fbpx
Absolute

Voorbij eenheid en zijn

Het psychologische lichamelijke zelf wordt opgevoed door het grotere zelf.

Zelfrealisatie gebeurt door het lichaam, denken en voelen in een wakkere toestand. Er is in eerste instantie dus een link tussen het lichaam en bewustzijn. Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Paradoxaal genoeg is de realsiatie van het Absolute juist weer helemaal vrij van het lichaam (wat jij herkent als van jezelf).

Het psychologische zelf bestaat uit duizenden verinnerlijkte object relaties en heeft een inadequate gevoelskern. Het zelfrealisatie zelf is enkelvoudig ondefinieerbaar en heeft een helend effect op het psychologische zelf. Door steeds weer te realiseren dat jij bewustzijn bent went het psychologische zelf ook aan deze compleetheid. Het wordt volwassen.

Meer en meer vallen deze twee zelf-en samen en op een gegeven moment is er geen verschil meer. De hele ervaring heeft een gevoel van compleetheid en het is niet meer te onderscheiden waar het lichaam of bewustzijn begint. Het psychologische zelf heeft niets meer nodig uit het moment. Het is een eenheidservaring vol stilte, sensaties en beweging. Het is onpersoonlijk en persoonlijk tegelijk. Dit zou je Zijn kunnen noemen.

De laatste stap is jezelf voorbij dit Zijn te kennen. Dit Zijn, waarin alles compleet is kan een gehechtgheid worden en daarmee een belemmering voor de realisatie van het Absolute. In het Absolute is er niets meer wat jou bindt aan de ervaring. Het staat er helemaal los van. Het is subtiel en in zekere zin overweldigend. Moeilijk over te brengen in woorden, contact of andere communicatie.

Alleen jij kunt jezelf realiseren.

Previous Post Next Post

You Might Also Like