle vragen opzoeken. Ik gebruik er nu slechts drie.

Ik heb veel gelezen over het virus en ben me mentaal bewust van alle complicaties rondom de gezondheid, de economie en zorgsysteem. Deze kennis heeft een achtergrond gevoel geactiveerd van alert zwaarte. Er is nu dat jeukende gevoel bij mijn hart, dat zinnetje gebeurt het mij en het achtergrondgevoel van zwaarte. Wanneer ik de vragen aan mijn hoofd of denken zou stellen komen er allemaal antwoorden uit die mentale kennis voort. Het lichaam heeft meestal hele andere kennis en antwoorden.

Ik stel de vraag wat heeft het nodig? aan het lijflijke gevoel. Het antwoord komt; ik wil duidelijkheid. Nu snap ik ook dat ik veel artikelen op zoek en de kern van deze pandemie in Nederland probeer te doorgronden. Er is een behoefte aan duidelijkheid. Er is ook een reactie uit het lichaam die ik zo zou verwoorden; als ik die ziekte nu maar heb dan is er ook duidelijkheid. Die gedachte is nieuw voor mij. De jeukende sensatie in mijn borst is inmiddels minder scherp aanwezig. Het is in beweging en komt en gaat. Er is ook meer ruimte voor het niet weten aan het ontstaan.

Een volgende vraag die ik aan het lijflijke stel is; wat is het ergste wat er kan gebeuren? Het antwoord uit het lichaam is; Dat ik het zo benauwd krijg dat ik niet kan ademen. Inmiddels is het lijflijke gevoel een solide punt van jeukende pijn geworden. Deze herken ik van vorige sessies. Het lijkt een terugkerend punt.

Dan stel ik de volgende vraag; Behoed het me ergens voor om doorheen te gaan? Het lijflijke gevoel wordt nu weer wijder en ik blijf erbij met die vraag. Het lichaam heeft soms een halve minuut nodig om te antwoorden. Er komt iets op als; het pijnlijke lijflijke gevoel behoed me voor een verdere ontspanning in de dood en de ruimte van het niet weten. Het voelt nu ook alsof die sensatie in mijn borst iets omhoog trekt naar mijn keel en hoofd wat een neiging heeft om een sensatie van angst aan te wakkeren. In het ervaren en toestaan van die beweging begint het te ontspannen.

Essentie.
In het volgen van die ontspanning ontstaat er een zich langzaam omhullende sereniteit rondom het lijflijke gevoel. Het is een geruststellende koelere energie. Er zijn geen vragen. Er is alleen ervaren. De jeuk in mijn borst is er nog steeds en beweegt meer naar genieten en extase.  Hoewel de situatie niet veranderd is, voelt het gezonder; er is rust en vertrouwen zonder reden. Ik laat deze energie gedurende de dag indalen.

Later besefte ik dat er ook nog een ongemak in mijn lijf zat rondom hoe ik ben met deze crisis en de omgeving. De omgeving is de normen en waarden die per dag veranderen als collectief met name door regelgeving vanuit de overheid en de interpretaties die mensen in mijn directe omgeving er aan geven. Het is een complexe niet logisch te volgen omgevingsdruk. Er zitte veel verschillen in mijn beleving en in die van anderen. Vooral bedrijven en mensen die heel rigide worden wekken een benauwdheid bij mij op en ik kan dan een claim van aanpassen voelen. Door mezelf vrij te blijven voelen en niet samen te vallen met die verkrampende energie kan ik me vrij blijven bewegen in dit veld van angst en verwarring. Ik ervaar mijzelf meer als een rustpunt, waarin ik wel rekening kan houden met anderen, maar me ook kan verwoorden over hoe het voor mij is.

Share This