fbpx
Browsing Category

Ego

Ego, Essentie

Focussen, tijd en transpersoonlijke psychologie

De beleving van de persoon is gekoppeld aan de beleving van tijd

Ik observeer het proces van focussen.

De begeleider die zich terughoudt, werkt met de grootste kracht. Hij doet niets, hij werkt zonder te handelen. Dit werkt, niet omdat hij niets doet, maar omdat hij zeer geconcentreerd is.

Tijdens een sessie nemen we elke sensatie, gedachte, beeld of impuls seconde voor seconde waar. In dit nauwkeurige waarnemen verdwijnen de beleving van tijd en persoon. Op dat moment wordt het transpersoonlijk. Er ontstaan verschillende non duale ervaringen; ruimte, leegte, zachtheid, aanwezigheid, etc.

De beleving van de persoon ontstaat weer uit een enkele (identificatie met een) lichamelijke sensatie of gedachte. Dit gebeurt onbewust en in een fractie van een seconde. Deze beleving kun je weer doorbreken door te focussen op de non duale ervaring in de ervaring. Wanneer de non duale ervaring of essentie stabiliseert en makkelijk terug te vinden is kun je er doorheen voelen. Dan kom je bij iets Absoluuts. Het is niet ingewikkeld. Het is een kwestie van een half uur de tijd nemen om in een willekeurige ervaring te vertragen en de juiste instructies krijgen.

Wanneer je ziet dat bewustzijn het enige constante is en alles wat zich daarin afspeelt perceptie, beleving en objecten zijn dan gaat de aandacht zich steeds meer richten op het bewustzijn zelf. De aandacht en het identificatieproces gaat zich identificeren met bewustzijn en niet met de beelden die opkomen. Dit is in eerste instantie een super actief niet doen. Na verloop van tijd blijft de realisatie van bewustzijn zichzelf herhalen. Zelfrealisatie is elke seconde.

De NU ervaring lijkt uit meerdere te onderscheiden lagen te bestaan. Wanneer je die tijdelijk uit elkaar haalt en ervaart wordt alles duidelijk. Daarna kan alles als een geheel ervaren worden.

Het leven verandert niet veel. Het wordt lichter en vloeibaarder. Er is meer synchroniciteit, meer moeiteloosheid, niet weten en eenvoud. Dat soort dingen.

Ego, Relaties en sexualiteit

Authentiek contact

Contact ontstaat in het je laten raken en het opgeven van bescherming en vermijding

Authentiek is zoiets als; zeggen wat je voelt in het moment. Het is niet zozeer een verhaal vertellen over….

Wat gebeurt er op dit moment in mij en wanneer ik dat met jou deel, wat doet dat met jou? Hoe kunnen we vanuit een open houding met elkaar zijn? Iedereen heeft in de diepste kern behoefte aan echt contact. Deze behoefte bestaat uit het contact met het goddelijke en het contact met andere mensen (IK ben ik).

Ik merk dat ik de behoefte aan wezenlijk contact bijvoorbeeld kan projecteren op een gemis aan vaste relatie of het gemis van een spirituele vriend. De behoefte om iemand of iets te ontmoeten die mij volledig neemt zoals ik ben en andersom.

In authentiek contact kunnen we beiden groeien naar dat wat verder gaat dan het contact tussen personen. Hoe mooi zou het zijn als we deze diepe behoefte dagelijkse bij elkaar kunnen oproepen en bevredigen?

Vanuit het authentieke contact kunnen we gaan spelen met mogelijkheden zoals direct contact maken met elkaars essentiële kwaliteiten of simpelweg onze nieuwsgierigheid volgen. Misschien komen er vreemde dingen op in die nieuwsgierigheid, maar laten we eens uitspreken wat er opkomt. Kijken wat het brengt.

Uiteindelijk brengt het volledig er zijn als persoon ons dichter bij essentie en het Absolute.

Wakker worden in contact, met elkaar. Zonder masker. Elkaar openen met behulp van aandacht. Dat is volgens mij een belangrijk ingrediënt van een veilige en prettige samenleving. Normaal gesproken ontstaat er intiem contact na ongeveer honderd ontmoetingen. Kijk maar naar je vriendschappen of andere goede contacten. Dit kunnen we misschien versnellen door een juiste open houding te vinden naar onszelf en de ander toe.

Kunnen we contact maken in de angst dat we niet goed genoeg zijn, in het leven niet voor elkaar hebben of vanuit een innerlijk gevoel van incompetentie? De kern van het ego is gebaseerd op te kort en bestaat voor een groot deel uit contact vermijdingsstrategieën. Wanneer ik mezelf niet goed genoeg vind, voel ik me angstig en verberg ik mezelf liever. Ik maak liever geen authentiek contact, want stel je voor dat de ander me werkelijk gaat zien.

Dat soort bewegingen.

Jasper Merle, een lied voor jou.

De meeste mensen voelen zich eenzaam of leeg, omdat er een vermijding speelt. Een angst om geraakt te worden, een angst voor afwijzing, een angst voor leegte. Tegelijkertijd willen de meeste mensen zorgen en er zijn voor anderen. Er is overal liefde en aandacht beschikbaar. Hoe activeren we dat in het dagelijkse leven?

De grootste transformator is dat we er voor elkaar zijn. Dat iemand erbij blijft wanneer ik het moeilijk of  leuk heb. Al is het maar een paar minuten. Mijn ervaring met focussessies waarin de ander er helemaal mag zijn is dat de aanwezigheid beweegt van lijden naar essentie.

Er is op dit moment veel aan het ontstaan in contact maken en daarmee wezenlijke groei van persoon en cultuur. Iets wat al twintig jaar bestaat en steeds meer in de belangstelling komt is Circling. Het is voortgekomen uit therapie achtige settingen en werkt ook met essentie. Het doet ergens denken aan de partner dialoog uit de imago therapie. Er bestaan goed werkende structuren om ons contact te verdiepen en op deze manier in essentie te komen.

Uiteindelijk komt alles toch weer bij bewustzijn terecht. De egostructuur komt voort uit de bron en wil in contact zijn met deze bron. Het contact met de ander kan als hulpmiddel dienen om deze bron weer in onszelf te ontdekken.

Wat ontstaat er als jij jezelf ervaart als essentie of als de bron?

 

Ego

De egoval

Het doel is enkelvoudig

Bewustzijn werkt genadeloos toe naar de kennendheid van zichzelf. Dit betekent dat alles stap voor stap wordt afgebroken in de wereld van de persoonlijkheid. Bewustzijn is bijzonder creatief in het afbreken van alle identificaties en maakt voor elk persoon een reeks specifieke levenslessen.

Het gaat om de houding waarmee je het beleefd. Geef alle weerstand op door elke gehechtheid te zien. Wanneer je kunt zien dat alles wat er in het dagelijkse leven gebeurt een verwijzing is naar Zelfrealisatie krijgen gebeurtenissen in je leven een andere betekenis en ga je ze lichter ervaren. Elke identificatie met een verlangen, een overtuiging of een voorkeur leidt vroeg of laat tot een egoval. Dit proces van ontvouwing naar volledige naaktheid is en blijft pijnlijk. Ik raad het niemand aan.

Het is meer dat ik beschikbaar ben in iets wat toch al gebeurt. Er zijn periodes van extase en er zijn periodes van stagnatie. Vooral in de stagnatie kan het fijn zijn om een leraar of vriend te hebben. Wat ik voor je kan doen is met compassie bij je zijn, naar je te luisteren en jou het lijden zelf leren dragen.

Wat overblijft is uiteindelijk zuiver Bewustzijn, de Kennendheid van je Zelf en het besef dat er niets in de wereld is wat je blijvend geluk kan brengen. De realisatie van je Zelf als Bewustzijn is alles vervullend en brengt daardoor het lichaam volledige in extase.

Ego, Inquiry

Duidelijkheid

Duidelijkheid creëren is waarheid maken

Het meeste lijden van de mens zit in de relationele sfeer. Projecties van vroegere relatie met papa en mama, verkeerde verwachtingen, niet duidelijk communiceren, etc. Om duidelijk te zijn is moed nodig. Angst kan verlammend zijn, maar wanneer er meer ruimte in komt, het er mag zijn wordt het een sensatie van spannend, potentie, avontuur en uitdaging op zoeken.

De laatste weken speelt het thema duidelijkheid een grote rol in mijn dagelijkse relaties. Ik neem waar dat ik duidelijkheid aan het vragen en creëren ben in relaties. Dat voelt fijn en opruimend. Echt contact.

Wat wil je van mij? en wat wil ik van jou?

Het is een zoektocht naar vrijheid en waarheid in relaties. Contact maken vanuit essentie en verlichting. Hoe kan ik duidelijkheid voor mezelf en de mensen om mij heen in creëren? en wat levert dat dan uiteindelijk op?

Ik zie verschillende soorten vrijheid in relaties;

1.ik wil niets van een ander

2.een ander wil niets van mij

3.ik wil iets van een ander, ik maak dat duidelijk en ik hecht me niet een het resultaat

4.de ander wil iets van mij, ik maak duidelijk wat ik wel of niet wil geven en hecht me niet aan het resultaat

Onduidelijkheid in relaties kan vormloos en grenzeloos zijn. Dat kan vervolgens verwaarlozing en contactloosheid oproepen. Ik heb in deze periode vooral behoefte aan grenzen, duidelijkheid en contact.

Hieronder een filmpje als voorbeeld hoe iemand vanuit zijn helderheid en kracht een meditatie leidt. Wanneer je ervaart wat hij zegt kun je ook kijken hoe je vanuit deze structuur de wereld in zou gaan.

Ego, Inquiry

Ego

Wat is ego?
Ego is een zelf organiserend proces wat de energie en informatie stroom in het lichaam reguleert (zelfregulatie). Ego komt voort uit het hele lichaam en de relatie met de omgeving. De zelfregulatie gebeurt door een voortdurend proces van waarnemen en beïnvloeden. Het is een activiteit die voortdurend meet hoe het in het lichaam en buiten het lichaam is. Dit gebeurt vanzelf. De kerntaak van het ego is het lichaam helpen te overleven. Dit werkt voor meer dan vijfennegentig procent onbewust.

Het ego is geen waarneembare solide entiteit en is daarom in zekere zin een illusie. Het is een beweging in bewustzijn. De beweging zelf is wel waar te nemen in het moment.

De ik gedachte.
Een ander fenomeen is de ik gedachte. Het is een vertaling van de ervaring van aanwezigheid.  De ik gedachte wordt steeds door het systeem aangemaakt en geeft een plaats, tijd en persoonsbepaling aan. Over het algemeen wordt de ik gedachte geassocieerd met het lichaam en het ego-proces. In mijn beleving wordt de ik gedachte ook gekoppeld aan bewustzijn (ruimte of kennendheid). Het ego, de ik gedachte en bewustzijn zijn verschillende dingen en ook weer niet. Het is allemaal bewustzijn (in een andere vorm).

Denken is een vorm van energie en heeft geen onafhankelijk bestaan. Het geeft een verslag van de ervaring in symbool-taal. Denken is informatie en wordt waargenomen. Ik vind het woord I-density (Engelsachtig) wel leuk, omdat de I-dentiteit van ruimte condenseert naar een solide I ben een persoon met stress. Er is steeds weer de I-dentificatie met het lichaam, denken en voelen (= ego) wat het zien van jezelf als bewustzijn (Zelfrealisatie) versluierd.

Stress.
Wanneer er een gevoel of gedachte ontstaat dat het lichaam in gevaar is vindt er een fysieke verkramping plaats. Deze verkramping is een overlevingsmechanisme wat de kwetsbare organen wil beschermen. Er ontstaat een fight, flight, freeze of collapse modus. De bloedvaten vernauwen en het bloed gaat voornamelijk naar de benen en de armen om te vechten of te vluchten. Er wordt bloed onthouden van de hersenen en het denken verliest zijn ontspannen creativiteit. Wanneer het idee van dreiging erger wordt ontstaat er een patroon van stress wat uiteindelijk kan leiden naar een totaal bevriezen van het systeem, paniek of flauwvallen.

Door te ontspannen gaat het systeem dezelfde weg terug; via het in elkaar gestort zijn, de bevriezing voelen,de vecht en vluchtreactie uiten om vervolgens weer in het moment en de moeiteloosheid komen.

Vanuit mijn ervaring is ontspannen van het lichaam en begrijpen wat er gebeurd de onmiddellijke weg naar Zelfrealisatie. Ontspanning komt voort uit niets doen. Het onbewust leven als het lichaam, denken en voelen is net als een goocheltruc, wanneer iemand de truc uitlegt verliest het zijn fascinatie.

De persoon.
De ik gedachte is naast een plaatsbepaling (ik ben het lichaam) ook een tijdsbepaling (ik heb een verleden, heden en toekomst). Vanuit de ik gedachte kan het denken (wat herinneren is) een verleden construeren en van daaruit een oplossing of een ideaalbeeld projecteren in de toekomst. Vervolgens probeert het proces van ego deze geprojecteerde beelden te bereiken of er juist vanaf te komen. Dat is een abstracte toestand die een fysiek gevoel van gevaar kan opleveren. Het is net echt. Dit gebeurt bijvoorbeeld in situaties dat de persoon zich niet gehoord of gezien voelt.

Stress is wat mij betreft de belangrijkste blokkade voor Zelfrealisatie.

De ik gedachte is de kern gedachte waaromheen een verhaal over een persoon kan worden gebouwd. De persoon is een gedachten constructie die doorzien kan worden door te ervaren dat je werkelijke identiteit bewustzijn is. Het verhaal en het gevoel van persoon hoeft niet weg, maar het is wel prettig wanneer het elke seconde doorzien wordt.

Ik ben.
Het goed om steeds weer met de aandacht (= gefocused bewustzijn) naar de conceptloze aanwezigheid ik ben te gaan om de constructies van plaats, tijd en persoon te doorbreken.

Wanneer de aandacht zich richt op de essentie aanwezigheid (ik ben) wordt op een gegeven moment alles puur bewustzijn. Vanuit deze ervaring is het ook mogelijk om allerlei essenties te ervaren zoals versmeltende liefde, kracht, compassie, etc. Dit zijn ook vormen van bewustzijn. Alles is een innerlijke perceptie/waarneming.

Deze uitleg staat uitgebreider beschreven in mijn boek wat je gratis bij aanmelden van de nieuwsbrief krijgt toegezonden.

Absolute, Ego

Persoon van Zijn

In mijn ervaring is de hoogste realisatie de Persoon van Zijn. Dit is een eenvoudig persoon zonder identiteitsgrenzen. Een persoon die volledig in de wereld staat en er tegelijk van onthecht is. De realisatie van het Absolute dringt door in elke persoonlijke gedachte, gevoel en handeling. De Persoon van Zijn is in emotioneel contact met anderen en het leven. Tegelijk is er het bewustzijn van de grenzeloosheid, de illusie, de echtheid en de eenheid van alles. Hoe kan jij super persoonlijk en onbegrensd zijn?

Er is geen splitsing in de behoefte aan langdurige zorgzame relaties, geld verdienen voor levensonderhoud, verblijven als het Buwustzijn/Liefde, ego zwakte en non duale extase. Alles is er tegelijkertijd. Het is wel belangrijk om de verschillende lagen van perceptie te herkennen en niet door elkaar te halen.

Het is mogelijk. Het is wat je bent.

Het leven is echt!

 

Ego, Inquiry

Ego en object relatie theorie

Heb je ooit een gedachte gezien?

Wat is ego?
Ego is een zelf organiserend proces wat de energie en informatie stroom in het lichaam reguleert (zelfregulatie). Ego komt voort uit het hele lichaam en de relatie met de omgeving. De zelfregulatie gebeurt door een voortdurend proces van waarnemen en beïnvloeden. Het is een activiteit die voortdurend meet hoe het in het lichaam en buiten het lichaam is. Dit gebeurt vanzelf. De kerntaak van het ego is het lichaam helpen te overleven. Dit werkt voor meer dan vijfennegentig procent onbewust.

Het ego is geen waarneembare solide entiteit en is daarom in zekere zin een illusie. Het is een beweging die elke seconde in het bewustzijn gebeurt. De beweging is waar te nemen door perceptieveranderingen.

De kern van het ego wordt voornamelijk bepaald in de eerste drie jaar van de ontwikkeling van het kind in het contact met de ouders. Het ego komt voort uit een object-relatie constante en is grotendeels opgebouwd uit de vele zich herhalende relationele ervaringen met de ouders. Dit gevoel van ego is dus een samenstelling van drie dingen;

1.Zelfbeeld (subject)

2.Objectbeeld (liefdes object)

3.Gevoelsmatige relatie tussen die twee

Aanwijzing; zie de overeenkomst met de waarnemer (subject), het waargenomene (object) en het waarnemen (de waarnemer).

Ervaringen van de relatie tussen jou en je ouders/opvoeders worden verinnerlijkt en organiseren zichzelf langzaam en zeker als een samenhangend en functionerend geheel. Deze organisatie is de basis van het ego.

Het gevoel van ik komt voort uit deze functie. In de praktijk is te zien dat deze innerlijke organisatie voortdurend (onbewust) geprojecteerd wordt op de waarneming en als een filter werkt. Wanneer de samenstelling van dit filter uitelkaar wordt gehaald door observatie ontstaat er een meer neutrale manier van kijken naar jezelf, anderen en de wereld. Vanuit deze helderheid zou je ook jezelf kunnen herkennen als Kennendheid.

Het moeilijke van het op latere leeftijd ontrafelen van deze objectrelaties is dat de kern zich heeft gevormd in een periode waarbij de verbale en cognitieve functies nog niet volledig ontwikkeld zijn en het geheel op een gevoelsmatig niveau is vastgelegd. De kern van de objectrelaties zijn een fysieke herinnering, waardoor deze patronen met het denken en praten nauwelijks helder worden.

Lichaamswerk en subtiel voelen (inquiry/focussen) is nodig om deze patronen in het licht van bewustzijn te brengen.

Voorbeeld 1.
Feit vroeger.
Mijn moeder heeft mij verlaten op drie jarige leeftijd.

Resultaat filter nu.
1.Zelfbeeld: een vaag gevoel van niet goed genoeg.

2.Object beeld: de ander wordt gezien als de onbereikbare andere die geen steun geeft en mij niet hoort en ziet voor wie ik ben.

3.Relatie: er is een voortdurend aanpassen in de angst dat wanneer ik dat niet doe de relatie verbroken wordt. Terwijl ik me aanpas heb ik toch het gevoel dat ik niet voor de ander zorg. Wat ik wil sneeuwt onder in het samenzijn met belangrijke anderen. Er is een voortdurend gevoel van castratie.

Voorbeeld 2.
Feit vroeger.
Mijn vader sloeg mij.

Resultaat filter nu.
1.Zelfbeeld: een vaag achtergrond gevoel van onveiligheid, angst en verwarring.

2.Objectbeeld: de ander wordt gezien als bedreigend, vijandig en onberekenbaar.

3.Relatie: er is angst en een voortdurend aftasten van de relatie, er is een niet in contact gaan (ontwijken). Het wegstoppen van verlangens en spontane uiting.

Het gevoel van ego-zelf uit het verleden werkt als een projectie filter. Er wordt door dit gevoel naar de wereld gekeken en omdat het een bekend gevoel is wordt het gezien als normaal en worden soortgelijke relaties in het volwassen leven neergezet. De kern van het ego-zelf is dan ook meestal gebouwd op een gevoel van te kort.

Persoon van Essentie.
Door gestructureerd zelfonderzoek vallen deze object-relatie projecties uitelkaar en verdwijnt de overmatige afhankelijkheid en onbewuste overdracht. Er ontstaat een helder functioneren van een autonoom persoon en een ervaring van essenties.

Het grote werk zit in het steeds weer ervaren en doorwerken van de vele object relaties. Het gaat over het herkennen van oude pijnen uit het verleden en zien dat het ‘oud’ is.

De Persoon van Essentie is krachtig onafhankelijk en neemt fris waar in het moment. De plakkerigheid van loyaliteiten, aanpassingsgedrag en idealisering zijn losgeweekt. Het voelt als vrijheid.

Ego, Inquiry

Schaamte, authenticiteit en zelfrealisatie

Het lichaam is de deur naar zelfrealisatie. Het lichaam heeft de enorme drang om te overleven en te ervaren. Hier zul je aan voorbij moeten gaan. Dit kan alleen door het lichaam en deze primaire verlangens te omarmen en te onderzoeken. Pas wanneer alles er mag zijn kan het overstegen worden.

Het lichamelijke functioneren heb ik uitgebreid beschreven in mijn boek. In deze blog een klein schaamte onderzoek.

Schaamte is de angst om er niet bij te horen en geen verbinding te hebben met anderen. Het is meestal voelbaar als een scherpe pijn aan de voorkant van het lichaam met het idee ‘niet goed genoeg te zijn’.

Verbinding is de energie die tussen mensen ontstaat wanneer zij zich gehoord, gezien en gewaardeerd voelen; wanneer ze zonder te oordelen en beoordeeld te worden kunnen geven en ontvangen.

Erbij horen is het aangeboren menselijke verlangen om deel uit te maken van een groter geheel.

De onderliggende oorzaken van schaamte zijn;
1. een minder waardigheidsgevoel en
2. het verlangen om ‘er bij’ te horen.

Dit is een perfecte combinatie om geen grenzen te stellen en de regie over je eigen leven kwijt te raken. Een gevolg is dan het voortdurend over je eigen grenzen gaan in het geliefd willen worden of juist het verdoven van spanning en het gevoel van geen contact hebben. Verdoving is er in allerlei mate en vormen; een wijntje bij het koken, werken, snoepen, verzamelen, roken, kopen, internet, etc. Verdoving is een handeling in het dagelijkse leven.

De uitweg ligt niet in het leren omgaan met de angst van schaamte, innerlijke spanning en eenzaamheid. De uitweg ligt ook niet in het voortdurend aanpassen en pleasen van anderen. De uitweg ligt in het echt en kwetsbaar zijn. Door echt en kwetsbaar te zijn is de kans groot dat je er juist bij gaat horen, omdat mensen dat fijn vinden. De paradox is dat je voor echt en kwetsbaar zijn juist  weer een zekere eigenwaarde nodig hebt. Waar begin je?

Het begin ligt in het voelen van je lichamelijke emoties. Een e-motie is een energiebeweging in het lichaam. Emoties geven aan wat je wil en wat je grenzen zijn. Hoe wil jij je leven leiden? Wat is genoeg? Dit zijn lichamelijke verlangens die meestal heel subtiel ergens in het lichaam beginnen. Deze sensaties volgen geeft een ander gedrag dan handelen op basis van louter denken. Het lichaam is een super intelligent wezen en wordt nog steeds zwaar onderschat in onze maatschappij.

In het voelen ontstaat er een evenwichtig dagelijkse leven van werk en relaties. Dit is de basis en ruimte voor steeds subtielere gewaarwording van sensaties en energie. Zelfrealisatie is een subtiel energetisch gewaarwordingsproces wat eindigt in mentale stilte en een volledig leven.

Factoren zoals authenticiteit, voelen en zelfrealisatie met elkaar verbonden. Het vereist een langdurig zelfonderzoek waarbij het ontwikkelen van een stabiel ego een fase is. Dit wordt vaak vergeten. Het liefst willen mensen direct naar het eindpunt en ik denk dat daarom de advaita vedanta zo aanspreekt. Een nadeel hiervan is dat het dagelijkse leven van pijn en genot, lichaam en psychologie ondergewaardeerd worden. Zolang als deze factoren niet betrokken worden in het onderzoek blijft het een leven van zoeken en twijfelen aan de mogelijkheid van zelfrealisatie.

Een mooi symbool van een kwetsbare aanwezigheid vind ik de Dalai Lama. Als ik hem zie is hij altijd echt en maakt hij persoonlijk contact.

Ego, Ik ben, Waarnemen

Ego dynamiek

Depressie is een tijdelijke toestand van niet weten wat je wil en waar je behoefte aan hebt

Identiteit is een proces. Een grotendeels onbewuste dynamische beweging in bewustzijn. De kern van de ego dynamiek is afwijzing, hoop en verlangen. Dat werkt als een klein motortje. Wanneer dit motortje wordt doorzien en de hechting er aan stopt kom je bij ‘een droge leegte’. De paradox is hier dat in de ‘droge leegte’ de ego dynamiek de neiging krijgt te intensiveren. Dat is een afweer tegen deze vorm van ‘leegte’ (er is ook een gevulde vorm van leegte).

Hier begint het volgende probleem. De ondraaglijke pijn en de zinloosheid van de ‘droge leegte’ is niet uit te houden voor de identiteit die gebaseerd is op de hechting aan afwijzing, hoop en verlangen. De ‘leegte’ wordt gevuld met van alles en nog wat zoals verslaving aan materie, adoratie van anderen, streven naar genot op elk vlak wat je maar kent en zelfs een depressie is een manier om de ‘leegte’  te vullen. Depressie, angst en zelfondermijning zijn nog beter te hanteren dan pure ‘leegte’. Het ontvouwingsproces blijft dan ook vaak hangen in een psychologische zelfreflectie.

Door steeds weer recht in de ‘leegte’ en de daar uit voortvloeiende ‘hongerige geest’ te kijken ontstaat er een minuscule verandering. De ‘leegte’ maakt plaats voor een vreugdevolle aanwezigheid zonder identiteit. Achter de ‘leegte’ ligt het landschap van ‘essentie’. De ‘leegte’ was een symptoom van het afgesneden zijn van ‘essentie’.

De dynamiek van afwijzing, hoop en verlangen is nu een dynamiek van enkelvoudige zelfherinnering. Bewustzijn wat zich elke seconde bewust is van zichzelf (Ik ben). Er is geen ruimte meer voor afwijzing, hoop en verlangen.

Soms wil het motortje, wat een fysieke oorsprong heeft, toch weer de overhand nemen. Belangrijk is om te zien dat het hier helemaal niet gaat om materieel gewin, het is de beweging zelf waar het om gaat. Het is zo gewoon na al die jaren. Zelfherinnering en/of verblijven in ‘ik ben’ is dan de enige beoefening die uitkomst biedt. Het is de enige en laatste oefening totdat het vanzelf gaat. In deze heldere aanwezigheidsmotor is er geen enkele bemoeienis of beoefening meer nodig. Eindeloze aanwezige tijdloze helderheid. Tijdloos, omdat het motortje van afwijzing, hoop en verlangen steeds tijd creëerde door naar een beter moment te streven. Aanwezigheid raakt zo vervuld van zichzelf dat dit niet meer nodig is.

Kijk naar het motortje van zelfafwijzing, hoop en verlangen. Niet zozeer naar de inhoud van de dynamiek. Rechtstreeks kijken naar het motortje wat elke seconde deze beweging maakt en een identiteit projecteert met een hongerige geest naar succes en een zinvol leven.

Meer over leegte..