fbpx
Browsing Category

Absolute

Absolute, Ik ben

Het Absolute (I am That)

Er is geen concept voor het Absolute

Ik schrijf over het dagelijkse leven om daar de ruimte in te zien. Het dagelijkse leven is doordrongen van vrijheid. De Absolute bevrijding is simpel en eenvoudig.

Ga via de IK BEN (de conceptloze aanwezigheid) naar het Absolute, wat je bent. Het Absolute is de bron van de non duale IK BEN ervaring.

Met behulp van de vaardigheid focussen kan ik je dit in een half uur laten ervaren.

Vanuit de enkelvoudige en twijfelloze IK BEN ervaring komt het dagelijkse leven als een stromende rivier in het bewustzijn. Het dagelijkse leven gaat voorbij aan dualiteit en non dualiteit. Het simpele leven is direct, onmiddellijk, NU. Geen conceptuele gymnastiek, geen analyse.

IK BEN is de brug tussen het onkenbare Absolute en de persoon met de ervaring van de wereld. Het Absolute, IK BEN en het dagelijkse zijn een geheel. Elke seconde is dit te realiseren. Ultieme vrijheid is zien en ervaren dat er een diepere bron is. Dat er iets is wat voorafgaat aan de ervaring.

Dat iets ben jij. I am That!

De verjaardag.
Gisteren werd ik door iemand meegenomen naar een verjaardag. Toen ik het huis binnenkwam voelde ik een serene rust. De gastvrouw maakte heerlijke gerechtjes. Er hingen slingers. Na een uur van vreugdevolle koetjes en kalfjes zitten we in volledige stilte met zijn vieren. Mijn blik wordt gevangen door de gastheer. Zachte open ogen. We kijken elkaar minutenlang zonder bedoeling aan. Ik weet niets van hem, hij niets van mij. Er was contact, stilte, liefde. 

De hoogste beoefening is steeds weer de IK BEN in de huidige ervaring te onderscheiden en erbij te blijven. Er is geen analyse of concept nodig om dit te beoefenen. Het is voor iedereen toegankelijk.

Deze beoefening is praktisch en leidt direct naar geluk. Dit wordt de achtergrond van het dagelijkse leven. Eenvoudiger kan ik het niet voor je maken.

Dit is de enige waarheid die je hoeft te kennen.

Door alle lagen van ervaring is ‘Dat’,
de ware aard die het bestaan verlicht,
het allerhoogste Ene.
Mogen allen, door subtiele en meditatieve intelligentie,
de verheven schittering van verlicht bewustzijn gewaar worden.

text van gayatri mantra

Absolute, Relaties en sexualiteit, Verslaving

Van Zelfafwijzing naar Zelfrealisatie

Het grootste lijden van de mens komt voort uit onvervulde relaties en zelfafwijzing

Het lichaam van een (pasgeboren) kind heeft een onuitputtelijk verlangen naar liefde, aandacht en voeding. Hoewel de ouders alle veiligheid en liefde geven die zij kunnen geven worden de verlangens en behoeftes nooit volledig bevredigd. Een deel van het gedrag om een verlangen bevredigt te krijgen wordt afgekeurd. Het kind moet gehoorzaam, rustig en normaal zijn. Niet zeuren, slaan, schreeuwen of te veel vragen. Tegelijk is het totaal afhankelijk van de ouders. Het kleine lichaampje en het beperkte denkvermogen moeten omgaan met gevoelens van verwarring, wanhoop, machteloosheid en gemis.

De afkeurende reactie van de ouders op de verlangens van het kind wordt een innerlijk patroon. Het lichaam krijgt op den duur een vreemde conditionering; op het moment dat er een verlangen of behoefte ontstaat, ontstaat er gelijk een innerlijk gevoel van zelfafwijzing (schuld, schaamte, verdringing, terughoudendheid). Dit patroon van zelfafwijzing is een groot deel van iemands identiteit. Het is een conditionering die er in woorden uitziet als; ik ben niet goed genoeg, ik kan het niet, ik word niet gezien, ik mag het niet, ik word niet gehoord, ik ben het niet waard, etc.

Op dit patroon van zelfafwijzing ontstaan een aantal psychologische reacties;

1.Versmelten (met de pijn van te kort, afwijzing en niet goed genoeg zijn).
Bewustzijn valt samen met het gevoel of de gedachte van ‘niet goed genoeg zijn’ en ziet het als zichzelf. Versmelting met het patroon van zelfafwijzing houdt stand wanneer het niet gezien wordt. Er is een ‘niet bewustzijn’ van het feit dat dit gevoel van ‘niet goed genoeg zijn’ los staat van de werkelijke identiteit van zuiver bewustzijn. Alle, door bewustzijn, aangenomen concepten en emoties zijn versmeltingen en geven een beperkt gevoelsidee van identiteit. Jouw persoonlijke identiteit is in wezen een resultaat van een proces van versmelten.

2.Weerstand (verkramping, angst, boosheid, verdriet of apathie).
De versmelting met in de kern een gevoelsidee van ‘niet goed genoeg zijn’ is pijn. Het lichaam wil deze pijn niet en reageert met weerstand. Weerstand is er in vele vormen; verlangen naar een beter moment, twijfel, stress, angst, boosheid of verdriet. Deze gevoelens worden een bedding voor de persoonlijkheid.

3.Dissociëren (rationaliseren, depressie of een andere manier van niet voelen).
Doordat de versmelting en de weerstand op een gegeven moment bewust worden door een groeiproces van bewustzijn kan er een neiging ontstaan om dit niet te willen voelen. Het lichaam en de geest zoeken manieren om de pijn van zelfafwijzing en weerstand te onderdrukken. Een manier voor het lichaam om dit te doen is de spieren te verkrampen en de adem in te houden. Hierdoor stopt het voelen, omdat voelen een energiebeweging is aan de oppervlakte van de huid. Al deze emoties worden door de verkramping en het inhouden van de adem verminderd. Het lichaam verliest hiermee het contact met de werkelijkheid, want het reageert niet meer met gevoel op de omgeving. De verkramping op zichzelf is pijnlijk en een vorm van lijden.

4.Projecteren van de zelfafwijzing (verslaving).
Een andere reactie om de pijn van het ‘niet goed genoeg zijn’ te vermijden is de innerlijke zelfafwijzing projecteren op de buitenwereld. De innerlijke leegte moet vervuld worden met voeding van buitenaf. In feite is iedereen wel ergens aan verslaafd. Denk aan; drugs, roken, kopen, succes, relaties, prozac, paracetomol, structuur, etc.

Zolang de ander liefde geeft voel jij je compleet. Hier zijn we weer terug bij de kindertijd. Het hele circus van aantrekken, afstoten en voorwaardelijke liefde. En omdat iedereen het patroon van zelfafwijzing heeft ontstaan er relaties op basis van te kort en afhankelijkheid. Het  ‘geniale’ van dit patroon van wederkerige afhankelijkheid is dat het zichzelf in stand houdt. Hoe angstiger de ander is om jou te verliezen hoe meer jij je gaat aanpassen om de ander tot ‘vriend’ te houden. Want wanneer de ander je geliefde of vriend is, voel jij je eigen zelfafwijzing niet. Er is geen enkele autonomie meer.

Er is inmiddels een totaal verkeerd beeld van liefde ontstaan. Eerst wordt in de vroege jeugd het gevoel van liefde en afwijzing aan elkaar gekoppeld en ontstaat er zelfafwijzing. De zelfafwijzing verlangt naar een vervullende relatie.

5.Wat is echte liefde?
Een reeks van versmelten, weerstand, dissociëren en projecteren  kan in een minuut doorlopen en doorzien worden. Autonomie is een voortdurende realisatie en een doorlopen van dit identificatieproces. Dit besef leidt naar werkelijke autonomie. Wanneer het niet doorzien wordt kan het hele leven een drama zijn.

Het doorzien van deze reeks bewegingen in het moment veranderd versmelting in liefdevol gewaarzijn en weerstand en dissociatie in heldere aanwezigheid. Er ontstaat een betrokken afstand tot het ervaren en het leven wordt volledig geleefd. Versluierende psychologische bewegingen worden in aandachtige alertheid de grondstof voor het doorzien van de illusie van het lijden.

Wanneer het bewustzijn de subtiele beweging van zelfafwijzing (versmelten, weerstand, dissociëren en projecteren) blijft doorzien in elke seconde ontstaat er een innerlijk centrum van rust.  Deze rust is een innerlijke houding. Pijn en weerstanden zullen blijven komen, alleen is er nu tegelijk een open en vrije houding. Op den duur stopt de aandacht voor de innerlijke zelfafwijzing en ben je overal en altijd simpel wie je bent. Aanwezig in liefde.

En wanneer de innerlijke afwijzing is gestopt, stopt ook de afwijzing van de buitenwereld. Dit is de basis om de essentie van contact, liefde en het bestaan te doorgronden.

Te zien wat je werkelijk bent. Het Absolute, voorbij contact en bewustzijn.

Absolute

Het Absolute

Twijfel komt voort uit een hechting aan logica.

Is er een eindpunt in de zoektocht naar je Zelf? Het antwoord is: ja.

Volledige twijfelloosheid ontstaat in de realisatie dat jij het Absolute bent.  De realisatie van het Absolute maakt zichzelf kenbaar door een constante kennendheid. De onkenbare bron van deze kennendheid is je identiteit.

Dit betekent dat al het andere wat je ervaart, jij niet bent. Jij bent niet het lichaam en ervaring. Het Absolute is voorbij het zuiverste gewaarzijn/bewustzijn/ik ben. Het is als stilte, maar het is niet stilte. Het is als ruimte, maar het is niet ruimte. Het is als essentie, maar het is niet essentie.

De vraag; waar komt gewaarzijn/bewustzijn/ik ben/kennendheid vandaan? is een vraag die de potentie heeft om het Absolute te ont-dekken. Het lijkt vaag, omdat het uiteindelijke niet te verwoorden is. Toch is het Absolute het meest wezenlijke. Zo wezenlijk dat het alle vragen en twijfel over wat je bent stopt. Het Absolute is niet logisch en daarom onmogelijk om het in woorden uit te leggen of een logisch stappenplan te maken.

De stabiele realisatie van het Absolute is het eindpunt van Zelfrealisatie. Dit betekent niet dat het leven stopt of alles duidelijk is. Het leven en het stuntelen blijven gebeuren, alleen weet je NU wat je bent.

Absolute, Advaita Vedanta, Ik ben, Inquiry, Satsang op youtube

Wolinsky over het Absolute

Alles wat kenbaar is, is niet het Absolute. Bewustzijn is kenbaar en is dus niet het Absolute. Non dualiteit is een staat zoals leegte, ruimte, liefde, de waarnemer en dus niet het Absolute. Het gaat ook over 40 samskaras (subtiele neigingen die Zelfrealisatie kunnen belemmeren) en 17 manieren van liegen die onwetendheid in stand houden.

Wolinsky was een leerling van Nissargadatta. Hij is misschien een rare verschijning, maar zijn kennis is helder en bruikbaar. Aan het einde staat een lange geleide meditatie om de IK BEN te herkennen.

Absolute, Inquiry, Verslaving

Interview met mezelf

Het is net als hout en vuur. Het vuur komt voort uit het hout, maar is geen hout. Ze zijn afhankelijk van elkaar.

I Heeft u wel eens stress of weerstand?
F De hele tijd
I….

I Heeft u wel eens relatieproblemen?
F Oh ja hoor, vaak genoeg

I Hoe gaat u om met leegte?
F Dat is een leuke vraag. Er zijn vanuit mijn perspectief verschillende soorten leegtes. Als ik het eenvoudig houd dan zijn er twee; een volle complete vorm van leegte en een deficiënte vorm van leegte. Een gewone dag is in mijn beleving erg leeg. De complete leegte heeft niets nodig die is helemaal vervuld van zichzelf. Het lichaam beweegt vroeg of laat naar een deficiënte leegte. Dit kan puur fysiek zijn door een te kort aan bepaalde stoffen in het lichaam. Zo voelen honger en een te kort aan suiker ook aan als leegte. Deficiënte leegte kan ook voortkomen uit een emotionele vorm. Bijvoorbeeld een gebrek aan verzorging of steun in het verleden wat zich in het moment vertaald als een gevoel van te kort of minderwaardigheid. Vormen van deficiënte leegte worden vaak gevuld met kopen, eten, sex, macht, werken en allerlei andere activiteiten. Ik ken ze allemaal. Zo kunnen verslavingen ontstaan.

De kunst is om bij de deficiënte vorm van leegte te blijven met een open houding. Het is een tijdelijke toestand die iedereen kent, hoe verlicht ook. Iemand die zegt dat die dat niet meer heeft geloof ik niet. Mocht het wel zo zijn dan doe ik meteen afstand van mijn suggestie dat ik gerealiseerd ben. Voor mij is Zelfrealisatie simpelweg dat ik weet wat ik ben. Bewustzijn. Bewustzijn neemt alles waar zonder enkele voorkeur.

In de periodes met complete leegte is er een genieten. In meditatie is de complete leegte er in een paar minuten. daar is niet zoveel aan de hand. Dat heeft uitlopers naar extase. Maar ook deze toestand eindigt en is tijdelijk. Ik heb als persoon natuurlijk wel een voorkeur voor de extase, maar ik heb me er nooit aan gehecht. Wanneer er een hechting aan een voorkeur is ontstaat er vroeg of laat een intens lijden. Laat alles komen en gaan en richt je op Bewust Zijn.

I Al die problemen rondom weerstand, relaties en leegte blijven. Wat heb je dan aan verlichting?
F Niet veel,niets eigenlijk.

I Bewustzijn is onkenbaar. Om ermee in contact te komen gebruik ik een eigenschap van Bewustzijn zoals die zich aan mij voordoet. Zoals moeiteloosheid of liefde. Is er nog een andere manier waarop ik die toenadering tot Bewustzijn kan realiseren?

F Er zijn meerdere mogelijkheden zoals zonder twijfel aannemen dar je niet het lichaam, denken en voelen bent. En de vraag wie ben ik? stellen werkt bij mij goed, er is dan directe herkenning.

Bewustzijn is onkenbaar en tegelijk het kennen zelf waardoor het op een bepaalde manier wel te kennen is. Direct. Dit besef dringt in het ervaren van lichaam, denken en voelen door. Dan is er alleen de aandachtsverplaatsing van het ervaren naar dat besef. Wanneer dat besef sterk en twijfelloos is dan stoppen de vragen. De vragen over hoe te leven in relatie, werk etc. blijven doorgaan. Daarin is het referentiepunt ook steeds weer afstemmen op het besef wat je bent.

I Wilt u nog eens kort uitleggen hoe u de verhouding tussen bewustzijn en ego beleeft?

F Het antwoord op deze vraag is afhankelijk van  de definitie van het ego. Stel dat jouw definitie van het ego de doener is dan zou ik zeggen; de doener blijft, alleen geeft het zich over aan iets Absoluuts (het besef wat ik ben) en laat daarmee elke verwachting aan een resultaat los. De doener wordt gedaan. Ik ervaar mezelf vanuit deze context als verschillende gedaantes, soms als stromend en moeiteloos, soms als compact persoonlijk, soms als ondefinieerbaar afwezig.

Ik definieer het ego meestal als een proces wat de lichamelijke informatiestroom regelt. Dat is er gewoon en dat is geen probleem. Het bestaat dan uit lichamelijk waarnemen, registreren, aanpassen aan de omgeving, etc. Wanneer het te veel opzichzelf/lichaam gericht raakt is het alleen maar bezig met genot nastreven en pijn vermijden. Het gaat er steeds weer over waar kijk ik heen?; naar het Absolute of naar de beperktheid. Het blijkt steeds maar weer dat het leven moeiteloos zorgt voor het lichaam en daarmee het ego en de doener. Je kunt als ego of doener dus helemaal ontspannen en alles laten gaan zoals het gaat. Wanneer die ideeën ontspannen wordt het zicht helder.

Vanuit de dimensie/ het besef van wat ik ben is er geen ego of doener. Dat is ook waarheid. Het gaat dus schijnbaar spelen wanneer het lichaam in beweging komt en de aandacht daar heengaat. Dan ontstaat er een doener die over zichzelf na denkt. Allemaal informatie om te overleven. Ik zie het als twee dimensies die tegelijk leven en elkaar beïnvloeden. Het is een geheel. Is er te veel aandacht op het lichamelijke dan wordt dat je identiteit, is er aandacht voor bewustzijn zelf is dat je identiteit. Wanneer je de hechting aan een voorkeur opgeeft dan beweegt de aandacht zich vrij van de ene naar de andere pool, terwijl je in essentie altijd weet dat je Bewustzijn of het Absolute bent. Dat is een feit. Daar kom je altijd weer terug, dat is een weten.

Wanneer de aandacht vrij beweegt zijn er dus allerlei verschillende of aanvullende realisaties van eenheid.

F Laten we de boel is omdraaien. Waaruit kun jij afleiden dat jij niet Zelfgerealiseerd ben?

I Dat weet ik eigenlijk niet. Ik besef me dat er in mijn geval inderdaad een reeks realisaties zijn. De één dieper dan de ander. Dus zelfrealisatie is niet één ding.

I Ziet u dat ook zo?

De Absolute realisatie is voor iedereen en altijd hetzelfde. Dan heb ik het over het onveranderlijke besef wat je bent. De ervaring en uiting is wisselend per moment en per persoon. Dit beweegt van ruimte, extase tot pijn en weerstand. Daarin zitten ook al jouw verschillende realisaties. Die blijven veranderen en verdiepen. Die doen er wel toe, maar het eindpunt en beginpunt ervan is altijd Bewustzijn of het Absolute.

I Wilt u nog een keer uitleggen waarom realisatie/verlichting lichamelijk is?

F Het hele realisatie vraagstuk komt voort uit het lichaam. Zonder lichaam was die hele vraag of verlangen er niet. Dus ze gaan altijd samen. Een andere invalshoek is dat alles gemaakt is van de substantie die ik ben, het lichaam is bewustzijn en kan zich dus realiseren wat het is. In dit kader heb ik ontdekt dat het subtiel ervaren van lichamelijke sensaties het lichaam ontspant en de waarneming in zekere zin vertraagt. In deze vertraging of subtilisering van het ervaren kom je direct bij Bewustzijn uit. Heel simpel. En Bewustzijn is weer niet lichamelijk.

Het is net als hout en vuur. Het vuur komt voort uit het hout, maar is geen hout. Ze zijn afhankelijk van elkaar.

F Om even terug te komen op je eerste vragen of ik nog weerstand en problemen heb. Ik zie steeds maar weer bij mezelf en anderen dat de richting waarheen gekeken wordt bepaald wat de problemen en de stress zijn. In somatic experience gaan ze er bijvoorbeeld vanuit dat het trauma een enorme zuigkracht heeft. Het zuigt de aandacht steeds weer in de pijn en het lijden van oude structuren. De oplossing vanuit de somatic experience zienswijze is wanneer je opmerkt dat er iets begint te zuigen je de aandacht bewust verplaatst naar het waarnemen in het hier en nu. Dit brengt weer leven in de brouwerij en er ontstaat kracht. In eerste instantie is dat de vecht en vlucht beweging en later een ontspannen reageren in het moment. Het leven zou je als een voortdurend trauma kunnen zien en het is steeds de vraag ben ik er in opgezogen en kijk ik wel de juiste kant op?

Kijk je naar samenzweringen, ervaar je angst, kijk je naar de onderdrukking, ervaar je machteloosheid, kijk je naar problemen, ervaar je stress, kijk je naar mogelijkheden, ervaar je ruimte. Waar kijk je heen? 

Mijn suggestie is steeds maar weer dezelfde; richt je aandacht via het lichamelijke waarnemen van sensaties op Bewustzijn zelf en alles wordt duidelijk. Ook wat jouw bijdrage als persoon in het leven kan zijn.

I Ik begrijp het nu helemaal. Ik ben Bewustzijn en dat is de Kennenheid zelf. De eerste waarneembare ervaring is de Aanwezigheid in of rondom mijn lichaam en alles wat daarna komt is persoonlijk en extra.

F En als dat niet waar is?

I …….

Absolute, Ik ben, Satsang op youtube

Swami Annamalai

Swami Annamalai was een leerling van Ramana Maharsi.

Een serieuze zoeker komt in de 34e minuut tot de realisatie dat zijn vragen geen zin meer hebben. Wat overblijft is lachen. Het is wel goed om die hele opbouw te volgen naar die 34e minuut. Hij is vastberaden om de waarheid te achterhalen. Het antwoord is alleen wat anders dan verwacht.

Het leuke vind ik dat deze Swami geen speciale leraar houding inneemt en niet probeert te overtuigen of iets dergelijks. Simpeler leven.

Over hoe je alle mensen lief kunt hebben.
You can start with the people you know. Bhagavan taught by example that we should only see good in other people. Virtually all people are a mixture of good and bad. It is very rare to find someone who is wholly good or wholly bad. If you have to come into contact with a lot of people try to make yourself aware of their good points and don’t dwell on their bad points. If you see good in people you radiate a harmonious, loving energy which uplifts those who are around you. If you can maintain this habit, this energy will soon turn into a steady flow of love.
Try to be aware at all times that everything you see and perceive is the Self. If you see the Self in other people, your love automatically flows towards them.
You gain nothing by thinking that someone is a bad person. If negative thoughts arise each time you see or think of a particular person, these thoughts will draw you away from the Self. Try to radiate your love equally to all people instead of just a few. Try to feel that the whole world is your Self, your God. Try to see the Self in all people. Spread your love in all directions as an act of worship and surrender, because everything in the world is a manifestation of God.
Over zelfinquiry

Q: What is the correct way to pursue self-enquiry?

AS: Bhagavan has said: ‘When thoughts arise stop them from developing by enquiring, ‘’To whom is this thought coming?’’ as soon as the thought appears. What does it matter if many thoughts keep coming up? Enquire into their origin or find out who has the thoughts and sooner or later the flow of thoughts will stop’

This is how Self-enquiry should be practiced.

When Bhagavan spoke like this he sometimes used the analogy of a besieged fort. If one systematically closes off all the entrances to such a fort and then picks off the occupants one by one as they try to come out, sooner or later the fort will be empty.

Bhagavan said that we should apply these same tactics to the mind. How to go about doing this? Seal off the entrances and exits to the mind by not reacting to rising thoughts or sense impressions. Don’t let new ideas, judgments, likes, dislikes, ect.

Enter the mind, and don’t let rising thoughts flourish and escape your attention. When you have sealed off the mind in this way, challenge each emerging thought as it appears by asking, ‘where have you come from?’ or ‘who is the person who is having this thought?’

If you can do this continuously, with full attention, new thoughts will appear momentarily and then disappear. If you can maintain the siege for long enough, a time will come when no more thoughts arise; or if they do, they will only be fleeting, undistracting images on the periphery of consciousness. In that thought-free state you will begin to experience yourself as consciousness, not as mind or body.

However, if you relax your vigilance even for a few seconds and allow new thoughts to escape and develop unchallenged, the siege will be lifted and the mind will regain some or all of its former strength.

In a real fort the occupants need a continuous supply of food and water to hold out during a siege. When the supplies run out, the occupants must surrender or die.

In the fort of the mind the occupants, which are thoughts, need a thinker to pay attention to them and indulge in them. If the thinker withholds his attention from rising thoughts or challenges them before they have a chance to develop, the thoughts will all die of starvation.

You challenge them by repeatedly asking yourself ‘Who am I?’ Who is the person who is having these thoughts?’ If the challenge is to be effective you must make it before the rising thought has had a chance to develop into a stream of thoughts.

Mind is only a collection of thoughts and the thinker who thinks them. The thinker is the ‘I’-thought, the primal thought which rises from the Self before all others, which identifies with all other thoughts and says, ‘I am this body’.

When you have eradicated all thoughts except for the thinker himself by ceaseless enquiry or by refusing to give them any attention, the ‘I’-thought sinks into the Heart and surrenders, leaving behind it only an awareness of consciousness.

This surrender will only take place when the ‘I’thought has ceased to identify with rising thoughts. While there is still stray thoughts which attract or evade your attention, the ‘I’-thought will always be directing its attention outwards rather than inwards.

The purpose of Self-enquiry is to make the ‘I’-thought move inwards, towards the Self. This will happen automatically as soon as you cease to be interested in any of your rising thoughts.

-Annamalai Swami

Absolute

Woorden vanuit het Absolute

Nadat je alle leraren hebt ontmoet, alle meditaties hebt beoefend, verschillende heilige planten hebt uitgeprobeerd en alle boeken hebt begrepen kom je bij mij. Dan is je zoektocht klaar en ken je jezelf.

Er is niets te halen uit de wereld van ervaring, genot nastreven en pijn vermijden. Ik heb dit lichaam en de wereld gebruikt om mezelf te realiseren en nu weet ik wat ik ben. Dat is het ultieme genot zonder enkele toevoeging. Het lichaam en de wereld gaan door zoals ze altijd hebben gedaan. Het raakt me niet, omdat ik er los van ben.

In elke goede wereldse handeling zit iets slechts. In elke slechte wereldse handeling zit iets goeds. Na elke winst volgt een verlies en na elk verlies volgt winst. Na een beloning voor je werk volgt vroeg of laat een afwijzing of straf. Je kunt een zwerver eten of geld geven, maar het is slechts een oplossing voor vijf minuten. Er bestaat geen oneindig geluk en het leven eindigt in de fysieke dood. Er is niets te halen voor mij of jou in dit fysieke leven. Kun je dat werkelijk tot je door laten dringen? Ga voorbij aan deze dualiteit.

Ik ben, jij bent, DAT achter de wereldse ervaring. Het leven is echt! en vanuit mij gezien, een nutteloze toevoeging. Het heeft mij gediend om helder te worden. Nu neem ik het waar en laat ik het gaan zoals het gaat. Het regelt zichzelf.

De begeleiding naar dit punt is eenvoudig, omdat je al bent wat je bent;

1.breng evenwicht in de energiehuishouding van het dagelijkse leven (de basis op orde)
2.via het lichaamsbewustzijn naar de ervaring van essenties (compleetheid, sereniteit, creativiteit, eenheid)
3.via de essenties naar bewustzijn als object (dat wat de essenties bewust maakt)
4.ervaar jezelf dan als bewustzijn (bewustzijn en jij vallen samen, de identitieitsomslag)
5.word je gewaar van de bron van bewustzijn (het Absolute)

Het is niet meer en ook niet minder.

Absolute

Voorbij eenheid en zijn

Het psychologische lichamelijke zelf wordt opgevoed door het grotere zelf.

Zelfrealisatie gebeurt door het lichaam, denken en voelen in een wakkere toestand. Er is in eerste instantie dus een link tussen het lichaam en bewustzijn. Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Paradoxaal genoeg is de realsiatie van het Absolute juist weer helemaal vrij van het lichaam (wat jij herkent als van jezelf).

Het psychologische zelf bestaat uit duizenden verinnerlijkte object relaties en heeft een inadequate gevoelskern. Het zelfrealisatie zelf is enkelvoudig ondefinieerbaar en heeft een helend effect op het psychologische zelf. Door steeds weer te realiseren dat jij bewustzijn bent went het psychologische zelf ook aan deze compleetheid. Het wordt volwassen.

Meer en meer vallen deze twee zelf-en samen en op een gegeven moment is er geen verschil meer. De hele ervaring heeft een gevoel van compleetheid en het is niet meer te onderscheiden waar het lichaam of bewustzijn begint. Het psychologische zelf heeft niets meer nodig uit het moment. Het is een eenheidservaring vol stilte, sensaties en beweging. Het is onpersoonlijk en persoonlijk tegelijk. Dit zou je Zijn kunnen noemen.

De laatste stap is jezelf voorbij dit Zijn te kennen. Dit Zijn, waarin alles compleet is kan een gehechtgheid worden en daarmee een belemmering voor de realisatie van het Absolute. In het Absolute is er niets meer wat jou bindt aan de ervaring. Het staat er helemaal los van. Het is subtiel en in zekere zin overweldigend. Moeilijk over te brengen in woorden, contact of andere communicatie.

Alleen jij kunt jezelf realiseren.

Absolute

Bekrachtig het IK alleen

Vanuit de overgave aan puur IK (god) begint de liefde door de persoon (jezus) te stromen. 

De instructie.
Het is simpel. Jij bent, ik ben, IK. Het IK wat in elke ervaring indringend aanwezig is als dat wat waarneemt, gewaar is, bewust is, Ondefinieerbaar helder IK. Dit IK scheiden van alles wat gebeurt, waargenomen wordt en identificeert. Steeds weer deze ene stap van verhaal naar IK, totdat het IK zonder hechting aan al het andere de enige identiteit is.

Al het andere gaat door en IK staat alleen.

We kunnen uren praten over moraal, wel of geen eigen wil, succes, tijd, ruimte, nu, geluk, verlichting, stoppen met zoeken, relaties, percepties of allerlei psychologische en lichamelijke dingen. Het is onbelangrijk. Filter het IK uit de ervaring en bekrachtig het door er simpelweg in te verblijven, er in terug te keren en er verliefd op te worden.

IK is niet bang voor de wereld. IK heeft niets nodig van de wereld. Het IK is bewust van de inadequate persoon die wordt bewogen door de wereld. Dat hoeft niet opgelost te worden. Hoe sterker de IK gerichtheid hoe krachtiger en eenvoudiger het leven van de persoon.

Richt je op het IK.

De verwarring.
Alle twijfel en verwarring komen voort uit het niet gesetteld zijn als IK. Een minuscule beweging weg van IK zorgt voor problemen. Dit uit zich in denken over, zoeken, identificatie met het lichaam, etc. Er kan ook een verwijdering van IK zijn, omdat er een verfijning van het inzicht ontstaat. Het inzicht dringt meer en meer door in het dagelijkse bestaan van de persoon en de wereld. Elke subtiele verdieping kan gepaard gaan met verwarring en twijfel, omdat de verhoudingen in de waarneming veranderen. Het denken moet zich dan opnieuw ordenen om in lijn te komen met het inzicht.

Dan zijn er nog de stemmingswisselingen van satva (helderheid), rajas (onrust) en tamas (traagheid). Wanneer het lichaam wordt beïnvloed door rajas of tamas energie kan het zijn dat de helderheid even weg is. Over het algemeen is de satva energie op de voorgrond en zelfs daarin zijn super heldere periodes en minder heldere periodes. De balans tussen deze energieën bewegen voortdurend. Ik heb mijn leraren wel eens horen zeggen dat het niet altijd even helder is en ik weet nu wat ze bedoelen. Ook al is er op de achtergrond steeds dit weten van wat IK ben is de helderheid ervan en de inzichten eromheen wisselend.

Verwarring zelf heeft ook weer verschillende vormen. Er is de totale identificatie met het lichaam, denken of voelen en daarmee het tijdelijk vergeten van wat IK ben. Er is ook een verwarring met bewustzijn van de identificatie met het lichaam, denken of voelen. In deze vorm is er het zien van de onwetendheid en dat is weer anders dan het totaal vergeten zijn van het IK.

Het is allemaal niet beter of slechter, ik probeer het als fenomenen te omschrijven zodat het je kan helpen in tijden van verwarring.

Verwarring ontstaat ook wanneer de verhoudingen tussen het IK, de persoon en de wereld niet helder zijn. De verschillende standpunten kunnen niet door elkaar gehaald worden. Er is een ervaren vanuit IK of vanuit ik ben een persoon. De persoon gaat dood, het IK niet. De persoon die het IK realiseert gaat dood met een glimlach.

Wanneer ik zeg ”ik weet niet wie ik ben” is dat vanuit het standpunt van de persoon. Het ervaren van mezelf als IK, geeft als bijeffect dat ik als persoon conceptloos of vormloos ben en dus niet weet wie ik ben. Er is tegelijk een sterk weten dat IK ben.

Het wennen aan jezelf als puur IK is meestal een lang proces wanneer het in tijd wordt gezet.  Aan de ene kant is het elke seconde, digitaal, er is bewustzijn als IK of niet. Tegelijk vanuit tijd gezien zie ik allerlei hechtingen en identificaties opkomen die de IK beleving tijdelijk verstoren. Ik weet niet of daar een einde aan zit. Hier komen inquiry, verbonden ademen en focussen voor mij om de hoek kijken, omdat dit de weg weer vrij maakt naar de volle IK beleving.

 

Absolute

Ik ben grenzeloos

Ik ervaar mezelf als ik. Ik ben grenzeloos. Ik ben zonder patronen en conditioneringen. Onveranderlijk en onmiddelijk NU. Er is een bewegend persoon en een bewegend universum. De persoon wordt bewogen door het universum. Ik ben geen van beide. Ik ben Gewaarzijn.

Ik ben niet de ervaring. Ik ben het gewaarzijn van de ervaring. Grenzeloos is niet groot of klein, het is ondefinieerbaar helder aanwezig. Kennendheid. Het is niet te kennen als een object, het kent zichzelf. Dit zou je een ervaring kunnen noemen. Simpel en helder. Er is geen vertrekpunt of kader van waaruit ik waarneem. Het is open, transparant, vormloos. In zekere zin super levendig.

Dit wat ik ben vanuit de persoon met taal beschreven is vrij (van de persoon). Kun je dit aanvoelen of onmiddellijk ervaren? Het is gewoon. Niet iets moeilijks. Wat het moeilijk maakt is de subtiliteit ervan. Het subtiele onderscheidingsvermogen en de onthechting van de persoon en de wereld dienen er te zijn.

Gewaarzijn is vrijheid van en voor de persoon. Het persoonlijke leven en de wereld zijn er. Die kunnen hun ding doen. Het besef is alleen dat jij dat niet bent. Jij bent (de bron van ) gewaarzijn. Dat is de ultieme waarheid.

Dit is alleen te realiseren wanneer je weet en hebt ervaren dat er niets te halen valt uit het leven van ervaring. De fascinatie van de persoon bestaat lange tijd uit het nastreven van genot en het vermijden van pijn. Pas wanneer deze fascinatie stopt en het inzicht ontstaat dat er niets te winnen is ontstaat er een basis voor afstand nemen van het ervaren en daarmee Zelfrealisatie.

Inquiry.
Inquiry is het toepassen van de kennis van wat je bent. In de praktijk is dit het steeds weer het vervangen van de gevoelens van incompleetheid en beperking door de compleetheid van grenzeloosheid. Dit gebeurt alleen wanneer er een groot verlangen is naar Zelfrealisatie en een levensstijl die het mogelijk maakt om elk moment deze inquiry toe te passen. Het is dus een super actieve oefening. Het handelen in het dagelijkse leven blijft gebeuren en de egoïstische lading van de doener verdwijnt, omdat gezien wordt dat elke beweging gebeurt door het (in zekere zin mechanische geconditioneerde) geheel. En jij bent het Gewaarzijn dat alles en zichzelf gewaar is. Zelfs de (non-duale) essenties zoals; aanwezigheid (ik ben), helderheid, kracht, eenheid, sereniteit zijn objecten in Gewaarzijn. Gewaarzijn is subtieler dan elke ervaring. Wanneer Gewaarzijn zichzelf bewust is, is er kennis. In kennis is er compleetheid. Het kan zijn dat er gevoelens van incompleetheid verschijnen, maar  deze worden herkent als onwetendheid. Ze komen voort uit objectrelaties of stemmingswisselingen en zeggen niets over jou (Grenzeloos Referentieloos Open Helder Fris Gewaarzijn).

Ik vergelijk het toewerken naar Zelfrealisatie met het halen van je rijbewijs. Om je rijbewijs te halen heb je enorm veel regeltjes, kennis en beoefening nodig. Wanneer je eenmaal je rijbewijs hebt kun je alle regeltjes, kennis en beoefening vergeten. Het rijden gaat vanzelf, hier en daar gaat er wat mis en wijk je bewust af van het geleerde. Het rijbewijs heb je echter binnen en het autorijden zit in je systeem. 

Absolute, Inquiry, Oefeningen, Satsang op youtube, Waarnemen

Rupert Spira

Rupert Spira neemt je mee in de ervaring van ‘ik’. Wanneer je geconcentreerd luistert en meedoet heeft het een verhelderend effect. Hij wijst steeds naar het feit dat je bewustzijn bent.

De eerste is video is kort om een beeld te krijgen. Het valt me wel op dat hij de vragensteller niet volledig begrijpt. De vraag wordt namelijk gesteld vanuit een flinterdunne subtiele identificatie met ik ben het lichaam, waardoor de onmiddellijke ervaring van Bewustzijn niet helemaal kan doordringen vermoed ik.

De tweede video is lekker lang. Je kunt er ook goed mee in slaap vallen.

De volgende stap is; wat betekent dit besef voor je dagelijkse leven met lichaam, denken, voelen, gezin en werk?

 

Absolute, Inquiry

Perspectieven van eenheid

Het wezen van de werkelijkheid is dat het zich geleidelijk openbaart.

Bewustzijnsbevrijding betekent dat iemands ervaring en perceptie verschuiven naar een andere dimensie van bestaan. Deze dimensie heeft een eigen perspectief en wordt het centrum en fundament van de ervaring. Dit artikel is voor de beginnende zoeker waarschijnlijk nogal abstract, omdat het gaat over een periode van inzicht na enig spiritueel werk. Het zit ergens in de perspectief wisseling van de afgescheiden persoon naar een meer kosmische beleving.

De wereld, wijzelf en God (non dualiteit) zijn geen verschillende dingen. God is qua beleving of ideaalbeeld vaak een projectie van onze behoefte aan holding en vertrouwen, dat er iemand of iets is die voor ons zorgt. Deze projectie ontstaat in de beleving van afgescheiden zijn wat meestal weer komt door een jeugd waar holding en vertrouwen afwezig was of op zijn minst niet volledig was afgestemd op de behoefte van het kind.  Vanuit een afgescheiden perspectief is er een voortdurende beleving van een wereld die goed en slecht is. Dit is een perspectief van lijden, vechten en twijfel.

Het perspectief van verlichting is werkelijk anders. Het is opgebouwd uit meerdere perspectieven.

1.Een
Er is een perspectief waarbij alles wordt ervaren als EEN. In dit Absolute perspectief is er geen scheiding, beweging of ervaring. Het is een innerlijke gewaarzijn van EEN ongedifferentieerde substantie van waaruit alles is gemaakt en jij bent Dat. Dit is het uitgangspunt bij Advaita Vedanta en de Dzogchen.

2.Twee
Er is een perspectief waarbij er dualiteit is en alles grenzen heeft. Er is een persoon met een lichaam, een universum met ontelbare objecten. De grenzen zijn echter niet vast. Alles is verbonden en daardoor EEN. In dit perspectief kun je jezelf ervaren als een persoon in verbinding met alles.

3.Kracht
Er is een perspectief waarbij er een ervaren is van een kracht die alles beweegt. Deze kracht kun je ervaren als Liefde of een vorm van Intelligentie. Alle verschillende en niet afgescheiden objecten worden bewogen door een goddelijke kracht. Jij bent die kracht en de persoon die je ervaart wordt bewogen door die kracht. De eigen wil en eigen keuze zijn een verlengstuk van deze kracht, indien je jezelf overgeeft aan dat wat is. Deze beleving leidt naar een niet doen en een niet ingrijpen. Alles gebeurt.

Alle deze perspectieven vallen samen en zijn verschillende ervaringen van eenheid. Misschien kun je je voorstellen dat wanneer er een directe innerlijke beleving is van deze perspectieven het (persoonlijke) leven zich (ook) in een andere dimensie afspeelt. In deze dimensie is alles perfect en alles verloopt volgens een organische intelligente en spontane beweging. Er is een ervaring van een warme doordringende liefde en een ondefinieerbare uitdijende identiteit. Er is geen hechting aan een voorkeur en de perspectieven veranderen voortdurend. Lijden en bevrijding zijn niet meer dan perfecte ervaringen in de geleidelijke ontvouwing van bewustzijn. Deze ontvouwing van het universum en jouw leven zijn zoals ze zijn en vanuit de beleving van eenheid is er alleen het ontspannen in wat er is. Dit vertaalt zich in een vriendelijke nieuwsgierige innerlijke houding waarin alles zich langzaam en zeker onthult. Dat is een vorm van innerlijke leiding.

Deze innerlijke leiding kan ik je leren te herkennen in de begeleiding. Ik gebruik hiervoor meditatie, focussen en verbonden ademen. Dit zijn lichamelijke technieken die makkelijk zijn aan te leren en waarmee je zelf het ontvouwingsproces kunt volgen. Er is dan geen leraar meer nodig.

Absolute, Ik ben, Ontspannen

Innerlijke leiding

Iedereen zoekt een vorm van innerlijke leiding. De een wil dit gebruiken om tot bevrijding of verlichting te komen, de ander simpelweg om een fijn leven te leiden. Innerlijke leiding ervaar ik als een krachtige kwetsbare intelligente substantie die voortdurend richting geeft.

Wanneer ik het intiem en persoonlijk ervaar noem ik het ik ben. De ik ben kan aanvoelen als iets persoonlijks in en rondom het fysieke lichaam met de energie van Ferry in zich, terwijl het tegelijk onbegrensd is. Ik zou het ook de Jezus energie kunnen noemen. Ik ben kan zich ook laten zien in meer onpersoonlijke essenties. Iedereen heeft een dergelijke ik ben. Het is het medium waarmee je in contact kunt zijn met anderen en de omgeving. Het produceert leiding door gedachtes, gevoelens en handelingen. De ik ben ligt precies tussen het Absolute en het persoonlijke in.

Het Absolute is de Vader van alles en kan ook een vorm van innerlijke leiding geven. Hiermee ervaar ik geen intieme band. Ik ben Dat. Vanuit het Absolute, wat ik God zou kunnen noemen, ontstaat alles en is onkenbaar voor het ervaren. De eerste ervaring die uit dit Absolute ontstaat is de conceptloze ik ben. Het is Absolute zelf is leeg, stil en onveranderlijk. Dit Absolute perspectief zit ook in ieder mens.

Mijn ervaring is dat de aandacht (= gefocust bewustzijn) van het ene naar het andere springt en dat ik mezelf als beiden ervaar (ik ben niets, dat is waarheid en ik ben alles, dat is liefde). Wanneer de leegte van het Absolute kenbaar wordt via de ik ben en het lichaam ontstaat er liefde.

Innerlijke leiding is doorgaans te vinden door te vertragen en te ontspannen in het lichaam en de subtiele sensaties bewust te ervaren. In het steeds subtieler ervaren en het loslaten van elke hechting aan en voorkeur komen deze lagen van innerlijke leiding vanzelf naar de voorgrond. Wanneer je ze eenmaal een keer hebt ervaren is het een trainen om er steeds weer bewuste aandacht aan te besteden (zelfherinnering), totdat alles helder is en vanzelf gaat. Het bewustzijn van jezelf als bewustzijn is er altijd geweest en zal er dan altijd bewust zijn. Als een thuis en als innerlijke leiding.

Een belangrijk onderdeel van innerlijke leiding is echter ook leegte. Daar moet je ook mee om kunnen gaan. Een groot deel van de dag is er geen richting gevende leiding, maar leegte. Ik hoor ook wel eens dat deze leegte jaren kan duren en ervaren kan worden als een wanhopig gevecht, een inspiratieloze periode zonder leiding (darkness of the soul). Toch is dit onderdeel van de leiding. Mijn ervaring zegt hierover dat het een afbreken van (subtiele rigide) structuren is en een dwaling van de waarheid (narcistische grondslag, ontbreken van embodiment of spirituele bypass). Of deze periode nu kort of lang duurt er is iets anders te doen dan te verblijven in deze droge leegte en steeds weer de oefening van zelfherinnering toe te passen en afstemmen op het hoogste wat je op dat moment kan ervaren. Er is altijd Leiding of je dit nu ervaart of niet. Dat is de perfectie van zelfrealisatie, dat ontvouwt zichzelf.

Ontspan en laat alles zijn zoals het is en gaan zoals het gaat.

Absolute, Felt sense, Ik ben

De goddelijke persoon

De realisatie dat jij goddelijk bent is heel dichtbij en intiem. Het is te realiseren via de felt sense. Bij mij gebeurt dit aan de voorkant van het lichaam rondom het hart. Het is een krachtige energetische ruimte waarin het persoonlijke samenvalt in het non duale. Het is moeilijk uit te leggen en toch een heldere werkelijke ervaring. Het enige wat ik voor jou kan doen is het je zelf laten ervaren door middel van verbonden ademen en focussen. Mijn ervaring is dat wanneer je deze technieken een aantal keer met concentratie doet en de aandacht op de juiste plek plaatst het op een gegeven moment vanzelf gaat. De felt sense is een ruim bewustzijn in contact met wat er op dat moment speelt. Het is tegelijk de deur naar het gebied waar het persoonlijke samenvalt met het onbeperkte.

Het beeld wat ik heb is een ‘wormhole’. Het is een beperkte en zichtbare ruimte en wanneer je er in komt en ontspant kom je in een grenzeloos ander universum. Het is verbonden en totaal anders qua beleving.

De felt sense is verbonden met het lichaam. Het kan in het lichaam en buiten het lichaam gevoeld worden. Het heeft essenties zoals sereniteit, alwetendheid, kracht, helderheid, richting en het is tegelijk niet wetend. Het steeds weer met de aandacht terug gaan naar deze levendige en trage sensatie brengt je in een keuzeloos aanwezig zijn waarin alles vanzelf gebeurt. Het denken hoeft zich niet in te spannen wanneer de aandacht in de felt sense verblijft. In eerste instantie wil het denken de controle niet uit handen geven, omdat het alles vast wil zetten. Het gevoel van geluk wat ontstaat in het steeds weer afstemmen op de felt sense is echter zo uitnodigend en vreugdevol dat het denken zichzelf op een gegeven moment in liefde opgeeft. Wanneer het denken stopt is er pure aanwezigheid, ik ben. Dit is de deur naar het Absolute.

Verblijf en word verliefd op de felt sense, ik ben. Dit brengt je bij de ervaring dat je non duaal goddelijk bent zonder dat de persoonlijke essentie verdwijnt.

Absolute

Wikileaks

Totale transparantie van de geest is bedreigend voor elk patroon, elke strategie en elke vermijding van de waarheid. Puur bewustzijn is onoverwinnelijk en neutraal. De bron van bewustzijn is Absoluut en jij bent Dat! Wat is Dat? Dat gaat voorbij aan ervaring, het is in zekere zin niet in dit leven te vinden. Je zult het kennen als kennendheid. Het pure onzichtbare kennen dat in elke ervaring doordringt. Dat is wat je werkelijk bent. Wil je dat weten?

Alleen wanneer je vastberaden bent zal het helder worden. Deze vastberadenheid wordt je gegeven, dat gaat buiten jou om. Je hebt het of je hebt het niet. Het is de drive van bewustzijn om zichzelf te kennen. Het instrument is de vraag; Wie ben ik? Volg dit Ik en je zal verbaasd zijn over de antwoorden die je vind.

Er is een eindpunt…..