fbpx
Browsing Category

Inquiry

Inquiry, Satsang op youtube

Prajnaparamita

Prajnaparamita is nog steeds mijn leraar ook al ga ik er nauwelijks heen. De relatie is oneindige dankbaarheid. Wil je serieus bezig zijn met Zelfrealisatie dan raad ik je aan haar eens te bezoeken. Misschien klikt het en verandert je leven. Haar website…

Ego, Inquiry

Waarom kom je steeds in je drama?

Identificatie is onbewust, dis-identificatie is bewust

Wat ik waarneem is dat cursisten op een gegeven moment weten hoe ze in Essentie kunnen komen en zichzelf realiseren als Bewustzijn of het Absolute. Toch is er keer op keer die terugval naar het drama door de identificatie met het lichaam, denken en voelen. Dit lijkt dan de waarheid. Dat gebeurt in een fractie van een seconde en altijd onbewust. Wanneer er bewustzijn ontstaat van de emotionele commotie is dat het teken om weer actief via het lichaam, Essentie tot Zelfrealisatie te komen. Dat is een superactief doen van de Focusstappen. Op een gegeven moment is het een stabiele ervaring die zichzelf in stand houdt.

De serene ruimtelijke non duale ervaring is echt en geen vlucht of dissociatie. Het duurt even voor mensen dit op waarde schatten

Inquiry

Wezenlijk contact geeft een gevoel van thuiskomen

Mijn diepste verlangen is wezenlijk contact. Wezenlijk contact begint met het ervaren van al mijn lichaamssensaties. Wat zijn mijn behoeftes, hoe voelt mijn stagnatie, kan ik mijzelf als essentie ervaren, wat is de impact van de wereld op mij, etc. Alles wat ik ervaar en niet ervaar begroet ik met een zachte open houding. Bewustzijn staat open voor alles. Het lichaam is een contactorgaan.

De persoon, de ander en de wereld zijn sensaties in mijn lichaam

In het voelen zonder weerstand komt er elk moment richting in mijn leven. Voor het denken is dit moeilijk te bevatten. De stroom van het leven loopt via het lichaam, denken en voelen. Door de impact van een ander en de wereld in mijn lichaam met een open houding te ervaren ontstaat er wezenlijk contact. Dit lijkt eenvoudig, maar dat is het niet. In het wezenlijke contact liggen veel pijnlijke en intense lichaamssensaties besloten. Pas wanneer ik de pijn en de extase beide kan ervaren is er wezenlijk contact met het leven. In het ervaren van wezenlijke verbinding ontstaat er een diep gevoel van vervulling en thuiskomen.

Het oefenen met wezenlijk contact is een onderdeel van het Focussen en de Authenticiteitcirkel. Het Focussen legt de nadruk op het contact met jezelf. De Authenticiteitcirkel legt de nadruk op het contact met de ander en de wereld.

Kom het eens ervaren, dan weet je wat ik bedoel. Lezen of praten over is totaal iets anders dan het werkelijk ervaren. Het enige wat ik je vraag is je ervaring zelf te dragen. Dan ben je je eigen leraar. Het leven geeft je specifieke ervaringen om te groeien. Alle lessen die je nodig denkt te hebben liggen besloten in je dagelijkse ervaring. Je hoeft nergens heen of vrij te worden. Jouw leven klopt zoals het is en dat is soms moeilijk om te zien, omdat er geen lijn in lijkt te zitten.

In mijn ervaring dient het leven om in totale vrijheid en in totale verbinding te komen met wat er is. Jezelf realiseren als bewustzijn is slechts een onderdeel. Er helemaal zijn als mens en jezelf vrij en authentiek uiten voorbij normen, waarden, regels en aannames is ook een onderdeel van totale vrijheid. Werkelijke liefde is alles ervaren en steeds weer openstaan voor wat zich aandient in jou, de ander en de wereld.

Inquiry

Perceptie is non duaal

In elk punt ligt het hele universum besloten, vandaar dat jij en ik onszelf kunnen realiseren als het allerhoogste

1.non duaal persoonlijk
In deze perceptie is er een persoonlijk bewustzijn met relaties, moraal, communicatie, verhaal, actie, lokaliteit, tijd, etc. Het duale bewustzijn is non duaal, omdat alles met elkaar in verbinding staat. Je kunt deze perceptie ook ervaren als iets dat beweging (lopen, spreken, etc.) ervaart.

Alleen door het persoonlijke te ervaren en te doorgronden kan het vrij geleefd en/of overstegen worden

2.non duaal bewustzijn
In deze perceptie is er een ervaring van enkelvoudig bewustzijn, er is geen zingeving, geen relatie, geen tijd, geen lokaliteit, geen probleem, etc. Er is non duale essentie (kracht, licht, ruimte, leegte, energie, kennendheid, etc.). Non duaal bewustzijn is non being, omdat het voortkomt uit iets Absoluuts.

Blijf niet hangen in een perceptie, omdat die prettig aanvoelt

3.non being is de basis van perceptie
In deze perceptie is er geen ervaring. Er is leegte zonder gewaarzijn. Dit is niet te ervaren en toch e kennen. Non duaal bewustzijn en non duaal persoonlijk bewustzijn worden hier doorzien of gezien als niet bestaand. Absolute leegte is oneindig verdiepend.

Het hoogste is gelijk het allersimpelste

Elk punt in het universum leidt naar deze onbeperkte leegte waarin tegelijkertijd het persoonlijke leven plaatsvindt. Alle perceptie is in essentie leeg. Het maakt niet uit van welke kant je het levende ervaart. Ik ben individueel, non duaal en Absolute leegte.

In elk mens is de behoefte om intiem te zijn, dat is de verbondenheid in Zelfrealisatie

Al deze percepties zijn te ervaren in het samenzijn. Dat wat jij ervaart is Waarheid. Met de authenticiteitcirkels en het focussen bied ik vormen om dit te ervaren. Het enige wat je nodig hebt is een beetje kennis, een beetje vertraging in het ervaren en het vertrouwen ontstaat vanzelf.

 

Advaita Vedanta, Inquiry, Oefeningen, Satsang op youtube

Advaita Vedanta met Stephen Wolinsky (4 uur video)

Steven Wolinsky was een leerling van Nisargadatta en kan de materie goed uitleggen. Hij heeft iets ontwikkeld wat hij Quantum Psychology noemt en ook in deze video’s is verwerkt. Het zijn eenvoudige vragen die je kunnen leiden naar de Ik Ben. Zijn boek I am That is een goede aanvulling aan het boek van I am That van Nisargadatta, omdat hij de teaching omzet in die vragen die je vervolgens met jezelf kunt doen. Ik vind dat zijn werk een grote toegevoegde waarde heeft in Advaita land.

 

 

Focussen, Inquiry

Vertrouw op je transpersoonlijke ervaringen

Het lichaam staat in direct contact en komt voort uit het universum

Vanuit mijn ervaring met focussen merk ik dat het innerlijke genezingsproces volledig vanzelf gaat wanneer het lichaam betrokken wordt. Het genezingsproces is van somatische ziektes tot Zelfrealisatie waarin je jezelf ervaart als niets of alles. Ziekte of een gevoel van pijn is een signaal vanuit het lichaam dat er iets is gestagneerd. In het lichaam en geestmodel zit echter een kennis van oorspronkelijkheid of gezondheid en wanneer je dat principe in beweging kunt zetten ontstaat er zelfgenezing.

Het lichaam weet hoe het zichzelf kan helen

In het filmpje hieronder vertelt Stanislav Grof hoe hij in 37 jaar onderzoek naar ongewone bewustzijnsstaten tot deze conclusie komt. Het werk van de therapeut of leraar is met name ruimte te geven aan dit innerlijke genezingsproces. Hij begon zijn onderzoekstocht nadat hij vrijwillig participeerde in experimenten met lsd. Dit werd later een verboden middel en hij kwam er door toeval achter dat verbonden/holotropic ademen dezelfde soort ervaringen brachten. Er is een verband tussen sneller ademhalen en het opkomen van informatie uit het onbewuste. Dit heeft hij uitgewerkt.

Wat jij ervaart is waar

Ik weet uit eigen ervaring dat het mezelf beperken tot het puur persoonlijke/lichamelijke en de wereld van materie een ervaring van te kort en ziekte brengt.

Waar het mij omgaat is dat wanneer je het lichaam betrekt er een integratie ontstaat van allerlei staten van zijn. Ik gebruik soms ook nog het verbonden ademen, maar het focussen op zichzelf is veelal voldoende. Ik heb in het focussen een reeks ontwikkeld die de transpersoonlijke ervaring van essentie blootlegt. Het ervaren van (non duale) essentie is helend. Heling is zoals ik het zie een oneindige integratie van afgescheiden delen tegen de achtergrond van het besef dat je bewustzijn of het Absolute bent. Dit klinkt voor sommige mensen misschien esoterisch of te ver van mijn bed. De werkelijkheid is dat het concreet, dichtbij en eenvoudig is.

Wij zijn spirituele wezens met een menselijke ervaring (en niet andersom)

Er is een kleine groep mensen die deze ervaringen zelf opdoet in het werk met verbonden ademen, ayuhuasca en andere manieren die transpersoonlijke ervaringen opwekken. Het transpersoonlijke geeft een completere ervaring van wat je bent. Dat wat je bent is complex en niet te bevatten. Het ontstaan van het universum en het leven zoals wij het ervaren is door niemand te begrijpen.

Zelf heb ik verschillende bewustzijnsverruimende middels ervaren en vooral het ademwerk heeft mijn interesse, omdat er geen middelen voor nodig zijn. Transpersoonlijke ervaringen zoals; eenheidservaringen, mediamieke ervaringen en droombeelden) hebben mijn beleving van het leven zeker veranderd. Het is moeilijk na te gaan wat nu door wat komt. Zo heeft simpelweg ouder worden ook een helend en bewustzijnsverruimend effect. Wanneer ik in een thema of situatie vastloop ben ik er in ieder geval met een beetje sneller ademen en/of focussen zo weer uit. Stagnatie van energie, die vaak door het conceptuele kader wordt veroorzaakt waarmee je de wereld beoordeeld, is makkelijk in beweging te brengen.

Stanslav Grof gaat ver in dit onderzoek. Hij ziet verbanden tussen geboortetrauma’s en de hedendaagse crisis in de wereld. De hypothese is dat we wel fysiek geboren zijn, maar de geboorte niet emotioneel verwerkt hebben. Dit speelt zich uit in allerlei energieen zoals destructie, hebberigheid, geweld, etc. Wanneer je het geboortetrauma heelt, wat het lichaam en geest systeem zelf doet met onder andere transpersoonlijke ervaringen ontstaat er een harmonieuze innerlijke beleving en daarmee een betere wereld. Het doorleven van het geboortetrauma staat in verbinding  met het idee van Zelfrealisatie. Het leidt naar innerlijke en daarmee uiterlijke bevrijding.

Hij onderscheid vier fases in het geboren worden;
1.de tijd in de baarmoeder
2.de tijd wanneer de geboorte begint begint en het geboortekanaal nog gesloten is en er een gevoel van stikken en benauwdheid is (slachtoffer, eindeloos lijden, hulpeloosheid, duivel, geweld)
3.de tijd dat het geboortekanaal opengaat en er zicht op opluchting ontstaat (revolutie, verandering, hoop)
4.het moment van loskomen van de moeder

Elke fase kent zijn eigen uiting van trauma die op latere leeftijd gesymboliseerd worden door bepaalde (archetypische) beelden en patronen. Hij is er van overtuigd dat het geboortetrauma, wat iedereen heeft, de problemen in de wereld van agressiviteit en hebberigheid veroorzaken. Het geboortetrauma kan niet met gesprekstherapie geheeld worden, omdat het pre verbaal is.

Wat zou er gebeuren als je al je kaders opent voor nieuwe invloeden?

Inquiry

Totaal flexibel

Mijn instructie is; word totaal flexibel.

Ervaar jezelf als kennendheid en als lichaam, denken en voelen (de persoon). Ervaar weerstand en extase. Ruimte en verkramping.

Er zijn voorkeuren, maar hecht je er niet aan.

Ervaring is voortdurend in beweging en er bestaat geen blijvende staat van geluk. Zelfs het ultieme geluk van weten wat je bent is er niet de hele dag. Wanneer je totaal flexibel bent is alles welkom. Wanneer alles welkom is ben je vrij.

Dit betekent dat je alle staten waarin het lichaam en geest mechanisme zich kan bevinden dient te kennen. Dat is een paradox. Wanneer je de ervaring van jezelf als kennendheid niet kent is er geen totale berusting. De ervaring beweegt dan steeds tussen het streven naar genot en het vermijden van pijn. De hechting aan dit mechanisme laat los wanneer je weet dat je kennendheid bent. Het pijn en genot mechanisme hoort bij het lichaam en gaat door. Daar hoeft niet weg.

Voor de specifieke realisatie van jezelf als kennendheid kun je tijdelijk een leraar gebruiken, omdat je daar met je eigen kennis en ervaring moeilijk komt. Het is zo subtiel dat er een paar aanwijzingen nodig zijn. Het is handig om de verwijzing van mensen die deze staat kennen te horen.

Mijn grootste verschuiving in bewustzijn kwam door een ontmoeting met Isaac Shapiro. Zijn teaching ging in die periode vooral over het herkennen van weerstand en ruimte. Ik had voor mezelf een ideaalbeeld gemaakt dat in zelfrealisatie geen weerstand meer was. Een jaar lang heb ik dat mechanisme elke dag onderzocht. De ervaring van ruimte was meer en meer aanwezig. De ervaringen van weerstand ook. Toen ik aan hem na dat intensieve jaar vroeg; heb jij dan geen weerstand meer? was zijn antwoord; oh ik heb de hele tijd weerstand. Toen ontspande er iets in mij dat tot de dag van vandaag doorgaat. Alles mag er zijn. Voor mij was dat de kosmische grap, ik een jaar lang van weerstand proberen af te komen door een eigen gemaakt ideaalbeeld.

Ik ken ook het ideaalbeeld van me gaan hechten aan de ervaring van kennendheid. Dat is net zo’n geval als het hechten aan ruimte. De ervaring van mezelf als kennendheid is er niet de hele dag. Wanneer ik dat zou willen ben ik nooit vrij. Nu zie ik die herkenning als mijn naam. Daar ben ik me ook niet de hele dag van bewust, maar als iemand me vraagt hoe heet jij? dan komt het vanzelf op. Dat is ook zo als iets of iemand me vraagt; wie ben jij? Dan ervaar ik mezelf direct als bewustzijn.

Wanneer je een bepaalde ervaring boven een andere ervaring stelt ontstaat er een probleem.

Het denken en herinneren maken een ideaalbeeld en dat wordt dan de norm. Vervolgens zijn er allerlei cursussen en leraren die je zeggen te kunnen helpen. Dat is de klassieke denkfout, de oneindige impuls van de zoektocht naar een ideaalbeeld.

Vandaar mijn instructie; wordt totaal flexibel. In andere woorden je bent al vrij of doe niets. Laat alles zijn zoals het is, dit is het, etc.

Het paradoxale dilemma blijft; zorg eerst dat je jezelf realiseert als bewustzijn, want die ervaring hoort erbij. Totale flexibiliteit kan alleen als die mogelijkheid er ook is. Anders blijft het een gesloten systeem van genot nastreven en pijn vermijden.

Dat jezelf ervaren als kennendheid is niet moeilijk met de juiste instructie. Ik vind zelf dat de tien stappen van het focussen een goede oplossing is. Het is niet zweverig en voor iedereen toegankelijk.

Inquiry

Ik ben IK

Het kleine en het grote is 1

Er is geen Absolute en Relatieve. Er is geen Non dualiteit en Dualiteit. Er bestaat geen Persoon van Essentie. Er is alleen onmiddellijke ervaring. Het is allemaal 1 en tegelijk. Dit is niet te bevatten voor het denken. Het is wel direct te ervaren. Je ervaart jezelf als transparante ondefinieerbare onveranderlijke leegte en tegelijk verlangens, weerstanden, beweging en andere sensaties. Dat laatste noemt men vaak persoon, maar wanneer je deze probeert te lokaliseren kun je niets vinden. Er lijkt een persoonlijk en onpersoonlijk perspectief en dat ligt aan waar de aandacht (gefocust bewustzijn) zich bevindt of zichzelf beperkt.

Dit inzicht wordt duidelijk door met perspectieven te spelen. Met behulp van de vaardigheid focussen heb ik een reeks stappen en een manier van contact maken ontdekt waarmee je dit onmiddellijke inzicht ervaart.

Inquiry

Basisvertrouwen

Vertrouw op dit moment

Er is basisvertrouwen nodig in jezelf, anderen, de wereld en het universum om te ervaren dat er niets te doen is om gelukkig en vrij te Zijn. Dit is vanuit mijn ervaring vooral een lichamelijk proces. Wanneer je alle lichamelijke sensaties zonder weerstand ervaart is er basisvertrouwen. Vanuit deze ontspanning wordt het mogelijk om de subtielere ervaringen van essentie (zoals aanwezigheid, kracht, liefde, sereniteit, helderheid, etc.) te ervaren. In het ervaren van (non duale) essentie ontstaat er op een gegeven moment een weten dat er iets is wat aan alles ten grondslag ligt. Dit gaat voorbij basis vertrouwen en essentie. Dit inzicht is niet te pakken, te snappen of te omschrijven. Het is Dat wat je kwetsbaar en sterk tegelijkertijd maakt. Dit ervaren als jezelf is Zelfrealisatie.

Wanneer je hier ervaringen mee krijgt dan kun je dat in eerste instantie niet op waarde schatten. Het is als een nieuw betaalmiddel. Het heeft waarde, maar je moet het meerdere keren ervaren. De gewenning aan de persoonlijke structuur als betaalmiddel bestaat uit genot nastreven en pijn vermijden. Het nastreven van langdurig zorgzaam contact is een belangrijke. Stapje voor stapje wissel je van dit persoonlijke betaalmiddel naar het Zijn zonder iets nodig te hebben als betaalmiddel.

De persoonlijke structuur probeert het los geraakt zijn met het basisvertrouwen (in de omgeving) te verkrijgen door;
1.zelfverbetering
2.ontkennen van behoeften, maar wel de omgeving proberen te manipuleren
3.alles zelf doen, ik kan het wel
4.ontkennen van Zijn en controle uitoefenen op jezelf en de omgeving
5.terugtrekken en isoleren (niet voelen van de pijn van afgescheiden Zijn)
6.achterdochtig zijn ten aan zien van de omgeving
7.plannen en fantaseren in plaats van het verlies van basisvertrouwen voelen
8.kwaad worden en vechten met de omgeving
9.doen alsof alles in orde is

Wanneer je al deze activiteiten opgeeft kom je in iets wat je Zijn zonder voorwaarden zou kunnen noemen. Dat stoppen met alles is basisvertrouwen. De persoon is een zich herhalende gedachten en gevoelsstructuur met als kern een gevoel van niet goed genoeg zijn. In werkelijkheid is deze structuur echter transparant. Dit kun je alleen ervaren door te stoppen.

Je zou kunnen zeggen wanneer er geen basis vertrouwen of transparantie is dan kijk je naar de verkeerde kant, dan is er iets geblokkeerd, iets verhuld, iets geïdentificeerd. In het moment is deze verwarring, verhulling of identificatie te doorzien.

Wanneer er steeds meer ervaringen van Liefde komen ontstaat er een innerlijke reactie van het jaren afgesneden zijn van deze Liefde. Er komt haat los, er komt ongeduld los, er komt lijden los. Het beest komt te voorschijn. Het toestaan van al deze ongemakkelijke lichamelijke en geestelijke ervaringen resulteren uiteindelijk in Zijn zonder voorwaarden. De hoop van de persoon in een betere toekomst wordt steeds meer de ervaring van NU. Doordat deze hoop smelt stopt de persoon met zijn activiteiten. In dit moment is er totale vrijheid. Het was er al.

Ik gebruik de vaardigheid focussen om tot dit inzicht te komen in je directe ervaring. Door te Zijn met wat er is in het moment lossen alle lagen op, totdat heldere Kennendheid of Zijn overblijft.

Dit gebeurt elke seconde.

Ego, Inquiry, Psychoanalyse

Schizoide fenomeen en essentie

Gevoelens van wanhoop, eenzaamheid, zwakheid en niet kunnen liefhebben achter een koud afstandelijk masker

De levensenergie streeft onophoudelijk naar een langdurige samen werkende relatie (liefde) van de ouder (object) en bouwt met de verinnerlijkte object-relatie ervaringen een ego-zelf op. Het ego-zelf is een gevoelsidee van iemand zijn en is niet ergens te localiseren.

De levensenergie en het verlangen van een kind is enorm. Het vergt veel van de ouder. Wanneer er afwijzing, verwaarlozing of druk is in de ouder-kind relatie ontstaan de volgende reacties in oplopende volgorde;

  1. boosheid (haat)
  2. honger naar de ander (manipuleren, claimen)
  3. angst (vermijden, vluchten, verlammen)
  4. totale terugtrekking (verlangen naar de baarmoeder, de dood, isolatie, niets meer voelen, dissociatie)

De totale terugtrekking is een kenmerk van het schizoïde fenomeen. Het schizoïde dilemma is het worstelen met de buitenwereld en als afweer tegen de pijn van afwijzing naar binnen gaan. Er is een paradoxale dynamiek van behoefte aan liefde en uit angst juist relaties/situaties uit de weg gaan. Er is een afsnijden van contact en tegelijkertijd een verlangen naar contact. De interesse in de ander, soms voedsel, het nu en de toekomst verdwijnt en resulteert in betekenisloosheid en onverschilligheid.

Naar binnen gaan staat voor geen relatie in de buitenwereld meer aangaan en niet voelen. Er is dan geen probleem met de buitenwereld (geen gevoel is ook geen verantwoordelijkheid). Iemand met een schizoide structuur gaat of steeds in en uit contact of leeft met een deel van zichzelf voortdurend in de binnenwereld en een deel in de buitenwereld. Dit kan een robot achtig functioneren zijn.

Misschien kun je je voorstellen dat in onze maatschappij waarin kinderen vanaf hun vierde jaar stil op een stoel moeten zitten en daarna als volwassene tot het zevenenzestigste jaar werken er symptomen ontstaan van schizoide functioneren. Een deel van de potentie van de mens wordt waarschijnlijk geparkeerd in de binnenwereld.

De grootste angst in het schizoïde fenomeen is de angst om gek te worden, uitgeput te raken, het object van liefde te verliezen en uiteindelijk uit elkaar te vallen. Er is een voortdurende onderliggende angst en vaak een verlangen naar of onverschilligheid ten aanzien van de dood.

Misschien herken je in deze beschrijving ook thema’s uit de spiritualiteit zoals; terugtrekken, geen probleem ervaren in de buitenwereld (alles illusie), geen verlangens, in de waarnemer verblijven, niet bezig zijn met de toekomst, er is geen dood, etc. In het schizoïde fenomeen is er echter een deficiënte leegte en geen volle leegte zoals in een essentiële ervaring.

Het tegenovergestelde van liefde is niet haat. Haat is liefde omgezet in boosheid, omdat het object van liefde je afwijst. Het tegenover gestelde van liefde is onverschilligheid. Geen relatie willen hebben met een ander.

Er bestaat ook een gezonde vorm van terugtrekken en naar binnen gaan, die is tijdelijk, verfrissend en wordt weer gevolg door actie. Een gezond ego-zelf kan alleen groeien in een omgeving met liefdevolle relaties. De belangrijkste factor in de groei is liefde kunnen geven, eerst door ook liefde te ontvangen om uiteindelijk onvoorwaardelijk liefde te kunnen geven. Langdurig samenwerkend contact maken is helend voor het ego-zelf en creëert een geïntegreerde beleving van jezelf. Dit is wat er in mijn ervaring meestal gebeurt in therapie en zogenaamde spirituele groepen. Er wordt een omgeving neergezet waar de kans op liefdevolle open relaties groot is.

Een fenomeen wat ik in focussen gebruik is non duale essenties. Wanneer je in contact bent met non duale essenties is er veiligheid en moeiteloosheid. Vanuit deze beleving kun je stabiele langdurige samenwerkende onafhankelijke relaties aangaan. Dit is een basis voor zelfregulatie in de maatschappij en daarmee een vorm van geluk. Vanuit de ruimtelijke non duale ervaring waar niets nodig is blijf je vloeiend in contact met jezelf, anderen en de wereld. Je wordt geraakt en kunt alles in aanwezigheid ervaren. Ik noem dit de Persoon van Essentie.

Voor Zelfrealisatie is een gezonde ego-zelf opbouw noodzakelijk, omdat er anders geen gezond onderscheidingsvermogen is. In mij en anderen merk ik dat het een geintegreerd heen en weer bewegen van identificatie is met Kennendheid, non duale essenties en het ego-zelf (het persoonlijke). Een eindeloze beweging die steeds subtieler wordt.

De twijfelloze Kennendheid van mijzelf als Bewustzijn blijft onveranderlijk en er is voortdurend iets wat integreert in contact met anderen. Dit zou je de Persoonlijke Essentie kunnen noemen. Dat wat persoonlijk contact maakt.

In de hulpverlening kom ik het schizoïde fenomeen veel tegen. Mensen die zich door een gevoeligheid voor afwijzing niet kunnen handhaven in relaties en daarmee de maatschappij. Het er zijn voor iemand zonder reden of richting biedt mogelijkheden tot heronderhandeling en daarmee herstel. Afwijzing die boosheid, verlangen, angst en schizoïde isolatie hebben veroorzaakt worden in liefdevol contact geheeld. Het ego-zelf kan gedurende het hele leven worden hersteld en opgebouwd. Dit uit zich in fenomenen als psychotherapie, tantra, circling, etc.

Een ander fenomeen wat ik waarneem is internet. Ik kan me voorstellen dat internet met alle social media en andere innerlijke werelden het schizoïde fenomeen in stand houdt en het misschien zelfs vergroot. Internet als nieuw psychologisch afweermechanisme tegen de pijn van afwijzing en de creatie van een afgescheiden innerlijke wereld.

Het leven is echt, kom buitenspelen!

Zie ook het afweermechanisme Narcisme en Narcisme en Zelfrealisatie.

Inquiry

Eenheidservaringen en verkramping

Het lichaam weet meer dan opgeslagen ervaringen

Het lichaam bevat de samenhang. Of het nu de relatie met de ouders is, wat er nodig is om gezond te worden of de verbinding met het universum. Wanneer het niet volgens deze innerlijke waarden verloopt weet iets dat het anders had gekund. Het lichaam bevat de kennis en de vaardigheid om dit kenbaar te maken. Het is daarom belangrijk om intiem te zijn met de lichaamssensaties en ze ruimte te geven om zich te laten ontvouwen.

In focussessies kan dit zich vertalen in de vraag hoe een bepaalde situatie in de jeugd of een traumatisch ongeluk anders had kunnen lopen. Het lichaam kan dit kenbaar maken als een verbeelding. Deze verbeelding kan het lichaam voelen en dat gebeurt in het NU. Het is een echte ervaring en heeft een geruststellende invloed op het systeem. Het brengt ook een wezenlijke verandering. Zo zijn er focusvragen zoals; hoe zou jij je voelen als deze verkramping er niet was of wat zit er tussen jou en een goed leven in?

Eenheidservaringen zoals essenties en non duale ervaringen staan verkrampingen niet in de weg. Je kunt het lichaam steeds weer vragen wat er tussen jou en volledige vrijheid in staat. Het lichaam geeft telkens aan wat er nog gezien dient te worden om tot vrijheid te komen. Elk stapje is belangrijk. Focussen is daarvoor de ideale vaardigheid.

Wanneer iemand bekend is met eenheidservaringen zullen de verkrampingen zich steeds makkelijker ontwarren. Wanneer er laagjes worden onderdrukt door het nastreven van ideaalbeelden of een niet willen ervaren stopt de ontwikkeling en de onmiddellijke vrijheid. Onmiddellijke vrijheid wil alles NU ervaren. Er wordt niets uitgesloten.

Doe je onderzoek zonder enkele verwachting. Door steeds weer met de aandacht bij de lichamelijke sensaties te zijn stap je uit de verhalen in de ervaring. Daar is sowieso alles al goed, omdat er geen ideaalbeelden zijn. De onmiddellijke ervaring is de weg.

 

Inquiry

Ontvouwing houdt niet op

Je hebt een felt sense, je bent het niet

Hoe gerealiseerd jij en ik ook zijn, ontvouwing stopt niet. Daarom vind ik het focussen zo ondersteunend. Het geeft ruimte aan jezelf ervaren als bewustzijn en aan de organische ontvouwing van de persoon/ziel.

Gisteren en vandaag kom ik weer in een moederstuk. Een verdieping, een verfijning, grote verwarring. Gevoelens van verscheurd zijn, het niet aan kunnen, de behoefte kind te zijn. Er gebeurt van alles, veel meer dan ik zou kunnen verwoorden. Het voelt als onprettig en lijden en tegelijk is er DAT. Het (focus)proces verloopt vanzelf en het bewustzijn van de focusstappen is behulpzaam. Het toepassen van de gestructuereerde stappen werkt. Zo simpel is het. Dan is er ineens weer helderheid in de kwetsbaarheid. Het proces loopt door, terwijl ik dit schrijf en zo naar mijn werk ga.

Ik krijg in de begeleiding wel eens de vraag houdt het ooit op, dat persoonlijke? In mijn ervaring tot nu toe en de hints die ik kreeg van mijn leraren en ervaren therapeuten laten mij zien dat proceswerk (waarschijnlijk) niet ophoudt. Er zijn momenten dat er weer iets opborrelt en gezien dient te worden. Uiteindelijk gaat het steeds weer over moeder en vader dingen. Bijna lachwekkend. Steeds weer van een andere kant belicht. Een thema is zo complex dat het wel honderden invalshoeken heeft die op hun eigen tijd aan het licht komen. Dat is pijnlijk en waar.

Het besef dat verandering nooit ophoudt geeft geruststelling en een eenvoudig realisme. Het heeft weinig zin om me te vertellen dat er alleen maar bewustzijn is. Ik ben niet altijd onaantastbaar, de ouder of de leraar. Het is heerlijk om even kind of leerling te zijn. Dat ik op de borst van mijn geliefde kan rusten, wanneer er een dergelijke storm of patroon komt. Dat is de nederigheid van het leven. Ik zie het als karma yoga; steeds weer buigen, ervaren, verwerken zonder hechting aan een resultaat. Bewustzijn draagt alles.

Ik herinner me ineens een mooie definitie van lijden en de impliciete hulpvraag van mensen;
1.lijden komt voort uit een langdurig onvervuld verlangen
2.de hulpvraag van iemand aan de ander is meestal; telt het voor jou, dat ik, steeds maar weer, in dat zelfde cirkeltje ronddraai?

Wat we als mens voor elkaar kunnen doen is er met geconcentreerde aandacht voor elkaar zijn. Erbij zitten, een drager zijn. Bewust zijn. Dat is waar focussen wat mij betreft over gaat. Het leraar en leerling spel, of het ouder en kind spel gaat over een voorbeeld zijn, het hoogste nastreven. Wanneer we met zijn allen de lat hoog leggen komen we misschien iets lager uit, maar het eindresultaat is wel dat het algemene niveau wat hoger komt te liggen en/of blijft.

Inquiry

Zelfrealisatie is alles dragen

Niets is te zwaar voor bewustzijn

Wanneer alles moeiteloos gedragen wordt als persoon wordt het perspectief anders. Het is namelijk niet de persoon die alles draagt, maar bewustzijn. Bewustzijn is onveranderlijk, onvermoeibaar en fris. Het moeiteloos dragen bestaat uit alle lichamelijke sensaties ervaren, hallo zeggen tegen alles wat is en ermee zijn. Het steeds dieper doordringen in de ziel en het dagelijkse leven. De menselijke structuur is complex en niet te doorgronden. Je krijgt steeds stapjes en laagjes te zien. Een patroon heeft duizenden kanten. Je hoeft niets te begrijpen, alleen te dragen wat er is. Omgaan met de pijn en de bliss. Ga voorbij het genot nastreven en pijn vermijden. Ga voorbij het allerhoogste. Ga ga….

Wat overblijft is zoiets als een leeg midden. Een ervaring van Ik ben van waaruit alles helder wordt beleefd. Een millimeter perceptieverandering. Van dragen in lijden naar dragen in bliss of eenvoud. Niet alleen het persoonlijke lijden, maar ook het lijden van de wereld.

Wanneer je dit werkelijk wil kennen dient je hele systeem er naar te snakken, bereid zijn alles op te geven, het vuur zijn werk te laten doen en enkelvoudig worden in dit verlangen naar ontwaking. Enkelvoudigheid geeft rust. Het is verblijven in de eenvoud van Ik ben, het is kiezen voor de bliss van aanwezigheid, het is precies weten wat je wil en wat je niet wil. Het is duidelijk en liefdevol handelen in het dagelijkse leven, vanuit het lege midden. Onbedenkbaar, spontaan.

Alles gebeurt.

Ik ben de kennendheid van mijn leven. Richt je tijdelijk op de kennendheid en alles wordt helder.

Inquiry

Commitment

Enkelvoudigheid leidt naar liefde

De lichtheid en diepte van het bestaan zit voor mij in de dagelijkse dingen; man, vrouw, kind, relatie, werk, etc.

Het maakt niet uit of ik verlang naar een relatie, een baan of verlichting. De enige manier is om er enkelvoudig voor te gaan. Commitment is iets moois. Vanuit ontspanning me volledig vastbijten in iets. Vastberaden, doelgericht en blijven staan.

Wanneer ik ergens aandacht aan blijf besteden werkt de situatie altijd naar een oplossing toe. Meestal op zeer onverwachte manieren. Het is alsof het hele universum meewerkt. 

Zodra het commitment of de enkelvoudigheid wegvalt gaat het zwabberen. Dat brengt onduidelijkheid en gedoe. Deze gecommiteerde enkelvoudige energie is verbonden aan helder verlangen. Dat is de reden waarom verlangen niet in de weg staat van verlichting of wat dan ook. Verlangen is iets natuurlijks. Verlangen en commitment ontstaan in de overgave aan iets groters. Het is devotioneel.

Ik heb er nooit voor gekozen om een sterk verlangen naar Zelfrealisatie te hebben. Dat is ergens ontstaan in mijn pubertijd en dat ervaar ik niet als een keuze. Ik zie dat ook bij anderen. Hetzelfde geldt voor verliefd worden of van baan veranderen. Dat ontstaat allemaal vanzelf.

Ik zie het als een zichzelf voedende beweging; van het krachtige doelgerichte verlangen naar de stilte van verlangenloosheid. Van volledige actie naar totale rust en vanuit de rust weer in actie komen. Dat is voor mij leven. Beiden in de extremen ervaren.

Wanneer ik deze gedachtegang toepas op Zelfrealisatie dan betekent het; geconcentreerd studeren, naar satsang gaan, doelgericht te werk gaan, mijn leven er aan geven, commitment aan de boodschap, aan de leraar, enkelvoudige actie! Door deze totaalheid ontstaat er vroeg of laat een volledig loslaten van alles, een stoppen met zoeken, er zijn, een twijfelloos weten. Zo is het bij mij gegaan. Zo zie ik het bij anderen gebeuren.

In de liefde heb ik een diep verlangen om bij iemand te zijn en van daaruit alle weerstanden en patronen te doorzien in het contact. Kan ik de ander ruimte geven en bij mijn eigen verlangens en grenzen blijven? Gecommiteerd zijn en van daaruit oplossingen zoeken. Wanneer het commitment wegvalt valt de liefde weg. De liefde in het moment heeft geen beeld van de ander. Elke seconde fris. Niet wetend waar ze vandaan komt en waar ze heen gaat.

In het werk uit het zich in het contact wat ik heb met de mensen. De liefde die we daar samen maken. Het werk maakt me niet uit. Ik volg het verlangen samen iets neer te zetten. Iedereen binnen boord houden, investeren in elkaar. Een team is een groep mensen die elkaar vertrouwen en liefhebben.

Ik werk met een team mensen aan de rehabilitatie van clienten met een justitiële titel (tbs, top 600, ander soorten toezicht). Het zijn veelal beschadigde mensen die over de maatschappelijke grenzen gaan en daardoor crimineel genoemd worden. Ik neem waar dat ze qua zelfregulatie in het dagelijkse leven grotendeels uit de bocht vliegen door hechtingsproblematiek. Vaak zeer problematische opvoeding. Ze doen stoer en crimineel, maar het zijn in wezen beschadigde jongens en meisjes. Wat ze vooral nodig hebben is andere voorbeelden. Als personeel ben je vaak papa of mama. Ze willen zoals iedereen echt contact, dat iemand bij ze blijft in goede en slechte tijden, verhalen horen over hoe je kunt slagen in de maatschappij. Hoe ga je om met tegenslag? Wat is vriendschap opbouwen? Hoe werkt die ingewikkelde maatschappij? Ben ik wel iets waard? Het is een voortdurend informatie geven, grenzen stellen, begrip tonen, in gesprek blijven, af en toe straffen en kansen bieden. Liefde in beweging. Het doel van de gemeente en justitie is dat het criminele gedrag minder wordt of stopt. Liefde is de enige remedie ben ik bang.

Ik volg vanuit stilte mijn vurige verlangens. Ik ben gecommiteerd aan mensen en zelfonderzoek. Het zelfonderzoek en beoefening van meditatie staan in dienst van het dagelijkse leven. Werkelijke stilte is niet de afwezigheid van geluid, het is de kennendheid van wat ik ben.

Wat het me uiteindelijk brengt is eenvoud en comfort in allerlei vormen.

Ego, Inquiry

Duidelijkheid

Duidelijkheid creëren is waarheid maken

Het meeste lijden van de mens zit in de relationele sfeer. Projecties van vroegere relatie met papa en mama, verkeerde verwachtingen, niet duidelijk communiceren, etc. Om duidelijk te zijn is moed nodig. Angst kan verlammend zijn, maar wanneer er meer ruimte in komt, het er mag zijn wordt het een sensatie van spannend, potentie, avontuur en uitdaging op zoeken.

De laatste weken speelt het thema duidelijkheid een grote rol in mijn dagelijkse relaties. Ik neem waar dat ik duidelijkheid aan het vragen en creëren ben in relaties. Dat voelt fijn en opruimend. Echt contact.

Wat wil je van mij? en wat wil ik van jou?

Het is een zoektocht naar vrijheid en waarheid in relaties. Contact maken vanuit essentie en verlichting. Hoe kan ik duidelijkheid voor mezelf en de mensen om mij heen in creëren? en wat levert dat dan uiteindelijk op?

Ik zie verschillende soorten vrijheid in relaties;

1.ik wil niets van een ander

2.een ander wil niets van mij

3.ik wil iets van een ander, ik maak dat duidelijk en ik hecht me niet een het resultaat

4.de ander wil iets van mij, ik maak duidelijk wat ik wel of niet wil geven en hecht me niet aan het resultaat

Onduidelijkheid in relaties kan vormloos en grenzeloos zijn. Dat kan vervolgens verwaarlozing en contactloosheid oproepen. Ik heb in deze periode vooral behoefte aan grenzen, duidelijkheid en contact.

Hieronder een filmpje als voorbeeld hoe iemand vanuit zijn helderheid en kracht een meditatie leidt. Wanneer je ervaart wat hij zegt kun je ook kijken hoe je vanuit deze structuur de wereld in zou gaan.