fbpx

De laatste weken merk ik dat het (overmatig) denken over de grote wereldvraagstukken een vorm van dissocieren brengt. Ik voel me dan licht in mijn hoofd en kom bij gevoelens zoals angst en machteloosheid. Zit de heftige energie van Trump ook in mij? Zit de onevenwichtigheid van het omgaan met de natuur ook in mij? Zit het korte termijn winstdenken van de banken en de farmaceutische industrie ook in mij? Ben ik te volgzaam in deze totalitaire wetenschappelijke maatregelencircus?

Het denken intensiveerde zich in de eerste lockdown met de vraag;  Wat is nu mijn persoonlijke invloed op het geheel? Het eerste antwoord was; mijn invloed en verantwoordelijkheid liggen in het in de publieke sfeer brengen van mijn gedachtes. Nu merk ik dat veel meningen van mijzelf en anderen mij juist steeds meer verwarren, omdat veel (tegengestelde) gedachtelijnen logisch klinken.

Wat me op dit moment tegenvalt aan Nederland is dat de vrijheid van meningsuiting niet zo vrij meer is zoals het was

In de huidige tweede lockdown is antwoord wat komt is; terug naar mijn lichaam voelen en in verbinding gaan met de belangrijke mensen om mij heen. Dit laatste gaat op dit moment in tegen de maatregelen van 1 persoon op bezoek en de avondklok.

Omdenken.
Stel je voor dat we als wereldbevolking tot inzicht waren gekomen dat het huidige economische groeimodel op de langere termijn dodelijk zou zijn voor alle levende wezens en planten op de aarde en dat we maatregelen hadden bedacht om het evenwicht in de natuur te herstellen.

Minder reizen en minder consumeren. Volgende stappen zouden dan bijvoorbeeld zijn een betere kapitaalverdeling en delen van de natuur teruggeven aan de aarde, zodat het zichzelf kan herstellen. Een lockdown die leidt naar een cultuurverandering zou er iets anders uitzien zoals de lockdown nu is, maar waarschijnlijk ook niet heel veel anders. Wanneer we onszelf werkelijk verbonden voelen met de natuur zouden dit soort maatregelen misschien vanzelf ontstaan.

Wat als het virus een natuurlijke correctie is op het gedrag van de mensheid? Hoe ver gaat de natuurlijke intelligentie? Wie weet hoe de dingen werken?

Er is een verschil tussen er bewust van zijn of er bang voor zijn

Ik ben bewustzijn en identificatie gebeurt met het gefocust raken van de aandacht. Dit gebeurt vanzelf. Wanneer er een gevoel van angst of onzekerheid is en de aandacht focust zich op die sensatie dan wordt dat de identificatie. Ik ben dan bang of onzeker. Wanneer ik daar innerlijk hallo tegen zeg, het ervaar en verwoord in de publieke sfeer wordt de identificatie lichter. Het geen (hechting aan een) voorkeur hebben voor welke sensatie of focus dan ook brengt een vrijheid van ervaren. Een zijn met wat is.

Hieronder natuurfilms van de inmiddels 93 jarige maker.

Share This