fbpx
Ego

Psychoanalyse en Zelfrealisatie

Psychoanalyse en Zelfrealisatie vullen elkaar aan

Het ego is het zelfregulerend vermogen waarmee het lichaam en geest mechanisme zichzelf staande houdt in de wereld. De kern van het ego is het nastreven van liefdesobjecten om te kunnen overleven. De primaire programmering wordt gemaakt in de eerste levensjaren in contact met mamma en pappa of andere opvoeders. Dat is de reden waarom in zelfonderzoek en succesprogramma’s tijd besteedt wordt aan dit thema.

Mijn ervaring is dat er zonder gezond ego geen stabiele Zelfrealisatie is. Een gezond ego bestaat voornamelijk uit levensenergie (libido) wat een emotioneel oprecht intiem en zorgzaam contact kan aangaan met anderen. Bij een zwak ego worden behoeftige gevoelens en angst vermeden door niet meer te voelen. Wanneer de persoon niet meer voelt kan hij of zij zich niet staande houden in de wereld. Dit resulteert meestal in problemen en stress rondom dagelijkse dingen zoals lichamelijke gezondheid, werk (geld) en relaties (gezin).

Een belangrijk onderdeel van het ego is het verlangen naar oprecht menselijk contact met iemand die de capaciteit heeft om jou in het moment op waarde, met zorg en begrip te behandelen. In een dergelijk contact ontstaat de mogelijkheid om jezelf als een authentiek persoon te ervaren. Rondom deze innerlijke ervaring wordt een gezond ego gebouwd.

In het ontwikkelen van een gezond ego kan een stukje psychoanalyse om de hoek komen kijken. Psychoanalyse is de bestudering van het ego met als praktisch doel het werkbaar maken in het dagelijkse leven. Je zou dit doel ook als basis kunnen zien van satsang en geloofssystemen. Iedereen komt uit een meer of mindere dysfunctionele familie en heeft daardoor een vorm van egozwakte ontwikkeld. Iedereen heeft wel een deel van zichzelf wat hij of zij verborgen houdt voor de ander uit angst om afgewezen te worden. Dit uit zich in niet gehoord, niet begrepen, niet gezien worden en daarmee allerlei gevoelsvormen van ik ben niet goed genoeg.

Hoewel je het ego niet kunt lokaliseren, bestaat het wel degelijk als patronen in het bewustzijn. Het ego is een vorm van bewustzijn. Dat is de reden dat je jezelf uiteindelijk kunt realiseren als bewustzijn.

Het probleem is dat het ego een innerlijke afweer maakt tegen de ervaring egozwakte (anti libido). Ego zwakte zijn de opgeslagen kinderlijke herinneringen (verinnerlijkte object-relaties) van te kort. Deze zijn ontstaan door het niet afgestemd zijn van de opvoeder met de behoeftes van het kind. Vandaar dat in therapie en satsang vaak kinderlijke of kwetsbare patronen opkomen.

Tijdens focussessies komt duidelijk naar voren dat kwetsbare sensaties worden aangevallen door een agressief denken wat het voelen stopt. Ik kan het de criticus of het super ego noemen. Dit is een energie die meer bevat dan het normen en waarden stelsel van ouders of andere autoriteiten. Het heeft een gevoel van dierlijke woede in zich. De essentie van deze woede is kracht, pure levenskracht. Door het onbewust onderdrukken van deze kracht blijft de criticus bestaan. Door de kwetsbaarheid, woede en de criticus er te laten zijn ontstaat er stilte en overgave.

De afweer is voornamelijk tegen deze kinderlijke behoeften van gezien worden die in het volwassen leven er nog steeds zijn. Op deze behoeftige gevoelens heerst een taboe. Er is een idee dat men sterk moet zijn. Kwetsbaarheid is zwak. Er zijn vele vormen van afweer tegen deze zogenaamde zwakte en kwetsbaarheid. Denk bijvoorbeeld aan de strenge innerlijke criticus, een rijke fantasie/droomwereld, vreemdgaan, intellectualiseren, hard werken, verslaving en karakterstructuren van Reich. Door behoeftes niet te voelen en niet in contact te gaan is er ook geen hulp van buitenaf nodig (denk aan bv een psychotherapeut of spiritueel leraar). Deze afweer dient het zwakke ego om niet emotioneel afhankelijk te worden van iemand die er niet volledig voor jou is. Liever alleen en niet volledig leven. Het lastige is dat er in deze afweer tegelijkertijd een verlangen is naar diep contact en volledig leven. Wat je meestal ziet is dat mensen in en uit commitment en situaties/relaties gaan. Dit wordt ook wel het schizoïde compromis genoemd. Het bedekken van zwakte (verlangens en behoeftes) en het niet uitstrekken naar de ander wordt een gesloten systeem. Er is angst voor eenzaamheid, contact en uitputting. Het hele systeem staat voortdurend onder druk.

Ik voel me als een muisje die even uit zijn holletje komt en hard piept in de buitenwereld en snel weer zijn holletje in kruipt. Dan komt dat stemmetje waarom kun je niet stoppen een muis te zijn? Dat is het moment van besef van egozwakte. En voordat ik er iets mee kan doen komt het andere stemmetje, waarom laat je me niet met rust? En de wens van zelfonderzoek verdwijnt.

De egozwakte is pijnlijk om te ervaren, omdat het een ervaring van angst en afhankelijkheid brengt. Toch kun jij als Kennendheid alles ervaren. Je gaat niet dood wanneer er een ervaring van angst, uitputting, eenzaamheid of een andere vorm van zwakte is. Dat is een reden waarom Zelfrealisatie en een stukje psychoanalyse kan helpen om steviger in de wereld te komen staan en te groeien als mens. Mijn waarneming is dat non duale essentie en egozwakte elkaar afwisselen en aanvullen. Uiteindelijk is uitputting de meest voorkomende reden van het begin van kracht en zelfrealisatie. Satsang en (psycho) analyse zijn een belangrijke voorbereiding op de onmiddellijke realisatie. Langzaam ontstaat er kracht en helderheid. Wanneer je alle hechting aan voorkeuren opgeeft ben je tijdens je zoektocht totaal vrij en geduldig met wat zich in de ervaring aandient.

Een volledig geanalyseerd persoon bestaat niet, dat is een mythe. Hoe meer analyse, hoe meer er te analyseren is. Er is een grens in de analyse. Bij (psycho) analyse en satsang gaat het er om dat er genoeg zelfkennis is om in de wereld te functioneren en jezelf te realiseren als Kennendheid.

Voor het omgaan met en het transformeren van egozwakte naar  Zelfrealisatie gebruik ik de vaardigheid Focussen. Deze vaardigheid komt voort uit het bestuderen van psychoanalyse. Focussen bestaat uit gestructureerde stappen waarbij de relatie en groei van de ander zuiver wordt gewaarborgd. Focussen brengt beweging in vastgelopen energie en concepten. Focussen spreekt het hele lichaam aan.

Je kunt met deze vaardigheid op je eigen tempo en onmiddellijk tot volledige bloei komen. Het fijne is dat er in de beoefening veel steun ervaren wordt, omdat je het met anderen doet en je gehoord, gezien en begrepen wordt. Dat zijn meestal de dingen die in de jeugd tot ego zwakte hebben geleid en in dit moment leiden naar kracht en helderheid. Alle informatie over een gezond ego, een gezond lichaam en zelfrealisatie liggen al in het lichaam besloten. In de conceptloze lichamelijke aanwezigheid, NU. Focussen is een manier om deze informatie en ervaring te ontsluiten. Alles is al hier.

Previous Post Next Post

You Might Also Like