fbpx

Ferry Maidman

Wanneer je je gevoel voor humor kwijtraakt is dat niet grappig

Een schets van mijn persoonlijke leven.
Mijn naam is Ferry Maidman en ik ben geboren in 1966 te Ede. Vanaf mijn vierde jaar woonde ik bij mijn oma en zag ik mijn ouders nauwelijks. Mijn oma ving jongeren op via de gemeente die dakloos waren. Mijn jeugd bracht ik voornamelijk door in de bossen en met sporten. Ik ontwikkelde mij als een introverte onbezorgde jongen.

Mijn jeugd bestond uit zorgeloosheid en spelen. Dit is nog steeds de voornaamste innerlijke gevoelsstemming. Zonder duidelijke ambitie of hang naar succes ontstaat er vanzelf steeds weer richting en activiteit in mijn leven.

Tijdens mijn tienerjaren raakte ik geïnteresseerd in psychologie. Deze interesse had zijn oorsprong in een sterk gevoel dat er iets miste in de kern van mijn leven. In mijn twintigerjaren heb ik de hogere landbouwschool in Deventer en vervangende dienst bij de Wereldwinkels gedaan. Mijn vader is in die periode overleden en ik ben gaan reizen. Het gevoel van gemis sluimert op de achtergrond voort en houdt een zoeken naar iets in stand. Wat dat iets zou zijn, daar had ik nog steeds geen idee bij. In mijn dertiger jaren kwam ik in contact met Focussen van Eugene Gendlin en allerlei ander zelfonderzoekswerk (ayuhuasca, meditatie, verbonden ademen, zweethutten). Ik kreeg mijn eerste dochter (Maksiem Maidman) en ontmoette twee spiritueel leraren die mij de de oorsprong van mijn gevoel van gemis konden verklaren en daarmee ook de oplossing; Zelfrealisatie. Dit is vanaf die tijd de rode draad in mijn leven geworden.

Een belangrijk element in mijn zoektocht was het opzoeken en ondergaan van fysieke en geestelijke uitdagingen; zweethut, ijswater, naturequest, aum meditatie, dynamic meditatie en medicinale planten. Het twee dagen verdwaald zijn in de bergen van Noord India zonder water en voedsel hebben ook een sterke indruk gemaakt. Door de lichamelijke stress te leren dragen werd de stress in het dagelijkse leven eenvoudig. Ik kwam er achter dat alle antwoorden in het lichaam waren te vinden. Hoe meer ik het lichaam kon voelen hoe meer vertrouwen er ontstond.

Ik ben rond mijn vijfendertigste omgeschoold tot psychiatrisch verpleegkundige en ben gaan werken met psychiatrisch gehandycapte gedetineerden en later met dak en thuisloze mensen. Met deze doelgroep heb ik me altijd thuis gevoeld. De rauwe echtheid en de eenvoud van hun levenstijl raken mij altijd in mijn hart.

Twijfeloze Zelfrealisatie gebeurde rond mijn veertigste levensjaar. Het boek I am That speelde daar een belangrijke rol in. Het diepe gemis en daarmee het zoeken stopte. Mijn dagelijkse leven was precies hetzelfde. Het grote verschil was dat de dramatische lading eruit verdween. Er is geen identificatie meer met alles wat ik ervaar. Ik ben groepen gaan geven met Focussen en non duale Essentie als kern en kreeg mijn tweede dochter (Luna Jade Maidman). Ik ontdekte mediamieke en helende eigenschappen bij mezelf.

Inmiddels ben ik in de vijftig, heb ik een abortus meegemaakt en heb ik een tweede werkvorm ontwikkeld die ik AuthenticiteitCirkel noem. Het is een integratie van alles wat ik heb ervaren (lichaamswerk, therapie, groepen, non duale teachings, etc.). Met beide werkvormen probeer ik mijn inzichten met een duidelijke overdraagbare techniek door te geven.

Ik heb mijn kennis en ervaring op gebied van bewustwording vertaald naar een product voor de hulpverlening; herstelgericht luisteren. Hiermee breng ik de kracht van aanwezigheid en contact in het werkleven.

Ik ben inmiddels ook veertien jaar betrokken als bestuurslid en organisator bij het OpenUP festival. Mijn betrokkenheid ontstond na een visioen waarin ik een diendende rol zag in het verspreiden van de kennis van spiritualiteit in Nederland. Dit transformatieve festival heeft jaarlijks zevenhonderd bezoekers die een week samen zijn met workshops, muziek en feest. Het festival is alcolhol en drugsvrij. OpenUP is in zekere zin mijn leraar. Ik heb er onder andere verantwoordelijkheid voor een grote groep mensen leren dragen, ervaren wat ondernemerschap betekent en hoe een gemeenschap zonder vaste leiding besluiten kan nemen en door kan groeien.

Ik zie een community voor me die sterk gevestigd is in het lichaam en ieder neemt zijn of haar maximale verantwoordelijkheid om meer waarheid, goedheid en schoonheid in het dagelijkse leven te brengen. Er is ruimte en steun voor eigenheid en lijden. Alles ontstaat in het moment en tegelijk is er een verhaal over hoe mensen het best kunnen samenleven in steeds veranderende omstandigheden.

 

Het leven is echt!

Heb je vragen of wil je je opgeven? Stuur me een bericht.

6 + 12 =

NO copyright

Alles op deze website mag je gebruiken en verspreiden.

Ferry Maidman | met Liefde & Plezier

Share This