fbpx
Browsing Category

Inquiry

Inquiry

Psychoanalyse en Zelfrealisatie

De diepste behoefte van een mens is om in relatie te zijn (en uit de gevangenis van het alleen zijn te komen)

Ik geloof dat op dit moment in de psychoanalyse de meest werkzame stroming de object relatie theorie is. Dit gaat over hoe de relatie met belangrijke anderen wordt geïnternaliseerd tot een gevoelsidee van een persoon. Een belangrijk fenomeen hierin is de schizoïde beweging. In deze beweging vindt er een splitsing plaats waarbij het voelen van heftige emoties stopt en daarmee een groot deel van levensenergie van de persoon wordt teruggetrokken uit het leven en relaties. Dit in zichzelf terugtrekken uit contact en niet voelen van heftige afwijzing  is een manier om om te gaan met het ontbreken van liefde, zorg en ondersteuning van ouders en belangrijke anderen. Iedereen heeft dit schizoïde angstige deel in zich is een onderdeel van onze maatschappij.

Een deel van de persoon is geïsoleerd, alleen en voelt droog aan. Innerlijk kan er zelfs nog een keer een splitsing en terugtrekking plaatsvinden om dit droge eenzame innerlijke gevoelsleven niet te hoeven voelen. Een sterk symptoom naast het niet voelen van het lichaam is de criticus die die de persoon steeds maar weer neerhaalt met zelfafwijzing en zelfhaat. Een belangrijk onderdeel in psychoanalyse is dan ook om een andere vorm van relatie met de therapeut te gaan ervaren en te verinnerlijken. Onderzoeken op het gebied van verslaving tonen aan dat het gebrek aan goede relaties meestal de oorzaak is van verslavingsgedrag.

Om het teruggetrokken niet voelende deel weer te activeren kun je rebalancing massage (lange diepe strokes om het lichaam te gaan voelen), verbonden ademen (prettige flow van energie ervaren) en focussen (zachte manier van lichamelijke inquiry) gebruiken. Door deze lichaamsgerichte technieken voorzichtig te gebruiken durft iemand steeds meer te voelen en ontstaat er een draagkracht voor onprettige gevoelens. Deze draagkracht brengt iemand steeds meer in het leven.

Tijdens de intervisie groep deze week zijn we ingegaan op hoe we vanuit de techniek focussen kunnen werken met het idee van het innerlijk kind.  Er kwamen vragen op als; bestaat er zoiets als innerlijk kind, zo ja, wat is het dan en hoe kun je hiermee werken. Wat ik meegenomen heb uit deze ochtend was dat het innerlijke kind niet benoemd hoeft te worden. Focussen is altijd in het moment en de vroege organisatie/afweer van wat het innerlijke kind genoemd zou kunnen worden is in essentie een onrustige energie in het lichaam die uit contact gaat met het lichaam en de wereld. Wanneer deze energie ontladen wordt door er een innerlijke relatie mee op te bouwen komt er een vreugdevolle speelse energie vrij. In deze energie is er contact en zin in leven. Het schizoïde teruggetrokken deel verdwijnt (tijdelijk) als sneeuw in de zon.

In de zoektocht naar Zelfrealisatie en non dualiteit mag dit relationele en lichamelijke deel niet vergeten worden. In mijn ervaring kan het eenzijdig verblijven in aanwezigheid of de waarnemer het schizoïde afgescheiden stuk in stand houden, terwijl er toch een bepaalde autonomie aanwezig is. Dit is echter een deel van Zelfrealisatie. Het werkelijke vrij zijn en het genieten zit in het volledig voelen en het contact maken met het leven en anderen.

Het proces van Zelfrealisatie vindt naar mijn inzicht op twee niveaus tegelijk plaats;

1.de onpersoonlijke realisatie van bewustzijn (wakker worden)
2.de persoonlijke realisatie in relaties en de wereld (zelfactualisatie, persoon van zijn, volwassen worden)

Beide niveaus beïnvloeden elkaar. Wanneer de persoonlijke verdieping achter blijft stagneert de onpersoonlijke verdieping en andersom. De werkelijke vraag in therapie en satsang moet steeds weer zijn; hoe kan ik, kunnen wij samen het leven ten volle leven? Als onderzoekers komen we samen steeds verder in het mysterie van het leven. Verder en verder….

Suggestie aan mezelf en iedereen; ik neem mijn plek in vanuit contact, rust en ruimte.

Het leven is echt!

 

Focussen, Inquiry

Focussen is heling

Het lichaam is de sleutel naar eenheid

De techniek focussen is geniaal. Ik heb inmiddels zoveel mensen zichzelf zien helen en tot vrijheid komen dat er voor mij geen enkele twijfel is dat deze techniek in elk vakgebied zou moeten worden geïntegreerd. Hoewel het van kunst tot filosofie kan worden gebruikt ligt mijn focus bij welzijn en zelfrealisatie.

Voorbeeld.
Afgelopen week deed ik een focussessie met het thema eenzaamheid. Dit kon ik voelen als een transparant vlak aan de linkerkant van mijn lichaam in mijn borstkast, rond mijn longen en hart (felt sense). In het vlak zat een verdichting bij mijn hart wat aanvoelde als verdriet. Het geheel voelde als een lichte verkramping. Door erbij te blijven ontwikkelde er een energiestroom die zich liet vertalen naar twee tegengestelde gevoelsovertuigingen; ik ben eenzaam (handvat) en later tijdens het resoneren van dit concept met de felt sense werd het een ervaring van ik ben een (bodily shift). In de eenzaamheid was er een link met het lichaam en al het collectieve materiaal over relaties. In het een zijn was er alleen ruimte (en geen identificatie met het lichaam en eenzaamheid). Beiden waren afwisselend aanwezig. Er was geen stelling of keuze tussen deze twee ervaringen nodig. Wanneer eenheid kwam verdween eenzaamheid en andersom.

In mijn dagelijkse leven ervaar ik deze overgang ook, alleen heb ik dan soms het idee dat er een probleem is, omdat er iets is wat wil kiezen of duidelijkheid wil hebben. Ben ik eenzaam of een? In een focussessie is dat dilemma er niet, daar kunnen beiden zonder moeite aanwezig zijn. Er ontstaan dan ook andere impulsen tot actie.

In de literatuur kom ik vaak het verband tegen tussen psychosomatische klachten rondom de longen en hartfalen en gevoelens van eenzaamheid. Tijdens deze sessie kon ik deze link direct ervaren. Focussen brengt een helende stroom in het lichaam op gang, omdat het vastzittende lichamelijke sensaties ontspant. Heling is een natuurlijke onderstroom in het lichaam. Focussen is vertragen en brengt ervaringen van ruimte, sereniteit en eenheid in het bewustzijn. Deze probleemloze ruimte is een niet logische oplossing voor blokkades.

Ik zie dit ook keer op keer bij mezelf en cursisten gebeuren. Laagje voor laagje komen deze overtuigingen en blokkades vrij. Door hiermee te zijn is het leven vloeiend, gewoon, compleet en transparant. Sensaties van eenheid en verkramping komen en gaan. Niets wordt uitgesloten en er is een houding van alles laten komen zoals het komt en laten gaan zoals het gaat. Deze moeiteloosheid is heling.

Inquiry

Kensho teachings

Kensho is een leraar die na lange voorbereiding naar buiten komt. Hij heeft een simpel en daardoor diepgaand boekje geschreven wat hij gratis weggeeft, nadat je jezelf hebt ingeschreven bij de nieuwsbrief. Een echte aanrader. Wanneer je zijn inzicht elk moment in de praktijk brengt heb je een krachtige oefening naar Zelfrealisatie. Het kan natuurlijk ook zijn dat je het direct ziet na het lezen. Het is de kern van de kern. We zullen nog meer van deze jongen gaan horen de komende tijd. Zijn website is kenshoteachings.org.

Inquiry

Mijn verhaal

De enige verwarring die er bestaat is de hechting aan de identificatie met het lichaam, denken, voelen of een non duale staat. Door een eenvoudige uitbreiding van de techniek Focussen geef ik je een vaardigheid om dit elk moment te zien, totdat dat alles helder is.

Jeugd.
Ik ben altijd een introverte zachte jongen geweest. Ik heb mijn jeugd als prettig ervaren. De onbezorgdheid is altijd in mijn leven geweest. Toen ik rond mijn 18e jaar een hbo studie ging doen ontstonden de eerste levensvragen en een intuïtief verlangen naar waarheid. Dit uitte zich in het lezen van filosofische en psychologische boeken. Ik kan me nog herinneren dat ik een presentatie deed in het eerste semester over het boek Hebben en Zijn van Erich Fromm.

Spiritualiteit.
Mijn eerste kennismaking met spiritualiteit was rond mijn 30e via een vriendinnetje die in die tijd boeddhistisch bezig was (ze had net drie maanden in een klooster in afzondering gemediteerd). In ons contact was met name het enneagram een onderwerp van gesprek. Het enneagram is een psychologisch model om vrij te worden. Tijdens een reis in India kwam ik in aanraking met meditatie en het gedachtegoed van Osho. Na een paar maanden ervaring met holotropic breathing, dynamic, kundalinie en andere Osho meditaties kwam ik in Nederland terug. De zoektocht was begonnen. Een Astroloog die mijn levensthema’s liet zien gaf me een paar suggesties; rebalancing massage en biodanza. Dat ben ik gaan doen en tijdens een van de massage bijeenkomsten was er een jongen die zei dat hij naar zijn leraar (Isaac Shapiro) ging en of ik mee wilde. Die ontmoeting heeft mijn leven drastisch veranderd.

Leraren.
Ik kwam de Muiderkerk in lopen waar zijn meeting in truth’s elk jaar plaatsvinden en ik werd op slag verliefd. Ik kon het niet plaatsen wat er gebeurde en ik wist alleen dat wat die man had met zijn dikke buik en hawai shirt wilde ik ook hebben. Dat eerste jaar kwam ik elke dag naar de bijeenkomsten en voelde dat er iets met me gebeurde. Het ging steeds over de ervaring in het moment en dat deze in weerstand of openheid kon worden ervaren. Het ging over houding en het ging over concepten. Het eerste concept wat ik begon te doorzien was boosheid. Er werd gezegd dat boosheid ontstaat wanneer er iets gebeurd wat je niet wil. Klinkt misschien logisch, maar voor mij was dat het begin van het inzicht dat overtuigingen mijn (gevoels)leven bepalen. Vanaf dat moment ben ik al mijn overtuigingen gaan onderzoeken.

Een belangrijk ervaring was dat ik na twee jaar onderzoek op de stoel voor Isaac ging zitten en hem de vraag stelde “Heb jij nog weerstand?”. Die vraag kwam voort uit mijn onderzoek waarin ik het niet voor elkaar kreeg om de steeds opkomende weerstand en concepten te stoppen. Het antwoord was luchtig en eenvoudig “Oh, ik heb de hele tijd weerstand”. Dat antwoord was voor mij de deur naar alles laten zijn zoals het is en totale bliss. Ik werd in die jaren daarna steeds weer overvallen door een gevoel van genieten en extase om niets.

Ik was zo goed op dreef dat ik geen genoegen nam met een leraar die eens per jaar naar Nederland kwam. Ik wilde iemand hebben waar ik elke week heen kon. Ik kwam toen bij Susan Frank terecht, die inmiddels bekend is als Prajnaparamita.

De sfeer en het onderricht was daar anders. Strenger, mentaler en je kon vaste leerling worden. Toen ik die band aanging begon de relatie en het onderricht pas echt. Ik heb van nature een schizoïde karakterstructuur wat wil zeggen dat ik een rijke binnenwereld heb als afweer tegen pijn en een bijkomend fenomeen is om onzichtbaar te zijn. Op de een of andere manier voelde zij dit aan en moest ik altijd vooraan komen zitten. Ik werd bij haar ook steeds weer uitgenodigd om heldere vragen te stellen. Dat was goed voor mij, want het bracht een gefocust helder onderzoek op gang. De tijd die daarop volgde bestond uit confrontaties waardoor mijn karakterstructuren het een voor een opgaven.

Ik heb ongeveer zes jaar met beiden meegelopen en alles geleerd wat ik moest leren over de werking van het lichaam en Zelfrealisatie. De leraar en leerling verhouding is een bijzondere ervaring.

Op eigen benen staan.
Op een gegeven moment verdween het verlangen om bij hen te zijn, terwijl ik nog niet gerealiseerd was. Ik kon goed met het leven omgaan en op dat niveau was het goed zoals het was. Toch was het ook een lastige tijd, omdat er nog steeds een knagend gevoel was van niet compleet zijn en ik geen steun of hulp had van een leraar. Ik kreeg in deze periode een enorme impuls om een boek te schrijven en dat heb ik toen in een paar maanden gedaan. In deze tijd kwam ik ook in aanraking met de techniek Focussen. Deze techniek bracht een integratieproces op gang van alles wat ik met lichaamswerk en satsang had ervaren. Het proces van focussen herkende ik als een belangrijk onderdeel van de innerlijke leraar. Ik was nu autonoom.

Ik ben Zijn.
Tijdens het schrijven van het boek begon ik in Ik ben Zijn te lezen. Ik had het al jaren in mijn boekenkast staan, maar begreep er nooit iets van. In deze periode echter wel. Stapje voor stapje begon ik te begrijpen en te ervaren wat Nissargadatta duidelijk probeerde te maken. Ik was ook hier weer maanden of misschien wel jaren in opgeslokt. Lezen en oefenen, lezen en oefenen. Het oefenen bestond uit het verblijven in conceptloze aanwezigheid (ik ben). Dat is eigenlijk oefenen met het stoppen met zoeken.

Ergens in dit proces ontstond er geleidelijk een twijfelloos weten dit ben ik. Dit besef begint met een ervaring van een ruimte achter en in het ervaren van het dagelijkse leven en eindigt met iets Absoluuts. Deze (niet) ervaring heeft zichzelf verstevigd en is mijn identiteit geworden. In deze overgang werd de ervaring geboren dat de non duale ervaring in het duale tot stand komt. Het is elke seconde door het lichaam, denken en voelen heen.

Lesgeven.
Vanaf die tijd, ik was rond de veertig jaar ben ik les gaan geven. Ik begon met groepen en lichaamswerk, omdat ik niet wist hoe ik het besef van wat ik ben kon overbrengen. In de loop der jaren heeft het zich ontwikkeld zoals het nu is. Tijdelijke individuele sessies met de techniek Focussen als kern en verbonden ademen als een prettige manier om in het lichaam te komen. Ik hou van technieken, omdat het eenduidig is en iemand er zelf mee door kan gaan. Technieken zijn een soort ritueel, wanneer je die gebruikt met de intentie om helder te worden brengen ze een oneindige verdieping.

Ik werk individueel met mensen, omdat de persoonlijke ontmoetingen met mijn leraren de grootste veranderingen brachten.

Ik heb gaande weg ook de kennis van AH Almaas geïntegreerd in mijn werk. Ik vind dat hij een uitgebreid ervaringsmatig perspectief heeft ontwikkeld waarmee ik mezelf in alle dimensies beter begrijp en daardoor andere personen makkelijker kan bereiken. Bij elk persoon is er een andere ingang naar het Absolute.

Van zelfrealisatie naar zelfactualisatie.
De onverwoestbare basis is een onveranderlijk helder weten wat ik ben. Ik ben het duale, het non duale en de overstijging daarvan. Ik beleef dat als IK (non duale) ben ik (duale). Ik gebruik hiervoor ook de term de Persoon van Zijn. Dit is een authentiek persoon zonder grenzen.

Na een lange weg van zelfonderzoek en oplossen in non dualiteit sta ik in het dagelijkse leven met lege handen. Ik ben een simpel persoon en tegelijk het allerhoogste wat er is. Zelfactualisatie is het voortdurend leven vanuit het besef van Zelfrealisatie. Dat ervaar ik regelmatig als een hoop gestuntel. Ik weet niet hoe het hoort, hoe het moet en waar het leven heen gaat. Er is een meebewegen met de stroom en een voortdurende inquiry. De richting gevende concepten en gevoelens rondom succes, overleven, ambitie, zingeving, gezin, relatie, werk, lesgeven, etc. vallen steeds verder uitelkaar waardoor elke houvast verdwijnt. Ik ben.

Zelfrealisatie is niet logisch.
Zelfrealisatie is verbonden aan het lichaam en de wakkere staat. Zelfrealisatie gebeurt elk moment door het lichaam, denken en voelen heen. De kern is steeds weer de onbewuste beweging van identificatie doorzien, zonder de echtheid van het persoonlijke leven te verliezen. Als er een beoefening is dan is het continu.

Ik zie het fenomeen Zelfrealisatie als een voorbereiding op de lichamelijke dood en als een onderdeel van de menselijke evolutie. Wanneer de persoonlijkheid wordt doorzien en sterft is het fysiek sterven en het samen delen eenvoudig.

Over het algemeen zie ik dat het verlangen naar Zelfrealisatie rond het 30e levensjaar begint en dat de meeste mensen zich rond de 40e of later realiseren. Rond het 40e jaar komt ook ineens het lichamelijke besef van fysieke eindigheid in de geest. Lichamelijk sterven is onvermijdelijk. Ik merk nu rond mijn 50e ook dat er een verlangen aan het ontstaan is om te sterven. Dat klinkt misschien raar, maar ik ervaar het als gewoon.

Zelfrealisatie is een zeer klein onderdeel van de evolutie, maar het is er wel. De evolutie draagt de problemen en de oplossingen allemaal in zich. Ik zie de ontwikkelingen in de wereld dan ook niet als een probleem, maar als een vorm van perfectie. Of de mensheid daarin overleefd dat is maar de vraag en in wezen onbelangrijk.

Ik zie een beeld voor me van een levendige man. In alle diepte volledig aanwezig in het leven. Er is niets te doen en er gebeuren allerlei dingen. Hij weet al een tijdje dat hij zal sterven. Elke ochtend zingt hij met een groepje mensen vreugdevol en klappend zonder reden. Daar was hij ooit aan begonnen in zijn zoektocht naar vrijheid. En dan, tijdens het zingen in volle overgave tussen twee klappen houdt zijn hart ineens op. Hij was niet bang om te sterven en hij was niet bang om te leven.

Inquiry, Oefeningen, Satsang op youtube

Dzogchen

Jackson Peterson heeft 47 jaar bij leraren over de hele wereld en verschillende tradities gestudeerd. In onderstaande video vertelt hij over non dualiteit vanuit de Dzogchen traditie. Dzogchen is een stroming in het Boeddhisme die direct verwijst naar de natuurlijke staat. Ik vind deze leraar bijzonder helder. Hij geeft ook oefeningen die helpen de essentie te ervaren. Er zijn vijf delen.

Absolute, Advaita Vedanta, Ik ben, Inquiry, Satsang op youtube

Wolinsky over het Absolute

Alles wat kenbaar is, is niet het Absolute. Bewustzijn is kenbaar en is dus niet het Absolute. Non dualiteit is een staat zoals leegte, ruimte, liefde, de waarnemer en dus niet het Absolute. Het gaat ook over 40 samskaras (subtiele neigingen die Zelfrealisatie kunnen belemmeren) en 17 manieren van liegen die onwetendheid in stand houden.

Wolinsky was een leerling van Nissargadatta. Hij is misschien een rare verschijning, maar zijn kennis is helder en bruikbaar. Aan het einde staat een lange geleide meditatie om de IK BEN te herkennen.

Ik ben, Inquiry, Satsang op youtube

Mooji

Dit is een interview uit 2012. Naar mijn inzicht compleet en helder. Het enige wat je hoeft te weten.

Inquiry is een staat van onderzoek. Vanuit Inquiry ontstaat zachtheid, helderheid e twijfelloosheid. Ik ben (conceptloos bewustzijn) is de eerste verschijning in het (on)kenbare Absolute. De Ik ben kan zich vereenzelvigen met het lichaam en dan een persoon.

Ego, Inquiry

Ego

Wat is ego?
Ego is een zelf organiserend proces wat de energie en informatie stroom in het lichaam reguleert (zelfregulatie). Ego komt voort uit het hele lichaam en de relatie met de omgeving. De zelfregulatie gebeurt door een voortdurend proces van waarnemen en beïnvloeden. Het is een activiteit die voortdurend meet hoe het in het lichaam en buiten het lichaam is. Dit gebeurt vanzelf. De kerntaak van het ego is het lichaam helpen te overleven. Dit werkt voor meer dan vijfennegentig procent onbewust.

Het ego is geen waarneembare solide entiteit en is daarom in zekere zin een illusie. Het is een beweging in bewustzijn. De beweging zelf is wel waar te nemen in het moment.

De ik gedachte.
Een ander fenomeen is de ik gedachte. Het is een vertaling van de ervaring van aanwezigheid.  De ik gedachte wordt steeds door het systeem aangemaakt en geeft een plaats, tijd en persoonsbepaling aan. Over het algemeen wordt de ik gedachte geassocieerd met het lichaam en het ego-proces. In mijn beleving wordt de ik gedachte ook gekoppeld aan bewustzijn (ruimte of kennendheid). Het ego, de ik gedachte en bewustzijn zijn verschillende dingen en ook weer niet. Het is allemaal bewustzijn (in een andere vorm).

Denken is een vorm van energie en heeft geen onafhankelijk bestaan. Het geeft een verslag van de ervaring in symbool-taal. Denken is informatie en wordt waargenomen. Ik vind het woord I-density (Engelsachtig) wel leuk, omdat de I-dentiteit van ruimte condenseert naar een solide I ben een persoon met stress. Er is steeds weer de I-dentificatie met het lichaam, denken en voelen (= ego) wat het zien van jezelf als bewustzijn (Zelfrealisatie) versluierd.

Stress.
Wanneer er een gevoel of gedachte ontstaat dat het lichaam in gevaar is vindt er een fysieke verkramping plaats. Deze verkramping is een overlevingsmechanisme wat de kwetsbare organen wil beschermen. Er ontstaat een fight, flight, freeze of collapse modus. De bloedvaten vernauwen en het bloed gaat voornamelijk naar de benen en de armen om te vechten of te vluchten. Er wordt bloed onthouden van de hersenen en het denken verliest zijn ontspannen creativiteit. Wanneer het idee van dreiging erger wordt ontstaat er een patroon van stress wat uiteindelijk kan leiden naar een totaal bevriezen van het systeem, paniek of flauwvallen.

Door te ontspannen gaat het systeem dezelfde weg terug; via het in elkaar gestort zijn, de bevriezing voelen,de vecht en vluchtreactie uiten om vervolgens weer in het moment en de moeiteloosheid komen.

Vanuit mijn ervaring is ontspannen van het lichaam en begrijpen wat er gebeurd de onmiddellijke weg naar Zelfrealisatie. Ontspanning komt voort uit niets doen. Het onbewust leven als het lichaam, denken en voelen is net als een goocheltruc, wanneer iemand de truc uitlegt verliest het zijn fascinatie.

De persoon.
De ik gedachte is naast een plaatsbepaling (ik ben het lichaam) ook een tijdsbepaling (ik heb een verleden, heden en toekomst). Vanuit de ik gedachte kan het denken (wat herinneren is) een verleden construeren en van daaruit een oplossing of een ideaalbeeld projecteren in de toekomst. Vervolgens probeert het proces van ego deze geprojecteerde beelden te bereiken of er juist vanaf te komen. Dat is een abstracte toestand die een fysiek gevoel van gevaar kan opleveren. Het is net echt. Dit gebeurt bijvoorbeeld in situaties dat de persoon zich niet gehoord of gezien voelt.

Stress is wat mij betreft de belangrijkste blokkade voor Zelfrealisatie.

De ik gedachte is de kern gedachte waaromheen een verhaal over een persoon kan worden gebouwd. De persoon is een gedachten constructie die doorzien kan worden door te ervaren dat je werkelijke identiteit bewustzijn is. Het verhaal en het gevoel van persoon hoeft niet weg, maar het is wel prettig wanneer het elke seconde doorzien wordt.

Ik ben.
Het goed om steeds weer met de aandacht (= gefocused bewustzijn) naar de conceptloze aanwezigheid ik ben te gaan om de constructies van plaats, tijd en persoon te doorbreken.

Wanneer de aandacht zich richt op de essentie aanwezigheid (ik ben) wordt op een gegeven moment alles puur bewustzijn. Vanuit deze ervaring is het ook mogelijk om allerlei essenties te ervaren zoals versmeltende liefde, kracht, compassie, etc. Dit zijn ook vormen van bewustzijn. Alles is een innerlijke perceptie/waarneming.

Deze uitleg staat uitgebreider beschreven in mijn boek wat je gratis bij aanmelden van de nieuwsbrief krijgt toegezonden.

Inquiry

Innerlijke leiding komt voort uit compleetheid

Laat je leiden door je innerlijke stem

Innerlijke leiding.
Het leven praat voortdurend met zichzelf. Een van de manieren waarop zich dat kenbaar maakt is via het onderscheidingsvermogen, gedachtes en gevoelens. Kerken zijn ontstaan vanuit deze intelligentie. De normloze consumentenwereld bestaat stiekem ook uit normen en waarden die zich via reclame proberen uit te drukken. De mens zoekt altijd naar zingeving, normen en waarden. De kern van al deze verhalen en Innerlijke leiding is het welzijn en voortbestaan van de mensheid. Het verhaal hierover wordt op ontelbare manieren in het collectieve bewustzijn vertelt.

Wanneer het verhaal voortkomt uit compleetheid en liefde is het een duurzame  richting. Komt het voort uit een te kort of onvervulde leegte kun je er vraagtekens bij zetten.

Hoe kan het werken.
Ik maak elke dag dingen mee. Sommige dingen blijven aan mij plakken; een gesprek met iemand over het contact wat hij heeft met Jezus of iemand die iets zegt over de oorsprong van verlangens. Dat zijn dan de thema’s die in een bepaalde periode voor me spelen. Over het algemeen heeft iedereen gedurende een bepaalde periode drie a vier thema’s die (de hele dag) terugkomen. Ze komen steeds weer bij me terug totdat ze begrepen en energetisch doorvoeld zijn.

Ik gebruik hier de term inquiry voor. Inquiry is voor mij een lichaamsgerichte manier van onderzoeken die steeds weer in een spirituele dimensie terechtkomt. Deze houding is voor een groot deel mijn innerlijke leraar. Het andere deel zijn de antwoorden die deze manier van aanwezig zijn oplevert. De kern is de realisatie dat ik bewustzijn ben en daaromheen komen er allerlei inzichten en handelingen in het dagelijkse leven met lichaam en persoonlijke essentie.

Op dit moment is er (weer) een inquiry bezig op het gebied van verlangens. Hoe verhouden verlangens zich met spirituele vrijheid en non dualisme. Komen alle verlangens voort uit een te kort? Wat is de relatie tussen verlangens en innerlijke leiding. De resultaten van dit onderzoek zullen de komende dagen of weken op de website komen. Ondertussen haal ik ontbijt voor mijn dochter en haar vriendje, stofzuigen, deur schilderen, doe ik mijn daklozenwerk en ben ik de aankomende focuscursus aan het voorbereiden. Alles ontvouwt zich elke dag, elke seconde.

Nieuwe verhalen.
We hebben voortdurend nieuwe verhalen, kerken en leraren nodig om helder te worden. Oude verhalen hebben de neiging om te stollen en zichzelf te beperken. We zullen steeds weer ons hart en ons begrip van de situatie moeten openen om tot waarheid te komen. Hoewel bewustzijn onveranderlijk is beweegt het dagelijkse leven zich voortdurend.

Wordt niet afhankelijk van de instituten en verhalenvertellers zelf. Een tijdelijke samenvloeiing is onvermijdelijk, maar vroeg of laat kom je hopelijk op je eigen benen te staan. Kom tot een eigen verhaal, ervaar je kracht en deel het. Zo blijft de mensheid voortbestaan. Blijf open voor alle verhalen, het is een creatief en dynamisch geheel. We doen het samen. Samen doordringen in liefde.

Wat betekent dit moment of deze situatie in jouw leven voor jou? Er is uiteindelijk niemand die jou een bevredigend antwoord kan geven.

Waarheid is dat wat er NU is.
Veel mensen weten al dat ze God of Eenheid zijn. Het gaat dan om het verder onderzoeken van dualistische overtuigingen die heel diep zitten. Wat zijn je gevoelens en gedachtes ten aan zien van spirituele bevrijding? Wat zijn je gedachtes en gevoelens bij het nastreven van wereldse verlangens? Wat is de relatie tussen deze twee werelden? Kunnen ze samenvallen of sluiten ze elkaar uit? Hoe kom je van een egoïstisch verlangen wat objecten naar zich toe wil trekken naar een fris avontuurlijk verlangen om te geven?

Hoe simpel is het om telkens weer via het volledig en open ervaren van dit moment tot het besef te komen van wat je bent? In mijn ervaring is het steeds weer een spelen met energie. Een soort alchemie. Het goud is het vinden van de innerlijke vrede, stilte en harmonie. Deze compleetheid in de beweging van het dagelijkse leven ervaren maakt van het aller hoogste het aller gewoonste.

Inquiry

De ultieme realisatie is eindeloos vloeiend

Ik ben kennendheid en ik wil weten

Jij bent eindeloos, dus inquiry is eindeloos. Van lijden, aanwezigheid, het wakker worden van bewustzijn, het ervaren van essenties, jezelf ervaren als bewustzijn, de realisatie van het Absolute, de onvermijdbare spirituele onverschilligheid, het gewone zien in het allerhoogste, het in de wereld brengen van innerlijke vrijheid in actie, de liefde voor het fysieke leven met verlangens en sexualiteit, het integreren van het indivduele….

Non dualiteit is alles tegelijk.

Het houdt niet op. De waarheid is wat er is op dit moment in jouw leven gebeurt. Dit moment is altijd de ingang naar de ultieme realisatie. Inquiry komt voort uit een nieuwsgierige en een open houding. Uit een werkelijk niet weten. Een voorbijgaan aan jouw hoogste perspectief. Er is geen grond, doel of eindpunt. Er is nu.

Het samen doen van inquiry is van grote waarde en invloed op wat je ervaart als individu. We zijn verbonden. Leraren zijn naast het delen van hun innerlijke kennis een leerling van hun studenten en het onderzoek. Groepen ontwikkelen zich op een eigen wijze. Zo is het ook voor verschillende spirituele gemeenschappen.

Sta open voor elk perspectief, elke pijn, elk persoon, elke leraar, elke groep. De ultieme realisatie heeft geen einde. Jij hebt geen einde.

Inquiry

Instructies voor Inquiry

Essentiële kwaliteit is een vorm van bewustzijn. De term heb ik overgenomen uit het werk van AH Almaas (Soefisme/object relatie psychologie/Diamont approach). Essentiële  kwaliteiten zijn de bouwstenen van het lichaam en de menselijke geest. Om essentiële kwaliteiten te ervaren is het doorgaans nodig om eerst te leren voelen en een zekere zelfregulatie in de wereld hebben.

Tijdens inquiry werk ik met de techniek focussen en gaan we de meeste essentiële kwaliteiten apart ervaren. Dit is de rijkheid van het leven en van Zelfrealisatie. In het dagelijkse leven komt de essentiële kwaliteit op die op dat moment nodig is.

De verwerkelijking en integratie van deze fijnzinnige essentiële kwaliteiten geven een ervaring van een ‘compleet persoon’. De Persoonlijke Essentie. Deze persoon is autonoom, echt en is tegelijk zonder grenzen en afweer. Een persoon gemaakt van bewustzijn.

Als beeld van ‘compleetheid’ kun je een diamant nemen. Het is helder, transparant, onverwoestbaar, minutieus geslepen, een grote waarde en doet een beroep op ons gevoel van esthetiek. De complete mens is als deze diamant. Wanneer er licht (essentie) doorheen schijnt ontstaan er allerlei kleuren. Deze kleuren zijn de verschillende essentiële kwaliteiten. Essentiele kwaliteiten zoals; wil, liefde, kracht, ruimte, intelligentie, voeding, stilte, aanwezigheid, etc. Het bewustzijn is een enorme rijkdom aan kwaliteiten.

Hoe breng je iemand tot een ervaring van essentiele kwaliteit? 
Mijn ervaring tijdens de inquiry is dat ik vanuit het vertraagde focusbewustzijn bij iedereen bij de essentiele kwaliteiten kan komen. Ik begin bijvoorbeeld bij een ‘goed’ gevoel in het lichaam en vraag of de client dit kan uitbreiden over het lichaam. Meestal gebeurt dit vanzelf en soms een klein beetje. In deze ervaring ga ik dan zoeken naar een ingang. Meestal gebruik ik de essntie ‘aanwezigheid’, omdat dit de makkelijkste ingang lijkt te zijn. Maar versmeltende liefde, leegte en sereniteit zijn ook meestal toegankelijk.

Door de mentale beschrijving van een essentiele kwaliteit te geven kom je eerst zelf bij de ervaring en daarna neem je de client mee. Als het goed is komen jullie in dezelfde sort ervaring. Je kunt dit checken door de ander zijn of haar ervaring te laten beschrijven. Is die anders, dan kun je die volgen. Waar het omgaat is dat er een versmelting ontstaat waarin je samen op reis bent. Hier kun je best tien minute voor uit trekken. Dit deel van de inquiry komt na het focussen en de sessie kan dan makkelijk veertig minute tot een uur duren. Neem de tijd en zie het al seen gezamenlijke meditatie.
Het resultaat van het ervaren van de essentiele kwaliteiten zijn ervaringen van compleetheid, ruimte en sereniteit. Vanuit deze ervaring is het eenvoudig om naar ervaringen van eenheid en bewustzijn zelf te gaan. Eerst vraag ik de client de ervaring van eenheid en/of bewustzijn als. een object te benaderen. Wanneer dat helder te ervaren is komt de belangrijke stap om jezelf als die eenheid of bewustzijn te ervaren. Dit is een omslag van identiteit. Hier stopt elk zoeken. Hier kun je vervolgens een paar minuten blijven en beiden genieten van deze staat. Door de client vanuit daar te laten spreken na een paar minute vestigt het bewustzijn zich. Het is een wennen aan jezelf als bewustzijn. Mensen floepen er dikwijls uit door een gedachte of iets anders. Breng zed an met geduld weer naar de eerste essentie en vandaaruit opnieuw de omdraaiing maken.

Liefde (fysiek te ervaren rond het hart).
Het is een zoete lichte aanwezigheid. Liefde bestaat uit een synthese van waarheid en vreugde. Liefde is bewustzijn wat meer in het hart dan in het denken wordt ervaren. Meer in de borst dan in het hoofd.

Aanwezigheid (ik ben).
Aanwezigheid is bewustzijn. Levendig fris subtiel bewustzijn. Het is de eerste reflexie van essentie in de waarneembare wereld. Het is het medium waardoor alles waarneembaar wordt. Het is (net als alle andere essentiële kwaliteiten) ‘wat je bent’. Aanwezigheid is ook zelfbewustzijn, bewustzijn wat zich elke seconde richt op zichzelf.

Gewaarzijn.
Er is een dualiteit in de eenheidservaring. Objecten worden waargenomen en er is tegelijk de gewaarwording dat alles een is. Gewaarzijn is een reflectie en tegelijk essentie zelf.

Ruimte of leegte.
Het is als een kijken of voelen in een sterren loze (zwarte) ruimte. Oneindige diepte zonder grenzen. Ruimte maakt alles klein in een eindeloos uitdijend perspectief. Er ontstaat een kwaliteit van ruimte en expansie in het waarnemen van elke sensatie. Alle conceptuele betekenis is weg.

Creatieve Dynamiek.
Alles beweegt. Wanneer je in stilte bent is er nog steeds een volheid en frisheid. Een ervaring heeft altijd een energetische beweging. Deze onderliggende kracht is dat wat ons en het leven beweegt.

Stilte.
Een onbeweeglijke ondefinieerbare en solide bewustzijn zonder inhoud. Het is gevuld met onzichtbare kracht en ruimte.

Sereniteit.
Een kalme gelijkmoedige aanwezigheid. Een onbeweeglijke aanwezige rust waarin alles verschijnt en verdwijnt. Het heeft een verkoelende ontspannende kwaliteit. Er is meestal ook een gevoel van ruimte, rust en stilte te ervaren wanneer deze essentie er is.

Vreugde.
Vreugde is een levendige warme opgewonden substantie. Ook dit doordringt het hele lichaam. Vreugde heeft niets te maken met pijn of genot. Genot en plezier zijn geen vreugde. Het is mogelijk om pijn en/of genot tegelijk met vreugde te voelen. Vreugde overstijgt elk gevoel. Vreugde heeft te maken met openheid in het moment. Vreugde ontstaat in het aanwezig zijn zonder een hechting aan een of andere voorkeur. Vreugde is een genieten om niets.

Wil (fysiek te ervaren in de buik).
‘Wil’ is een geaarde, solide, onverwoestbare substantie vol vertrouwen. ‘Wil’ is de innerlijke beweging die zich uitdrukt. De drijvende kracht van het universum.

Versmeltende liefde.
Versmeltende liefde heeft een smeltende kwaliteit. Dat heeft te maken met het verliezen van grenzen en een samenvallen met de omgeving. Een zachte uitdijende versmeltende substantie. Er is geen afweer en geen afgescheidenheid. Deze ervaring brengt een dieper loslaten en een kwetsbare overgave te weeg in het lichaam. Het voelt alsof je je eigen voeding bent. Volledig vervuld in zichzelf.

Gepassioneerde liefde.
Gepassioneerde liefde is een krachtige, alles consumerende, extatische substantie. Het voelt alsof je wordt meegenomen door een storm. Je voelt een lustige gepassioneerde vurige energie. Alsof je hele wezen in de brand staat. Er is hier geen verschil in verlangen, geven en ontvangen. Alles is vuur. De liefde voor het leven.

Compassie.
Compassie is een invoelende capaciteit die nodig is om pijn te aanvaarden en te voelen. Bij jezelf en anderen. Het is de substantie die een liefhebbende vriendelijkheid is. Zonder afkeer en defensiviteit. Het is een liefdevolle houding.

Kracht.
Zachte, transparante, doordringende, onverwoestbare aanwezigheid. Het penetreert het hele lichaam op alle niveau’s van functioneren. Het geeft het organisme een gevoel van zekerheid, vertrouwen en waarde. Het is de voeding om te functioneren. Zwakheid en inferioriteit zijn niet meer dan het onbewustzijn of de afwezigheid van kracht.

Waarde.
Er is een warm gevoel van waardevol zijn zonder iets te doen, te zijn of te betekenen. Het is de waardigheid van een koning. Een innerlijk gevoel van koninglijkheid. Er zit iets in van kracht en statigheid. Het is de essentie in het gevoel van ‘het waard zijn’ of ‘zingeving’.

Intelligentie.
Het een substantie van zuiver licht die het mogelijk maakt om briljant te zijn. Er is een eindeloos integrerend begrip en een sensatie van alwetendheid zonder te weten. De aanwezigheid is zo fijnzinnig; als een zwaan die melk met honing drinkt en de capaciteit heeft om de honing van de melk te scheiden. Een onderscheidingsvermogen met een koninklijke kwaliteit.

Alwetendheid.
Dit voelt aan als een alles weten en tegelijk een volkomen niet weten. Het heeft iets onoverwinnelijks. Wanneer het vastgegrepen wordt door bewustzijn vervormt het zich naar narcisme, valse macht en superioriteit. Dit benoem ik specifiek, omdat ik zie dat veel briljante mensen en leraren in deze valkuil belanden. Ze maken de essentie persoonlijk. De essentie zelf is een gevoel van onpersoonlijke grootsheid en tegelijkertijd ruim, sereen en krachtig.

Briljantie.
Briljantie is zuiver licht; als een reflexie van zonlicht in een spiegel die op zijn helderste punt vloeibaar is gemaakt. Een schitterende oogverblindende substantie die alles doorschijnt. Het is de grondstof voor intelligentie.

Leiding.
Leiding heeft een gevoel van richting en waardigheid. Er hoeft niet perse een duidelijk doel te zijn, maar het heeft wel de concentratie om een doel te halen en door te pakken. Essentie Leiding wordt ondersteund door kwaliteiten zoals; ‘wil’, ‘kracht’ en ‘intelligentie’.

Autonomie.
Autonomie is een besef van uniek zijn zonder de versmelting met het geheel te verliezen. Het voelt aan als gesepareerd (gescheiden van de alles), geindividueerd (een eigen waarde) en volledig versmolten met het geheel. Het voelt krachtig, in verbinding, onafhankelijk, aanwezig en echt.

Verdriet.
Een diepe ervaring van verlies. Het is een zachte liefdevolle zwaarte rondom de hartstreek. In de essentie verdriet is er ook een vol gevoel van ruimte te ervaren.

Persoon van Zijn.
Een gevoel van eigenheid zonder grenzen. Het is niet gekoppeld aan een verleden of toekomst. Een gevoel van identiteit in het nu. Het is een soort orgaan waarmee je persoonlijk contact kan maken en de ander kunt aanvoelen in zijn of haar essentiële kwaliteiten. Het is iets intiems met jezelf.

Je kunt bovenstaande lijst zelf aanvullen met je eigen ervaring en rijkdom.
Zoals je misschien gemerkt hebt tijdens het lezen en ervaren lopen de essentiële kwaliteiten en dimensies voortdurend in elkaar over en toch zijn het unieke en aparte substanties. Het leven brengt steeds de juiste substantie aan het licht die nodig is om te reageren op het leven. Essentiële kwaliteiten zijn als de honderden hindoeïstische goden. Elk god is een onpersoonlijke essentie en is apart te aanbidden. Het is een voortdurende overgave aan het leven die deze essentie helder en echt maakt. Het ontdekken van innerlijke essentiële kwaliteiten met behulp van inquiry (wakkere meditatie) geeft een stevige basis aan ‘de persoon’. Er zijn geen handelingen of situaties van buiten nodig om je ‘compleet’ te voelen.
Het stappenplan in het kort.
1.Pas een paar minuten focussen toe door een felt sense te ervaren
2.Kies een essentie en onderzoek de subtiliteit ervan. De essentie is in deze stap een object en jij de waarnemer. Er ontstaat ruimte, sereniteit en aanwezigheid.
3.Ervaar jezelf vervolgens als deze essentie. De essentie (object) valt nu samen met de waarnemer. De ervaring gaat gepaard met een subtiele omdraaiing van je identiteit; jij bent bewustzijn.
4.Vraag jezelf vanuit deze identiteit of ervaring; waar komt dit vandaan?
5.Huh……

Op een gegeven moment is dit stappenplan overbodig en gebeurt de zelfherinnering elke seconde direct.

Absolute, Inquiry, Verslaving

Interview met mezelf

Het is net als hout en vuur. Het vuur komt voort uit het hout, maar is geen hout. Ze zijn afhankelijk van elkaar.

I Heeft u wel eens stress of weerstand?
F De hele tijd
I….

I Heeft u wel eens relatieproblemen?
F Oh ja hoor, vaak genoeg

I Hoe gaat u om met leegte?
F Dat is een leuke vraag. Er zijn vanuit mijn perspectief verschillende soorten leegtes. Als ik het eenvoudig houd dan zijn er twee; een volle complete vorm van leegte en een deficiënte vorm van leegte. Een gewone dag is in mijn beleving erg leeg. De complete leegte heeft niets nodig die is helemaal vervuld van zichzelf. Het lichaam beweegt vroeg of laat naar een deficiënte leegte. Dit kan puur fysiek zijn door een te kort aan bepaalde stoffen in het lichaam. Zo voelen honger en een te kort aan suiker ook aan als leegte. Deficiënte leegte kan ook voortkomen uit een emotionele vorm. Bijvoorbeeld een gebrek aan verzorging of steun in het verleden wat zich in het moment vertaald als een gevoel van te kort of minderwaardigheid. Vormen van deficiënte leegte worden vaak gevuld met kopen, eten, sex, macht, werken en allerlei andere activiteiten. Ik ken ze allemaal. Zo kunnen verslavingen ontstaan.

De kunst is om bij de deficiënte vorm van leegte te blijven met een open houding. Het is een tijdelijke toestand die iedereen kent, hoe verlicht ook. Iemand die zegt dat die dat niet meer heeft geloof ik niet. Mocht het wel zo zijn dan doe ik meteen afstand van mijn suggestie dat ik gerealiseerd ben. Voor mij is Zelfrealisatie simpelweg dat ik weet wat ik ben. Bewustzijn. Bewustzijn neemt alles waar zonder enkele voorkeur.

In de periodes met complete leegte is er een genieten. In meditatie is de complete leegte er in een paar minuten. daar is niet zoveel aan de hand. Dat heeft uitlopers naar extase. Maar ook deze toestand eindigt en is tijdelijk. Ik heb als persoon natuurlijk wel een voorkeur voor de extase, maar ik heb me er nooit aan gehecht. Wanneer er een hechting aan een voorkeur is ontstaat er vroeg of laat een intens lijden. Laat alles komen en gaan en richt je op Bewust Zijn.

I Al die problemen rondom weerstand, relaties en leegte blijven. Wat heb je dan aan verlichting?
F Niet veel,niets eigenlijk.

I Bewustzijn is onkenbaar. Om ermee in contact te komen gebruik ik een eigenschap van Bewustzijn zoals die zich aan mij voordoet. Zoals moeiteloosheid of liefde. Is er nog een andere manier waarop ik die toenadering tot Bewustzijn kan realiseren?

F Er zijn meerdere mogelijkheden zoals zonder twijfel aannemen dar je niet het lichaam, denken en voelen bent. En de vraag wie ben ik? stellen werkt bij mij goed, er is dan directe herkenning.

Bewustzijn is onkenbaar en tegelijk het kennen zelf waardoor het op een bepaalde manier wel te kennen is. Direct. Dit besef dringt in het ervaren van lichaam, denken en voelen door. Dan is er alleen de aandachtsverplaatsing van het ervaren naar dat besef. Wanneer dat besef sterk en twijfelloos is dan stoppen de vragen. De vragen over hoe te leven in relatie, werk etc. blijven doorgaan. Daarin is het referentiepunt ook steeds weer afstemmen op het besef wat je bent.

I Wilt u nog eens kort uitleggen hoe u de verhouding tussen bewustzijn en ego beleeft?

F Het antwoord op deze vraag is afhankelijk van  de definitie van het ego. Stel dat jouw definitie van het ego de doener is dan zou ik zeggen; de doener blijft, alleen geeft het zich over aan iets Absoluuts (het besef wat ik ben) en laat daarmee elke verwachting aan een resultaat los. De doener wordt gedaan. Ik ervaar mezelf vanuit deze context als verschillende gedaantes, soms als stromend en moeiteloos, soms als compact persoonlijk, soms als ondefinieerbaar afwezig.

Ik definieer het ego meestal als een proces wat de lichamelijke informatiestroom regelt. Dat is er gewoon en dat is geen probleem. Het bestaat dan uit lichamelijk waarnemen, registreren, aanpassen aan de omgeving, etc. Wanneer het te veel opzichzelf/lichaam gericht raakt is het alleen maar bezig met genot nastreven en pijn vermijden. Het gaat er steeds weer over waar kijk ik heen?; naar het Absolute of naar de beperktheid. Het blijkt steeds maar weer dat het leven moeiteloos zorgt voor het lichaam en daarmee het ego en de doener. Je kunt als ego of doener dus helemaal ontspannen en alles laten gaan zoals het gaat. Wanneer die ideeën ontspannen wordt het zicht helder.

Vanuit de dimensie/ het besef van wat ik ben is er geen ego of doener. Dat is ook waarheid. Het gaat dus schijnbaar spelen wanneer het lichaam in beweging komt en de aandacht daar heengaat. Dan ontstaat er een doener die over zichzelf na denkt. Allemaal informatie om te overleven. Ik zie het als twee dimensies die tegelijk leven en elkaar beïnvloeden. Het is een geheel. Is er te veel aandacht op het lichamelijke dan wordt dat je identiteit, is er aandacht voor bewustzijn zelf is dat je identiteit. Wanneer je de hechting aan een voorkeur opgeeft dan beweegt de aandacht zich vrij van de ene naar de andere pool, terwijl je in essentie altijd weet dat je Bewustzijn of het Absolute bent. Dat is een feit. Daar kom je altijd weer terug, dat is een weten.

Wanneer de aandacht vrij beweegt zijn er dus allerlei verschillende of aanvullende realisaties van eenheid.

F Laten we de boel is omdraaien. Waaruit kun jij afleiden dat jij niet Zelfgerealiseerd ben?

I Dat weet ik eigenlijk niet. Ik besef me dat er in mijn geval inderdaad een reeks realisaties zijn. De één dieper dan de ander. Dus zelfrealisatie is niet één ding.

I Ziet u dat ook zo?

De Absolute realisatie is voor iedereen en altijd hetzelfde. Dan heb ik het over het onveranderlijke besef wat je bent. De ervaring en uiting is wisselend per moment en per persoon. Dit beweegt van ruimte, extase tot pijn en weerstand. Daarin zitten ook al jouw verschillende realisaties. Die blijven veranderen en verdiepen. Die doen er wel toe, maar het eindpunt en beginpunt ervan is altijd Bewustzijn of het Absolute.

I Wilt u nog een keer uitleggen waarom realisatie/verlichting lichamelijk is?

F Het hele realisatie vraagstuk komt voort uit het lichaam. Zonder lichaam was die hele vraag of verlangen er niet. Dus ze gaan altijd samen. Een andere invalshoek is dat alles gemaakt is van de substantie die ik ben, het lichaam is bewustzijn en kan zich dus realiseren wat het is. In dit kader heb ik ontdekt dat het subtiel ervaren van lichamelijke sensaties het lichaam ontspant en de waarneming in zekere zin vertraagt. In deze vertraging of subtilisering van het ervaren kom je direct bij Bewustzijn uit. Heel simpel. En Bewustzijn is weer niet lichamelijk.

Het is net als hout en vuur. Het vuur komt voort uit het hout, maar is geen hout. Ze zijn afhankelijk van elkaar.

F Om even terug te komen op je eerste vragen of ik nog weerstand en problemen heb. Ik zie steeds maar weer bij mezelf en anderen dat de richting waarheen gekeken wordt bepaald wat de problemen en de stress zijn. In somatic experience gaan ze er bijvoorbeeld vanuit dat het trauma een enorme zuigkracht heeft. Het zuigt de aandacht steeds weer in de pijn en het lijden van oude structuren. De oplossing vanuit de somatic experience zienswijze is wanneer je opmerkt dat er iets begint te zuigen je de aandacht bewust verplaatst naar het waarnemen in het hier en nu. Dit brengt weer leven in de brouwerij en er ontstaat kracht. In eerste instantie is dat de vecht en vlucht beweging en later een ontspannen reageren in het moment. Het leven zou je als een voortdurend trauma kunnen zien en het is steeds de vraag ben ik er in opgezogen en kijk ik wel de juiste kant op?

Kijk je naar samenzweringen, ervaar je angst, kijk je naar de onderdrukking, ervaar je machteloosheid, kijk je naar problemen, ervaar je stress, kijk je naar mogelijkheden, ervaar je ruimte. Waar kijk je heen? 

Mijn suggestie is steeds maar weer dezelfde; richt je aandacht via het lichamelijke waarnemen van sensaties op Bewustzijn zelf en alles wordt duidelijk. Ook wat jouw bijdrage als persoon in het leven kan zijn.

I Ik begrijp het nu helemaal. Ik ben Bewustzijn en dat is de Kennenheid zelf. De eerste waarneembare ervaring is de Aanwezigheid in of rondom mijn lichaam en alles wat daarna komt is persoonlijk en extra.

F En als dat niet waar is?

I …….

Inquiry

I dens I fixatie (identificatie)

De meeste vragen gaan in essentie over de identificatie van bewustzijn (wat je bent) met lichaam, denken en voelen (verhalen en drama).  De meest efficiënte uitweg is de conceptloze aanwezigheid (ik ben).

Identificatie gebeurt onbewust en is niet te voorkomen. Wat wel bewust kan gebeuren is steeds weer terug gaan naar de conceptloze aanwezigheid. De kracht van de herhaling.

Ik gebruik hier de techniek focussen voor, omdat het alles insluit en een simpel stappenplan geeft voor het lichaam, denken en voelen. Het resultaat is elke keer weer een ervaren van ik ben, andere essenties en jezelf als bewustzijn. De sessies zijn niet langer dan dertig minuten.

Wat in veel gevallen niet werkt is om het verhaal en het drama te onderzoeken. De oplossing komt niet voort uit de verwarring. Wat wel helpt is om steeds weer uit de verwarring te stappen. Een 1 stap methode. Ik weet inmiddels dat iedereen een eigen ezelsbruggetje kan en moet ontwikkelen. Onafhankelijk van opleiding, kennis of spirituele ervaring is het voor iedereen in korte tijd mogelijk. Na het kennen van het persoonlijke ezelsbruggetje die bestaat uit een specifieke aandachtsverplaatsing en unieke woordkeus komt het simpelweg aan op de liefde en focus die iemand heeft om dit toe te passen. Ik noem het Zelfherinnering. Die focus en liefde zijn er of niet.

Het vreemde is dat het denken vaak een verlangen denkt te hebben en dat de praktijk laat zien dat het niet zo is. Dat is dan de fase van de ontvouwing, dat wat er is. Er is nog geen werkelijke interesse van binnenuit. Er is een mentale voorbereiding. Dat is niet goed of fout. Het is de waarheid van dat moment.

Er is iets onverklaarbaars in het zoeken. Het verloopt op een natuurlijke en eigen manier. De enige frustratie is dat het niet verloopt zoals iemand denkt of wil dat het verloopt. En dat komt voort uit een mentale projectie van wat er over is gehoord of gelezen. Laat elk resultaat van je inspanning en denken over zelfrealisatie los.

Er is geen uitweg of iemand die jouw proces kan versnellen. Een leraar kan je helpen om te herinneren wat je bent. Wanneer het blijft hangen dan blijft het hangen. Zo niet, dan niet.

Ik maak het nog simpeler voor jou als bewustzijn en moeilijker voor jou als het denken;

Op het moment dat de identificatie wordt gezien is het vrij.

Ik ben, Inquiry

Concentratie

Je bent goed bezig en je kunt er nog een schepje bovenop doen.

Het moment dat je in meditatie zit en de aandacht zich vereenzelvigd met bewustzijn is er verlichting. Er is compleetheid en een ervaren wat je bent. Het moment dat bewustzijn zich identificeert met het lichaam, denken of voelen ontstaan er meestal vormen van inadequatie en stopt de verlichting. Het doel is het trainen van verlichting. Dit kan grofweg op drie manieren;

1.onmiddellijk zien wat je bent
2.de aandacht voortdurend en actief richten op de aanwezigheid in het moment (ik ben)
3.alle inadequate patronen er laten zijn en onderzoeken wat de kern is

Alledrie de  manieren kunnen door elkaar gebruikt worden.

Het is ook belangrijk om aan bepaalde normen en waarden aandacht te besteden. Ik denk dan aan; eerlijkheid, soberheid, naastenliefde en actie (het verbeteren van het dagelijkse leven voor ieder levend wezen). Deze geestelijke structuren (Dharma) zijn onderdeel van de verlichting. Wanneer je tegen deze structuren in gaat blijft de geest egoïstisch en onrustig en kan het zich niet concentreren op het bewustzijn zelf.

De humor, actie en lichtheid ontstaan vanzelf.

Inquiry

Totale kwetsbaarheid

Absorptie van Egostructuren in Zijn.
Egostructuren dienen om het lichaam te laten overleven en ontstaan in het gevoelsidee van afgescheidenheid. Vanuit de beleving van afgescheidenheid gaat het lichaam zich aanpassen en beschermen. Afgescheidenheid is dan ook niet slecht.

Ego is een zelf organiserend proces wat de energie en informatie stroom in het lichaam reguleert (zelfregulatie). Ego komt voort uit het hele lichaam en de relatie met de omgeving. De zelfregulatie gebeurt door een voortdurend proces van waarnemen en beïnvloeden. Dit gebeurt vanzelf.

Nadat de egostructuren evenwichtig zijn georganiseerd kunnen afweermechanismes die iedereen in meer of mindere mate heeft (bv. borderline, narcisme en schizoïde patronen) verder oplossen. De egostructuren blijven bestaan alleen nu zonder afweer. Er ontstaat een kwetsbare intieme persoonlijke essentie waarmee iemand in het leven staat. Deze persoonlijke essentie met een specifieke gevoelstoon is een resultaat van de vele verinnerlijkte object relaties en andere (karmische) informatie. Het maakt het individu uniek en een gift aan de wereld. Tegelijk is er de onpersoonlijke dimensie van Zijn en de bron, het Absolute.

Laag voor laag, moment tot moment is er een beweging van afgescheidenheid, weerstand en een oplossen in Zijn. Dit oplossen is een eenheidservaring. Het steeds weer bewust zijn en doorvoelen van weerstanden die opkomen in deze eenheidservaring of leegte is het echte spirituele werk.

Weerstand is te vergelijken met een harde donkere subsantie rubber. Impulsen die als te veel worden ervaren botsen tegen deze rubberachtige substantie en komen niet binnen. Door zelfinquiry wordt de afweersubstantie steeds minder. Impulsen worden opgenomen en verwerkt. De rubberachtige substantie wordt steeds transparanter. Zo kun je misschien een transparante rubberachtige subsantie voorstellen die overal in het lichaam aanwezig is en toch nauwelijks voelbaar is. Er is een subtiele terughoudendheid in het systeem. Wanneer de kwetsbare persoonlijke essentie een onverwachte of pijnlijke impuls voelt naderen wordt de onzichtbare weerstand compact en vormt het een pantser. De persoon trekt zich terug achter deze sluier van weerstand en dit zorgt voor een gevoel van (subtiele) verharding en een afgescheiden Zijn. Er is geen open contact.

Door deze nauwelijks voelbare weerstand steeds weer bewust te zijn kan de persoon zich openen. Er ontstaat een mogelijkheid van radicale eerlijkheid en openheid. De kwetsbare intieme persoon is open en transparant. Het voelt alles en is in contact met zichzelf, Zijn en de ander. Het heeft de kracht en de moed om alles te ontvangen en zich te volledig te uiten. Zonder strategie of hechting aan een resultaat.