fbpx
Browsing Category

Zelfregulatie

Ontspannen, Zelfregulatie

Extase maken

Genieten, extase en bliss liggen dichtbij angst en verlangen

Tijdens focussessies kom je vanaf de bodily shift (stap 8) in directe ervaringen van ruimte en opluchting. Wanneer je jezelf daarna als een essentie gaat ervaren heeft dit een extra ontspannend effect in het lichaam. Wat er kan gebeuren is dat het lichaam zich via ontspanning en genieten naar extase beweegt. Extase is een lichamelijke extreem genietende ervaring. Het heeft iets sexueels en kan zelfs ondraaglijk aanvoelen. Bij mij begint het meestal vanuit de buik.

Wat ik tegenkom in sessies en bij mezelf is dat angst zich om kan vormen tot extase. De kern van angst is een opwindende sensatie. Dit kan als een gevaar waargenomen worden of als een avontuur. Het is dezelfde energie, alleen de beleving ervan verschilt. Wanneer het lichaam de impulsen niet kan wordt het ervaren als gevaar. Wanneer het lichaam de ervaring kan dragen (containment) wordt het omgevoeld naar iets positiefs ervaren.

Angst, verlangens, contact en weerstand zijn ingrediënten voor extase. Het gaat erom hoe je de ingrediënten gebruikt. Het aanmaken van essentie en extase is eenvoudig en is een soort alchemie.

Het is net alsof je goud kunt maken met wat je al hebt.

Mijn ervaring is dat wanneer het lichaam geen weerstand meer biedt tegen de ervaring er een proces op cel nivo plaatsvindt wat de beleving of substantie van extase aanmaakt. Wanneer er geen weerstand meer is, stopt de beleving en scanning van gevaar. Het lichaam gaat anders functioneren en er ontstaat ruimte om zichzelf te helen. Helende energie is van nature aanwezig in het lichaam. Wanneer je deze weg door oefening gaat herkennen kun je dit in jezelf herhalen.

Het aanmaken van extase is dan net als het horen van je naam. Gedurende de dag ben je jezelf niet bewust van je naam, maar wanneer iemand je roept gebeurt de alertheid vanzelf; he dat ben ik. Zo is het ook met het gevoel van extase. Wanneer je er met bewustzijn op focust is het er in vijf minuten.

Zelfrealisatie is de realisatie van jezelf als Kennendheid. In deze realisatie verdwijnen tijd, ruimte, dualiteit en onveiligheid. Dit heeft ook als effect dat er ruimte ontstaat voor extase. Je bent je net als extase niet de hele dag bewust van jezelf als Kennendheid en toch is het altijd dichtbij. Sterker nog, je bent het.

Zelfregulatie

Gewoon doorgaan en blijven staan

Gewoon doorgaan en blijven staan leiden naar essentie

Mijn belangrijkste tip aan mensen en aan mezelf is gewoon doorgaan en blijven staan vanuit zachtheid. In het dagelijkse leven gebeuren allerlei onprettige dingen. Crisissen op het werk met collega’s, scheidingen en ruzies met geliefden, lichamelijke ongelukken, stress rondom geld, etc. De kunst is steeds weer om bij de felt sense van de situatie te blijven, er hallo tegen te zeggen en actie te laten ontstaan vanuit rust. Door de felt sense te ervaren van de situatie is er betrokkenheid en afstand. Er vormt zich vanzelf een passende re-actie.

Wanneer ik een heftig meningsverschil heb met mijn baas of collega dan geeft dat stress. Vooral de hiërarchische relatie kan dagelijks veel stress geven; een angst om mijn baan te verliezen, geen huis meer te hebben, mijn gezin niet te kunnen verzorgen, dood te gaan. Er kunnen allerlei fantasieën ontstaan over weg gaan, opgeven, vechten, doodmaken, etc. Dat zijn gezonde lichamelijke stress reacties (fight, flight, freeze of collapse). Ik hoef daar niets mee. Alleen ervaren. Mij heeft het altijd een goed gevoel gegeven om rustig door te gaan en te blijven staan in mijn overtuigingen. Buigen wanneer ik het verkeerd heb, blijven staan wanneer ik overtuigd ben van mijn gelijk. Er komt vanzelf een situatie met een oplossing.

Ik laat de criticus, gevoelens van schaamte, schuld, haat en wraak komen en gaan. Ze mogen er zijn, om het eenvoudige feit dat ze er toch al zijn. Niet direct reageren op pijnlijke situaties brengt rust. Om leren gaan met innerlijke stress is in mijn overtuiging het beste wat ik mezelf kan geven. In stress een stapje terug en naar achteren leunen.

Het omgaan met stress heb ik vooral geleerd door het veel doen van zweethutten, aum meditatie, verbonden ademen in koud water en ander lichaamswerk. Het is me opgevallen dat de stress oploopt tot het nivo van opgeven en slachtofferschap. Wanneer ik enkele minuten in deze sensaties verblijf komt er een zachte kracht vrij die alles kan dragen. Dit is een fysieke ervaring. In de zweethut voelt het lichaam geen hitte en benauwdheid meer, in de aum meditatie ontstaat een ongekende kracht (second wind) en in het koude water voelt het lichaam na enkele minuten geen koude meer. Het lichaam heeft een enorme kracht en vermogen tot aanpassen. Deze ervaringen maken van de stress in het dagelijkse leven een lachertje.

Niet meteen de handdoek in de ring gooien bij elke tegenslag. Het verblijven in machteloosheid, pijn of andere onprettige stressgevoelens zijn makkelijk te dragen. Ik zie het dagelijkse leven dan als een zweethut. Het lijkt soms alsof het niet te dragen is en dat ik er onder bezwijk, in elkaar klap of dat het nooit meer goed komt. Dat is het moment van meditatie, dat is de test. Wanneer ik onder dergelijke druk simpelweg blijf staan is er niet veel aan de hand. Naarmate de tijd verstrijkt verandert de situatie. Dat is altijd zo geweest.

Blijf staan, ervaar de stress en doe niets totdat er een twijfelloze impuls ontstaat. Probeer het eens uit.

Voorbeelden.
Ik kan me nog herinneren dat we als organisatoren van het Open UP festival na vijf edities geen geld meer op de bank hadden. Er was geen opstart kapitaal voor dat jaar. We waren als bestuur en groep vrienden zo overtuigd van de kwaliteit van het festival dat we zelf geld hebben ingelegd. We hadden ook kunnen stoppen dat jaar. Inmiddels is het een financiële gezonde organisatie die elk jaar een weergaloze week organiseert.

Na mijn scheiding kreeg ik allerlei gevoelens van weg gaan, opgeven, vluchten, uit contact gaan, etc. Ik ben erbij gebleven en in deze reacties blijven werken, in relatie met mijn ex gebleven en co-ouderschap blijven doen. Inmiddels is de situatie zo fijn en harmonieus dat had ik toen nooit kunnen vermoeden en is achteraf gezien gebeurt door te blijven en door te gaan. We wonen nu honderd meter van elkaar en er is een uitgebreid familieleven.

Op mijn werk kreeg ik meerdere aanvaringen met leidinggevenden. In deze situatie kwamen er ook allerlei reacties van opgeven, ziekmelden, de boel saboteren, juridische strijd, etc. Door hier niet aan toe te geven te blijven staan in mijn visie en kracht veranderde de situatie altijd in harmonie en nieuwe mogelijkheden. Ik werk inmiddels al zestien jaar voor deze organisatie. Op de huidige werkplek word ik gewaardeerd voor de eigenschappen die op een andere plek juist verguist werden. Zo gaat dat in het werkende leven, de ene baas vind mij uitstekend en de andere vindt mij super slecht, terwijl ik niet of nauwelijks verander.

Het uit de kast komen voor mijn verlichting en het focussen bracht in het begin veel weerstand in mijn spirituele vriendenkring. Verlichting is moeilijk en onbereikbaar is ergens het onuitgesproken idee. Door er in te blijven staan en mijn doel en realisatie trouw te blijven veranderen allerlei meningen van mensen om mij heen en zet de bekendheid van de focustechniek rustig door.

We waren verdwaald in de bergen in India. Er was niet veel keuze, doorgaan. De weg was via uren klimmen, uitgeput raken en dalen. In het dalen bij een afrond terechtkomen en weer uren klimmen. Om de beurt waren we uitgeput en vol overlevingsenergie. Er was geen eten en geen water. Drinken uit de rivier. Slapen aan de oever. Totdat we na twee dagen weer een hutje zagen en iemand die ons botermelk gaf.

In Marokko in de woestijn waren we met gids in een zandstorm de weg kwijt. Ogen vol zand, te weinig water. Water is daar echt als goud. Alles kon me gestolen worden, behalve vers water. Geen hand voor ogen kunnen zien. Uitgeput van het tegen de wind in lopen. Doorgaan.

Zelfregulatie

Pijn en stress

Compleetheid en verlichting is alles ervaren met het zwaartepunt op Kennendheid

Wanneer ik stress ervaar betekent het meestal dat ik de verkeerde kant op kijk. Dit geldt in alle lagen van de ervaring. Als Kennendheid kan ik mijzelf met van alles identificeren; gedachten, lichaam, het idee van een persoon, een functie, een rol, etc. Aandacht (gefocuste Kennendheid) gaat van nature naar de plek met de hoogste energie. Pijn, ongemak, stress, weerstand en lijden is opeengestapelde energie en trekken aandacht. In essentie geven deze sensaties aan dat er iets niet goed loopt. Praktisch gezien betekent het meestal dat ik de verkeerde kant op kijk.

Kijk eens in jouw leven waar er pijn en stress is. Hoeveel tijd en aandacht neemt dat in beslag? Wanneer je anders kijkt zie je waarschijnlijk ook dat zelfs je leven al gaat zoals je wenst. Het ligt er maar aan hoe je kijkt.

Op het werk kan het zijn dat mijn aandacht te veel gericht is op relatie met mijn baas die niet goed loopt. Dat kan zo’n focus krijgen dat ik vergeet wat mijn werk is en hoeveel steun er ligt bij mijn collega’s. Tijdens meditatie kan het zijn dat mijn aandacht naar pijn en/of gedachtes gaat. Ik vergeet dan dat er ook plekken in het lichaam zijn die goed voelen of mijn aandacht kan samenvallen met Kennendheid. De kern in beide gevallen is dat de aandacht zich vanzelf richt op dat wat pijn en verkramping veroorzaakt. Dat is een natuurlijk lichamelijk overlevingsmechanisme met de bedoeling het oplossen van de onbalans. Het oplossen wordt in eerste instantie door het denken gedaan wat meestal de boel juist verergert. Er ontstaan meer weerstand en het denken gaat meer denken. Dit is een gesloten systeem.

De kunst is steeds weer de andere kant op kijken. De aandacht actief richten op het innerlijke hallo zeggen tegen alle lichamelijke sensaties en er niets mee doen. De aandacht smelt dan vanzelf in Kennendheid. Dat brengt vervolgens lichamelijke en geestelijke balans. Kennendheid is onveranderlijke aanwezigheid en wanneer de aandacht samenvalt met Kennendheid verdwijnt pijn. Pijn is een oppervlakkige sensatie en makkelijke te ervaren. Het lijkt soms alsof het te veel is en dat het systeem het niet kan dragen. Dit is een T splitsing. De ene kant gaat naar slachtofferschap en lijden. De andere kant gaat naar meesterschap en vrijheid. In de lichamelijke aanvaarding van pijn en stress lost het op.

Deze inzichten en manier van leven kun je ontdekken met de vaardigheid Focussen. Dit is in mijn ervaring een praktische en eenvoudige manier om het hoogste van verlichting in de dagelijkse gang van zaken te ervaren.

Ik ben, Oefeningen, Relaties en sexualiteit, Zelfregulatie

Tao training

Verlangen brengt leven en stilte

Ik heb een dag getraind bij Reinout Eleveld. Dit heb ik meegenomen.

Oefening IK BEN (I-kracht).
Ontspan alle spieren in en rondom je ogen. Maak ze zacht. Wanneer je met zachte ogen kijkt val je niet aan en ren je niet weg. Laat deze ontspanning verdergaan over je gezicht. Ontspan alle spieren in je gezicht en vooral de kaakspieren. Laat het masker en alle contact vermijding smelten. Richt je aandacht dan op je oren en luister alert. Benoem wat je hoort en controleer of er gevaar is. Wanneer alles veilig is ervaar je de stilte achter het geluid. Ga vervolgens met je aandacht naar je hartstreek en denk of voel aan iemand die je liefhebt. Je bent niet alleen. We zijn samen. Dat is veilig. Open in je verbeelding een bloem, je hart. Ga dan met de aandacht naar je buik en ervaar je buik. Met inademen zet de buik uit, met uitademen zakt hij in. Hier voel je jouw kracht en vitaliteit. Nu ben je in IK BEN (conceptloze betrokken aanwezigheid).

Wanneer je deze oefening vaker doet, omdat je er een verlangen naar hebt, kom je steeds in de conceptloze zachte staat. Dit is zelfherinnering. Op een gegeven moment ben je het. IK BEN en het dagelijkse leven vallen samen. Er zit een enorme zachte kracht en gezondheidsontwikkeling in deze eenvoudige IK BEN ervaring. Je hoeft nergens je best voor te doen, je hoeft niets te weten, niet te vechten. De IK BEN is de deur naar het onzichtbare en toch ervaarbare innerlijke landschap. De ziel, het grotere, het onbewuste, het sturende. In communicatie met het innerlijke landschap ontstaan er vanzelf verlangens. Verlangens komen voort uit stilte. Elke spirituele beoefening komt voort uit een zacht verlangen. Niet uit discipline, wilskracht of concepten. Verlangen brengt je naar de stilte. Het is een levenshouding vanuit veiligheid, vertrouwen en creativiteit. Het gaat allemaal over ontspanning en meebewegen op de ontvouwing die toch al gebeurt.

Presentie gericht werken.
Al mijn werk doe ik vanuit een presentie gerichte aanwezigheid. Ik stuur niets. Ik laat alles ontstaan. Dit ziet er aan de buitenkant ambitieloos en inactief uit. Voor mij voelt het echter in de stroom van het leven. Er is geen wilskracht of discipline. Het komt zoals het komt. Stukjes schrijven en delen op facebook kost me ook geen enkele moeite. Het stroomt er uit als water. Succes is niet afhankelijk van geld, status of resultaten. Ik kan je niets leren over geld verdienen, relaties of sex.

Wat is je diepste verlangen?

Ik ben.

Slaapschuld.
Veel mensen hebben slaapproblemen. Over het algemeen heeft een volwassen persoon die niet in IK BEN leeft 6,5 tot 7,5 uur slaap nodig. Gebeurt dit niet dan ontstaat er slaapschuld. Dit kan zich jaren opbouwen en plotseling is het te veel. Tijdens slaapschuld voel je je vaak moe, maar gek genoeg ook ineens totaal fit. Het lichaam reageert op chronisch slaap te kort regelmatig met een lichamelijke reset, alles lijkt in orde, maar in werkelijkheid gaat de opbouw van slaapschuld door. Om een opgebouwde slaapschuld weer in te lossen komt de Tao met de volgende slaaptraining;

1.slaap niet meer dan 5 uur achter elkaar (meestal wordt je in de nacht ook wakker)
2.ga na vijf uur slaap zo’n 20 minuten buiten of op het balkon staan (nacht energie wakker binnenlaten)
3.ga dan weer een paar uur slapen
4.slaap in de middag (evt na het werk en voor het eten) 20 minuten
5.in principe is het de bedoeling om uitgerust s avonds te gaan slapen (dus niet vermoeit)

IJzeren hemd.
Het gaat er naar mijn mening in het leven om hoe je met minimale inspanning volledig je plek in de wereld inneemt. Dat betekent grenzen stellen en verlangens volgen. In de tai chi is er zoiets als IJzeren hemd. Het lichaam kan zich via de skelet structuur zo rangschikken dat het oerstevig staat zonder dat er veel energie voor nodig is. Sterker nog de spieren zijn zacht zoals een zijde hemd. Ik heb als motto Zelfrealisatie komt voort uit ontspannen. Ontspanning komt voort uit Zelfrealisatie. Het maakt niet uit waar je begint. Het leven is echt en het leven is een illusie. Ook hier maakt het niet uit waar je begint. Waar het allemaal op neerkomt is dat het leven de moeite waard is. Dat het leuk kan zijn. Dat het veilig is. Dat je van leven uiteindelijk dood gaat. Daar tussenin kun je onsterfelijk worden. Onsterfelijk is in deze betekenis een goed mens.

Maak van sexuele energie gezondheid.
Tao gaat ook over het verfijnen van sexuele energie. Een technisch proces waarmee je het lichaam gezond maakt. Wat je doet is het orgasme scheiden van het ejaculeren. Dit is een eenvoudig proces wat je traint. Het gaat ook over sexuele energie veilig maken in je omgeving. Je grenzen voelen en niet over grenzen van anderen gaan. De kern is steeds hoe kun je gezond en wijs worden door je energie goed te reguleren.

 

 

Zelfregulatie

Verlangen

Verlangen is liefde

Er zijn twee soorten verlangens. Naar binnen gericht en naar buitengericht. Ze bewegen in een oneindige cyclus. Wanneer het innerlijke gevuld is, ontstaat er een beweging naar buiten. Raakt het innerlijk weer leeg, gaat de beweging naar binnen. Ligt er een blokkade in deze beweging wordt het innerlijke niet gevuld en stroomt er ook niets naar buiten. Verlangen is beweging.

Zelfrealisatie is verlangenloos en verlangenvol tegelijk. Alles is (gevormde) liefde. Het volgen van zuiver verlangen is het leven van liefde. Wanneer er geen passie in het verlangen zit stromen je inkomsten, je relaties, je lichamelijke gezondheid en Zelfrealisatie ook niet. Alles is dan dood-dood. Niet levend. Een teruggetrokken houding in het leven is geen Zelfrealisatie.

De andere kant. Het verstrikt raken in verlangens zonder contact met de serene sobere verlangenloosheid is onevenwichtig. Het is onrustig, ongeduldig, onzuiver en betekenisloos. Kinderdelen zijn niet uitgespeeld en er lopen allerlei behoeftige patronen. Het draagt niet bij aan het geheel. In zuiver verlangen is er een behoefte aan verbinding, samen zijn, veiligheid, vrede.

Het zien en ervaren van beide kanten; verlangen en verlangenloosheid is vrijheid. Het authentieke pure persoonlijke is hetzelfde als het Absolute onpersoonlijke. IK ben ik. Probeer niet van het persoonlijke af te komen, duik er in, er is niets persoonlijk aan. Dit betekent de schrik in het systeem onderkennen en ontspannen, dit betekent alle vluchtwegen in kaart brengen en oplossen, dit betekent alle geheimen boven water krijgen, het betekent in het moment alles ervaren. Kun je eenvoudigweg “hallo”  zeggen tegen wat er is in dit moment?

Zijn met wat is zit vol beweging in een ruimte van liefde en niet weten. Avontuur.

Ga je mee?

Lichaamswerk, Lijden, Zelfherinnering, Zelfregulatie

Er is geen uitweg

Dit weekend zat ik in een paar zweethutten onder leiding van Michael Steinau. Het lichaam komt door de hitte in een overlevingsmodus en wil een oplossing. Door mezelf over te geven aan de suggestie van Michael dat er geen uitweg is ontstaat er een houding van zijn met wat er is. In een zweethut is het omgaan met fysieke pijn en geestelijke onrust. Het lichaam is echter ontzettend intelligent en creatief. Het regelt bijvoorbeeld zijn eigen temperatuur. Iedereen over de hele wereld heeft ongeveer dezelfde temperatuur in allerlei extreme situaties. De overlevingsmodus in een zweethut is slechts een dun laagje in de lichaam en geest constructie. Toch voelt het af en toe alsof het niet te dragen is en door daarmee te zijn gaat het lichaam zich op een gegeven moment innerlijk reguleren. Dit gebeurt het beste wanneer ik  de hitte in mijn huid en longen toelaat met een zachte houding, de ondraaglijke instabiele reactie in mijn onderbuik er te laten zijn (die is voor mij doorgaans het moeilijkst) en vervolgens de krampreacties rondom mijn sexorgaan en anus te volgen en te blijven ontspannen. Deze cyclus blijft in golven terugkomen. Ik weet inmiddels dat mijn lichaam en geest zich in koud water, hete zweethutten, verwarrende medicijn planten en dagelijkse stress feilloos aanpassen. Het enige wat ik hoef te doen is rusten in de sensaties en de gedachten die opkomen.

Er ontstond nog een grappige aanvulling op mijn motto in de slider van deze website; Zelfrealisatie komt voort uit ontspanning….van de anus. In het dagelijkse leven spant het lichaam zich voortdurend aan vanuit een overlevingsstrategie. Ik heb veel hierover in mijn boek uitgewerkt (krijg je gratis toegestuurd bij aanmelding op de nieuwsbrief).

Ik benader alles vanuit een focusing perspectief. Dit betekent dat ik alle percepties en sensaties laat opkomen en via de felt sense betekenis laat krijgen. Zo ontstaan ook alle texten op deze website. Wanneer ik de zweethut ervaring van afgelopen weekend algemeen maak dan kom ik tot de volgende text;

door jezelf te realiseren dat er geen uitweg is stopt het zoeken naar iets beters. Dit is een eerste stap om volledig in het NU te komen. Wat als er geen enkele oplossing of hulp is? Dan kun je jezelf alleen nog ontspannen en zijn met wat er is. In deze overgave breekt het ego en geeft het zich over aan de diepe hulpeloosheid, de pijn en het leven. De paradox is dat het geluk van aanwezigheid je tegemoet komt wanneer je stopt met zoeken naar iets beters. Daarvoor zul jij wel die eerste stap moeten zetten en te stoppen met het zoeken naar een uitweg.

Wanneer ik ontspan en door de lagen van lijden en hulpeloosheid heen zak ontstaat er een onzichtbare gevoelde basis. Een ruimte in de ruimte waarvan ik weet dat ik dat bent. Onverwoestbaar transparant. Door hier vertrouwt mee te raken verandert mijn persoonlijke beleving. Kennendheid of Bewustzijn komt meer naar de voorgrond. Het is geen logische ervaring, maar het is belangrijk dat je weet dat deze optie bestaat. In het besef dat er geen uitweg in het leven is ontstaat er toch nog een leuke optie; noem het Zelfrealisatie.

In de zweethut werd mijn lichaam door de situatie en de woorden van de zweethutleider geïnspireerd tot een verhaal. Ik voelde modder tussen mijn vingers en die kreeg de betekenis van alle samengestelde dingen die Zelfrealisatie bedekken. Dit kunnen ervaringen, verlangens, overtuigingen of gevoelens zijn. Door mijn vingers te bewegen ging er steeds wat modder weg. De samengesteldheid van de modder werd minder. Het ging echter langzaam en uiteindelijk bleef er een dun laagje modder aan mijn vingers zitten. Wat ik ook deed. Toen ontstond er een beeld in mijn geest van een straal helder water die mijn vingers schoonspoelde. Het verdwijnen van de laag modder tussen mij en Zelfrealisatie (een lege geest). Het heldere straaltje water stond voor de heldere lakota teaching die de zweethutleider gebruikte. Het inzicht ontstond dat iedereen een zuivere teaching of leraar nodig heeft om tot Zelfrealisatie te komen.

Zuivere teachings en leraren zijn misschien moeilijk te vinden en het ligt er ook aan of het bij jouw past. Elke geest heeft iets anders nodig op een willekeurig moment. De echte teaching maakt je innerlijke leraar. Dit is een subtiel onderscheidingsvermogen wat iedereen van nature heeft. Iedereen is in de oorsprong al gerealiseerd en verlicht. Het enige wat het bedekt is onwetendheid. Vandaar dat een heldere teaching of leraar het je direct kan laten zien. Het is niet iets aanleren, maar iets openbaren wat er al is. Dit kan op meerdere manieren. Volg je hart, neem een stap en vertrouw erop dat het leven jou het juiste geeft om jezelf te realiseren wanneer je dit verlangen hebt.

Als laatste was er nog een ervaring van tijdloosheid. Ik merkte dat het lichaam omging met de pijn en de geestelijke onrust. Er waren laagjes van beginnende dissociatie waarbij de neiging ontstond niet meer te voelen en aanwezig te zijn. Door steeds weer actief te ervaren en niet af te dwalen ontstond er een op een gegeven moment een balans die ik pas achteraf kon plaatsen. Ik zat naar de hete stenen te kijken en het gewone denken werkte niet meer. Er was alleen het zien. Ik wist niet meer in welke ronde we zaten (het ritueel heeft vier rondes) en wat ik ook deed ik kreeg het proces van tijd niet meer aan de gang. De ervaring was helder, simpel en aanwezig met als achtergrond de kennendheid van wat ik ben.

Ik ken een dergelijke ervaring ook uit satsang. Ik hoorde de woorden, maar er was op dat moment geen begripsvermogen. Ik wilde de woorden wel begrijpen maar het ging simpelweg niet.  Er komen zo veel ervaringen in de weg naar en na Zelfrealisatie. Ze zijn niet belangrijk en belangrijk. Ik vind het leuk om ze te beschrijven en op te schrijven. Het geeft mij een vorm van genot.

 

Zelfregulatie

Zelfrealisatie gebeurt door de verhalen heen

De realisatie van bewustzijn is voor iedereen hetzelfde. De uiting ervan is voor iedereen uniek.

De perceptie van de wereld is ook voor iedereen uniek. Wat ik zo interessant vind is om al die unieke verhalen te horen. Zelfrealisatie gebeurt door deze verhalen heen. Door te vertragen en het lichaam er op een subtiele manier bij te betrekken wordt alles helder.

Elke ervaring ontstaat uit iets onkenbaars en komt letterlijk uit het niets tot bewustzijn via de eenvoud van aanwezigheid. Het is allemaal tegelijkertijd en een geheel. Het is voor het zuivere intellect mogelijk om die onbewuste eenheid te scheiden en het daarna als werkelijke eenheid te beleven. Dat is de kracht van het onderscheidingsvermogen in het lichaam en geest model.

Het is allemaal niet zo moeilijk en ingewikkeld. De vraag is meer; wil je het echt weten? Heeft je prioriteit?

Leerling: maar de wereld is slecht, ik moet daar toch verandering in brengen? al is het maar een klein beetje.
Leraar: maak je niet druk om de wereld, zorg eerst dat je jezelf realiseert, dan zien we wel verder.

Zelfregulatie

Van trauma en angst naar veiligheid

Trauma is het vastzetten van de levensstroom door een bedreigende gebeurtenis. Er was te veel, te snel en te plotseling een gevoel van angst. Dit kan gaan om misbruik, mishandeling, natuurrampen, ongelukken, overvallen, etc. De stress reactie gaat in het lichaam zitten en bepaalt de perceptie van het dagelijkse leven. Dit is in subtiele mate gedurende  de dag te ervaren.

De reactie van vechten, vluchten, bevriezen of in elkaar storten blijft een gevoelige reactie wanneer een trauma niet ontspant. In het zijn met mensen met een trauma is de weg; erbij zijn, zodat de bevriezing kan dooien en de dissociatie of hetin elkaar storten weer kan bewegen. Door het hier en nu te benadrukken en via het in beweging laten komen van de vlucht en vecht reactie naar een gevoel van invloed hebben op het leven. Dit weer invloed hebben en kunnen reageren wordt ervaren als veiligheid. In een vries of in elkaar stort reactie zijn er geen mogelijkheden om te reageren. De angst is te groot en er is te weinig uitweg.

Het leven bestaat in eerste instantie uit overleven en dat betekent voornamelijk zorgen voor onderdak, eten, warmte en relaties. Deze schijnbare eenvoudige dingen zijn voor veel mensen al een bron van stress. Ik werk onder andere met dakloze mensen en wanneer je geen eigen plek hebt ben je gedesoriënteerd in ruimte en tijd. Er is leegte en stress. Tegelijk zie ik dat veel mensen in onze samenleving drie maanden loon verwijderd zijn van dakloosheid. Het kan ons allemaal overkomen. Het dagelijkse leven van gezin en werk lijkt simpel, maar is in werkelijkheid zeer complex. Je hoeft maar een kleine onaangepastheid of tegenslag te hebben en je red het niet.

In de individuele begeleiding zoeken ik eerst naar patronen van omgaan met de belangrijkste levensthema’s (geld, werk, relatie, wonen en gezondheid) en de stress die dit met zich meebrengt. Wanneer dit helder is gaan we naar een ervaring van essentie. In een ervaring van essentie is er compleetheid, sereniteit, vreugde en kracht om niets. Dit is een vreemde ervaring, omdat trauma, stress en essentie dus schijnbaar tegelijk aanwezig kunnen zijn. Door steeds te wisselen van de ervaring van essentie naar de problemen in het dagelijkse leven (machteloosheid, angst, te kort, etc.) ontstaat er langzaam en zeker rust in het systeem. De perceptie verschuift van trauma en stress naar een voortdurende ervaring van essentie. Eenmaal in essentie aangekomen wordt het makkelijk om jezelf te ervaren als bewustzijn.

Waarom zou je jezelf willen realiseren als bewustzijn? Wanneer je jezelf ervaart als bewustzijn is elke stress en angst verdwenen. Voor de persoon betekent dit uiteindelijk dat het leven wordt gezien zoals het is; soms is er gevaar en meestal niet. De fysieke dood is onvermijdelijk en er is voldoende tijd om te genieten van het fysieke leven.

De betekenis en zingeving zit in de eenvoud van aanwezigheid. Dit besef maakt het leven simpel.

Oefeningen, Relaties en sexualiteit, Zelfregulatie

Stem je altijd weer af op het hoogste

Dring door in de intieme onkenbaarheid van wat je bent en blijf daar.

Het bewustzijnswerk is steeds weer jezelf afstemmen op het hoogste in jezelf; Absolute, Jezus, God, Persoon van Essentie, Divine, Leegte, Gids, Allah, Kennendheid,…..  Wanneer je het hoogste in of als jezelf kent is dat het onveranderlijke anker. De intelligentie die je door middel van gedachten en gevoelsstroom door het leven leidt. Een leven van bliss en lijden.

De relatie met het hoogste is de enige relatie die er echt toe doet. Zelfherinnering. Steeds weer terug.

Wanneer het goed met je gaat als persoon is het een kabbelende stroom van synchroniciteit en een genieten van eenvoud. Wanneer je als persoon in een crisis zit is het een intens lijden en de overgave aan het hoogste wat je kent. Daar zijn de kerken, leraren, satsangs en deze website voor. Je steeds weer herinneren aan jouw intieme relatie met het goddelijke, of zoals je diep van binnen ervaart jezelf.

Wat erin je persoonlijke leven ook gebeurt, goed of kwaad, pijn of genot, bliss of lijden, hecht je niet aan een voorkeur. Hou de focus op het allerhoogste. Jouw leven is zoals het is en gaat zoals het gaat. Al perfect en heel.

Het gaat om de focus van de aandacht en de houding. Alles is.

Je loopt in een lange en brede laan met aan weerzijde enorme gebouwen. In de verte zie je Jezus. Vanuit de ramen roepen de mooiste vrouwen, de mooiste mannen, kom, zie mij. Iedereen probeert je te verleiden, omleiden, misleiden,…Dure auto’s, mooie winkels. Alles is aantrekkelijk. En toch is jouw focus op Jezus daar in de verte. En het voelt als vrede, extase, krachtig,…..

Een simpel leven in het hoogste.

Het leven is echt!

Zelfregulatie

Wat verandert er in zelfonderzoek?

Ik ben het Absolute.

Ego is een zelf organiserend proces wat de energie en informatie stroom in het lichaam reguleert (zelfregulatie). Ego komt voort uit het hele lichaam en de relatie met de omgeving. De zelfregulatie gebeurt door een voortdurend proces van waarnemen en beïnvloeden. Dit gebeurt vanzelf.

Het doel van het ego is het in stand houden van het lichaam in de wereld. Dit gebeurt met behulp van een verzameling concepten en innerlijke representaties (object relaties). Het ego wordt rigide wanneer jij je als bewustzijn identificeert met deze patronen. Dit wordt ook wel de persoon genoemd. Wanneer jij als bewustzijn  deze patronen kan waarnemen is er een sterke ervaring van aanwezigheid. In deze aanwezigheid verdwijnt het solide gevoel van persoon zijn. De kern is een onpersoonlijk en tijdloos zijn. Dit heeft nog steeds een unieke kleur en een eigen manier van bewegen in de wereld.

Aanwezigheid is als een puur water. Wanneer dit in een emmer vervuild water stroomt verdwijnt al hetvuil in de loop van de tijd over de rand en wat overblijft is helder water.

Wat verandert er in zelfonderzoek?
Wat er verandert is de identificatie met het ego. Wanneer er een identificatie is met concepten en representaties zijn er gevoelens van gemis, machteloosheid en te kort, omdat identificatie met structuren het ervaren doods maakt. De levendigheid is weg.  Wanneer je jezelf in het moment als bewustzijn ervaart krijgt de persoonlijke ervaring kenmerken zoals ruimte, tijdloosheid, vormloosheid, sereniteit en helderheid. Er is nog steeds ego, het is alleen elk moment fris. Je zou dit ook de ziel kunnen noemen. De ziel is ons persoonlijke bewustzijn. Dit kan gekleurd worden door patronen en het kan vrij zijn.

De vrije ziel is als een verstild zuiver stromend beekje, waardoorheen je de grond (Absolute) duidelijk kunt zien.

Zelfregulatie

Past Reality Integration (PRI)

Er is een toegankelijke therapeutische benadering die PRI heet. De kern is dat de mens een psychologisch immuunsysteem heeft wat uit vijf vormen van afweer bestaat om (oude) pijn niet te voelen. Als kind is dit afweersysteem nuttig en helpt om te overleven. Als volwassene gaat het in de weg zitten, omdat het de aandacht splitst in een kindbewustzijn en een volwassenbewustzijn. Het doel van deze benadering is dan ook om alle vormen van afweer te doorzien en de oude pijn te voelen met de kracht en wijsheid van een volwassene. Het maakt het bewustzijn in het moment heel, omdat alles ervaren kan worden. Er is geen splitsing meer nodig.

Door de afweermechanismes te herkennen en het gedrag wat bij de mechanismes hoort om te draaien kom je in direct contact met het ontweken gevoel uit je jeugd. Dit wordt het kindbewustzijn genoemd. Een belangrijk onderscheid in deze therapievorm is  dat je de heftige pijn in het heden gaat herkennen als pijn van vroeger. Deze pijn was vroeger levensbedreigend, maar nu niet meer. Dit besef leidt naar een bewust aanwezig zijn zonder afweer. Een bewustzijn zonder afweer is heel. Dit wordt het volwassenbewustzijn genoemd.

Er wordt gebruik gemaakt van symbolen. Een symbool is een situatie in het heden wat een heftig gevoel te weeg brengt. Meestal is een heftig gevoel een aanwijzing dat er een verdrongen emotie van vroeger in de onderstroom speelt. Zo wordt het mogelijk om door in het heden alert te zijn informatie te krijgen over vroeger. In deze therapie vorm wordt gebruik gemaakt van een specifieke vorm van regressie. In deze vorm van regressie gaat het niet om te krijgen wat je vroeger hebt gemist, maar puur en alleen om het gevoel van vroeger te voelen. Er ligt in deze therapie vormen meer nadruk op de omkering van het gedrag van de afweer en het herkennen van oude pijn. De behoefte of pijn uit het verleden hoeft niet weg. Er mee zijn zonder in een of andere (afweer) reactie te schieten is belangrijker.

De vormen van afweer in PRI zijn; angst (hoe kan ik wegkomen), primaire afweer (angst omzetten in ondermijnende gedachtes), valse hoop (angst omzetten in strategische vluchtacties), valse macht (angst omzetten in agressie) en ontkenning van behoeftes (ontkennen van de angst en de lichamelijke gevoelens). Ik ga ze hier niet beschrijven, maar het zijn duidelijk omschreven mechanismes die je zeker zult herkennen. Ik kan deze vormen van afweer nu ook plaatsen bij de verschillende enneagramtypes waarmee ik in de begeleiding werk. PRI is een praktische aanvulling op het werken met het enneagram, omdat het concrete oefeningen heeft om tot de kern van de pijn en afweer te komen. Verder wordt er ook gebruik gemaakt van de ´felt sense´ en herken ik elementen uit ´somatic experiencing´.

Het enneagram en PRI hebben beiden als doel om in een neutrale aanwezigheid te komen waarbij niets wordt vermeden. Het resulteert in een levenshouding die vrijheid en kracht oplevert.

Voorbeeld.
Door een paar omkeringen en regressies te doen kom ik bij mijn diepste angst. Dit is een ongedifferentieerde angst van alleen komen te staan en het niet redden in het leven. Deze angst vermijd ik door mijn behoeftes te ontkennen en in een comfort zone te leven. De valse belofte is dat mensen en mijn geliefde me aardig vinden, zolang ik me aan hen aanpas. Het gevolg is echter dat ik niet volledig mijn diepste behoeftes leef. Dit brengt mij vervolgens in een andere diepe pijn; een droge zinloze leegte. Deze weer ik vervolgens af door onmatigheid (nastreven van genot). Dit kan het kopen van kleding zijn, te veel eten of bezig zijn met vrouwen.

Een andere afweer is het altijd zijn met een geliefde. Door samen te zijn hoef ik niet de overweldigende oude pijn van het alleen zijn te voelen. Dit is een vorm van valse hoop.

Een primaire afweer die ik ken is een oud gevoel ´dat er toch niet naar mij geluisterd wordt´. Dit kan zich vertalen in een onzichtbaarheid in bepaalde situaties. Andere ondermijnende overtuigingen die ik ken zijn; ik kan het niet aan, ik ben niet welkom en ik ben het niet waard. Door dit te voelen hoef ik ook de basisangst niet te voelen van het verlaten en alleen zijn.

De afweer mechanismes angst en valse macht ken ik wel, maar zijn minder aanwezig. Waarschijnlijk ook omdat de andere afweermechanismes hun werk goed doen.

De transformatie ligt in het toelaten van de angst alleen te zijn en het te herkennen als een oude pijn. Ik ben volwassen en red het zonder mijn ouders. Ze hebben mij genoeg gegeven en nu doe ik het met de wereld vol mensen en mogelijkheden. In dit ´alleen zijn´ kan ik de oude angst soms nog steeds voelen. De onmatigheid beweegt naar een vreugdevolle soberheid. De verslaving aan liefde beweegt naar een onafhankelijk samen zijn. De ondermijnende overtuigingen hebben geen greep op mijn zelfbeeld of acties. Via de afweer kom ik in ´aanwezigheid´ (ik ben).

Lichaamswerk, Lijden, Ontspannen, Verslaving, Zelfregulatie

Aanwezigheid is vrij van stress

Wanneer het lichaam ontspannen is ben je vrij

Het lichaam is voortdurend in stress, omdat het wil overleven. Stress kan erg subtiel zijn. Een voortdurend gevoel van onrust of piekeren zijn gevolgen van chronische stress. Stress is er in vele vormen en in dit artikel doel ik op de meer subtielere vormen zoals; een innerlijk te kort, een gevoel van machteloosheid, een niet goed genoeg zijn en een onprettige (deficiënte) leegte. Dit is in onze maatschappij zo gewoon geworden dat de meeste mensen niet eens meer herkennen dat er stress in het zenuwstelsel zit.

Over het algemeen kun je zeggen dat wanneer je de situatie anders wil hebben dan het is, er stress ontstaat. De situatie anders willen hebben dan het is vertaalt zich in onvervulde verlangens. Een (langdurig) onvervuld verlangen is stress. Het goede nieuws is dat er een manier is om verlangenloos en daarmee stressloos te zijn. Om dit te ervaren is het belangrijk om het lichamelijke stress mechanisme te begrijpen.

Lichamelijke stress mechanisme.
Stress activeert de vries, vlucht of vecht reactie. Dit is een subtiel lichamelijk mechanisme. De stress reacties lopen op in mate van ernst. Een vries reactie is heftiger dan  een vlucht of vecht reactie. In een vries reactie is er geen actieve lichamelijke reactie meer op gevaar. Het systeem kan niet meer adequaat reageren en de persoon raakt opgesloten in zichzelf (en stort misschien zelfs fysiek in elkaar). Een ingrijpend (jeugd) trauma kan er voor zorgen dat het hele systeem in een chronisch terugkerende stress reactie verblijft. De heling kan gebeuren door via de vlucht en vecht reacties weer in beweging te komen. Dit kan een langdurig fysiek leerproces zijn.

Vries.
Dit is een passieve staat van afgenomen gevoeligheid en resulteert in een isoleren en uiteindelijk in een ineenstorting van het systeem. In een geïsoleerde en in elkaar gestorte staat is de persoon in zichzelf teruggetrokken, gefragmenteerd en alleen. Er is weinig of geen contact met de buitenwereld. Dit kan eruit zien als doods. Er lijkt niemand aanwezig. Het kan een onmiddellijke en tijdelijk reactie op pijn zijn en het kan een hele karakterstructuur worden.

Voorbeelden: piekeren, angstaanval, uit contact gaan, oppervlakkigheid, jezelf in de computer verliezen (gamen, sociale media, etc,) depressie, burnout, dissociatie van het lichaam, gefragmenteerd, uit elkaar vallen, geen houvast, angst om gek te worden, dreigende paniek, gevangen zijn in jezelf.

Vlucht.
Dit is een actieve staat van weglopen, ontkennen, uitstellen, fantaseren en wachten op een beter moment. Er is een gevoel van angst. Angst is een overprikkeling van het zenuwstelsel en een ontwijking van pijn. Er ontstaan allerlei reacties en verlangens naar een beter moment. Dit kan ook een zoektocht naar verlichting in gang zetten. Ook hier geldt het kan een eenmalige reactie zijn op pijn of een hele karakterstructuur worden.

Voorbeelden: verslaving (kopen, seks, drugs, gokken), onmatigheid, verslaafd aan relaties, achterdochtig zijn, obsessief denken aan een ander leven, weglopen, plannen maken, conflict vermijden, uitstellen, niet doen wat je moet doen, angst voor de ander, geen grenzen stellen. Een spirituele houding van alles laten zijn zoals het is kan ook een vluchtreactie zijn.

Vecht.
Dit is een actieve staat van verdedigen, aanvallen en jezelf groot maken. De pijn en kwetsbaarheid wordt hier vermeden door een gevoel van boosheid en kracht. Dit kan een korte overlevingsreactie zijn en ook weer een (narcistische) karakterstructuur worden.

Voorbeelden; ruzie maken, boos en geïrriteerd zijn, alles beter weten, je op de ander richten ipv op jezelf, de overtuiging en het gevoel gelijk te hebben, niet kwetsbaar zijn, leven van conflicten, de ander beschuldigen.

Gevolgen van (chronische) stress.
Een vries, vlucht of vecht reactie kan heel passend zijn in een situatie. In Aanwezigheid zal een stressreactie kort en functioneel zijn. Het is een probleem wanneer de stressreactie langdurig in het systeem blijft zitten of zelfs een karakterstructuur wordt.

In een stress reactie gaat de energie en het bloed naar de armen en benen ten koste van essentiële lichaamsfuncties zoals creatief denken, herstel van het lichaam en de spijsvertering. Dit leidt uiteindelijk naar psychosomatische klachten, burn-out en ziekte.

Hoe kom ik uit een chronische toestand van stress?
Aanwezig kunnen zijn in stress komt over het algemeen voort uit een bewuste beoefening van lichaamswerk en vormen van mindfullnes. Het is het opgeven van de hechting aan de voorkeur van pijn en genot. Dit is een hoofdzakelijk fysiek verhaal.

Wanneer ik onvervulde verlangens en gevoelens van te kort volledig toelaat (er “hallo” tegen zeg) kom ik steeds weer in de pure en probleemloze Aanwezigheid terecht. Ik gebruik hiervoor de vaardigheid focussen In Aanwezigheid kan er nog steeds een probleem zijn, alleen de lading is eruit. Een probleem kan worden opgelost of niet. In principe hoef je daar niet heel lang mee bezig te zijn.

Al het lijden is gebaseerd op stress. Stress komt voort uit de identificatie met het lichaam. De identificatie met het lichaam heeft direct of indirect met overleven te maken. De identificatie met het lichaam verstoort de non duale ervaring van Aanwezigheid. Het moment van identificatie met het lichaam en daarmee stress gebeurt vanzelf en onbewust.  De enige manier om er steeds weer uit te komen is bewust Aanwezig zijn (ik ben). Dit is de bron van rust en herstel van het lichaam.

 

Relaties en sexualiteit, Zelfregulatie

Logika van liefde

Het is elk moment simpel

Ga naar de conceptloze aanwezigheid, ik ben, en verblijf daar. Hier is de directe ervaring dat jij liefde, aanwezigheid, leegte, gewaarzijn en creatieve dynamiek bent.

Wanneer deze ervaring er niet is dan is er een verlangen naar liefde. Een verlangen naar een object wat jou kan pleasen. Krijg je die liefde van buiten niet dan ontstaan er allerlei emoties zoals boosheid, haat, obsessie, jaloezie, te kort en verdriet. Krijg je het wel dan ontstaat er vreugde, compassie, empathie, bevrediging en rust. De afhankelijke liefde bestaat grotendeels uit controle vanuit het referentiepunt; hoe krijg ik liefde? Volwassen zijn is liefde zijn.

Wees niet meer afhankelijk van iets buiten jou en vind de conceptloze aanwezigheid, ik ben. Verblijf er in en word er verliefd op. Ik ben is de deur naar onafhankelijke Liefde en Zelfrealisatie.

 

Ik ben, Inquiry, Lichaamswerk, Lijden, Meditatie, Ontspannen, Relaties en sexualiteit, Zelfregulatie

De paradoxen van lijden

Jij bent ervaren

In je opvoeding gaan je ouders je grenzen over en bevredigen nooit al je verlangens. Dit brengt een diep ongedifferentieerd verlangen in het systeem naar liefde en verbinding. Dit speelt je hele leven door en wordt op allerlei manieren geprojecteerd op je relaties. Het is een steeds terugkomende zeurende en soms overweldigende pijn van gezien, gehoord en bevredigd willen worden. Vaak wordt dit proces vertaalt in relationele en sexuele verlangens.

Er is een voortdurende (bewust of onbewust) beweging van verlangen, pijn en lijden in het lichaam en de innerlijke (stress) reactie om er vanaf te komen.  

Kun je hier contact mee maken? Herken je dit?

Echter…niets helpt.

In het verblijven van ´dit moment´ (satsang, meditatie, mindfulnes, ik ben) wordt dit proces en de sensaties die hierbij horen subtieler en zichtbaarder. Er kunnen ook sensaties van vreugde ontstaan en zelfs het weten ´wat je bent´, maar vroeg of laat komt het lijden weer boven.

Wees volkomen eerlijk en laat je steeds weer raken door het verlangen, de pijn en het lijden. Hoe ver je ook bent of denkt te zijn er ontstaat vanzelf weer een gevoel van innerlijke leegte of een verlangen naar een diepe lichamelijke bevrediging. Deze behoeftige kern wordt keer op keer niet bevredigd met als gevolg een scala aan pijn: wanhoop, angst, verdriet, boosheid, hulpeloosheid, waardeloosheid, etc. Vooral in intieme relaties kunnen deze gevoelens zichzelf uitspelen. Twee personen met een dergelijke onderliggende dynamiek staan garant voor strijd en ongeluk. De ander moet jouw ´te kort´ wegnemen, maar zit tegelijk in hetzelfde dilemma. Het is zo gewoon om in een relatie dynamiek van aantrekken en afstoten te leven dat we er niet aan denken dat het ook anders kan.

De kwetsbare sensaties (niet gehoord, gezien of geliefd worden) in een relatie worden meestal onmiddellijk overstemt door stressreacties zoals vechten (in actie zijn, oplossen, verzetten, ruzie maken), vluchten (dissociëren, isoleren, weglopen), bevriezen (niets voelen, verkrampen) of instorten (niet meer kunnen reageren). Door deze stressreacties te herkennen op steeds subtielere niveaus ontstaat er de mogelijkheid om er vrij van te worden. In het vrij voelen in of vrij zijn van stress stop je met projecteren, analyseren, oplossen en ben je volledig aanwezig. Daar begint liefde.

Het wordt steeds duidelijker dat er niemand is die jouw pijn en verlangen kan bevredigen of oplossen. Zelfs jijzelf kan niets doen. Het is echt een hopeloze situatie.

De paradox van lijden is dat je er alleen doorheen komt door het er helemaal te laten zijn en een innerlijke houding te ontwikkelen van ´niets doen´. En dat lijkt ondragelijk. De stressreacties nodigen heel sterk uit om juist iets te doen. Daarom is het belangrijk hier ´controle´ over te hebben door te zien hoe het in jouw werkt.

Wat kan helpen is het zijn met iemand die deze kern van pijn en het omgaan met stress heeft doorwerkt en een lichamelijke houding beheerst van ´niets doen´. Lichamen leren van elkaar door in elkaars aanwezigheid te zijn. Op de een of andere manier wordt er informatie ´gedownload´. Dit kan een reden zijn om tijdelijk bij een leraar te zijn.

Door te verblijven in de lichamelijke conceptloze aanwezigheid (ik ben) ontstaat er een vertrouwen dat elke sensatie ervaren kan worden zonder dat het lichaam sterft. In dit vertrouwen begint er vreugde en liefde zonder reden in het lichaam te verschijnen. Alles wordt langzaam en zeker doordrongen door licht.

De realisatie dat niemand jouw kan helpen, dat je totaal alleen bent maakt jouw volledig verantwoordelijk en in controle over je eigen geluk. Het rusten in ´wat je bent´ en in de pijn die steeds weer opkomt is een steeds diepere lichamelijke ontspanning.

De deur,
is het breken van het hart,
de ondragelijkheid van het lijden,
keer op keer.

In dit onmiddelijke ervaren ontstaat er meer en meer vertrouwen, ruimte en onthechting.

Is er een einde aan de cyclus van verlangen, pijn en lijden? De paradox van lijden is, het lichaam wil er vanaf en creëert het opnieuw. Het lichaam wil er vanaf en dat lukt alleen door het steeds weer toe te laten.

Komt er ooit een einde aan het lijden?

Ik heb geen idee. Ik zie alleen de oneindige verdieping in het ervaren van deze patronen, de ontwikkeling van een helder aanwezig zijn en tijdelijke periodes van een afwezigheid van verlangen, pijn en lijden..